Człowiek to wielkość i małość jednocześnie. Uzasadnij tezę korzystając z lit. antycznej i Biblii.
Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 24.07.2024 o 18:50
Rodzaj zadania: Wypracowanie
Dodane: 24.07.2024 o 18:12
Streszczenie:
Człowiek to istota jednocześnie wielka i mała. Stara i Nowa Księga oraz mitologia antyczna pokazują, że ludzka natura jest dualna - pełna doskonałości i grzechu, potęgi i małości. Niezależnie od postępu, musimy pamiętać o pokorze i świadomości naszych ograniczeń.?
---
I. Wstęp
Człowiek, istota jednocześnie wielka i mała, od wieków próbuje zrozumieć swoją tożsamość i miejsce w świecie. W literaturze antycznej i biblijnej znajdujemy opis licznych historii, które pokazują dwojakość ludzkiej natury. Ludzkie dążenie do doskonałości i wytrwałość w wierzeniu jest przejawem wielkości. Jednak tym samym jesteśmy podatni na pokusy, pychę i upadki, co obrazuje naszą małość. Celem tego wypracowania jest analiza postaw ludzkich poprzez przykłady ze Starego i Nowego Testamentu oraz mitów antycznych w kontekście tej dualnej natury człowieka.II. Stary Testament - stworzenie i upadek człowieka
W Księdze Rodzaju opisane jest stworzenie człowieka przez Boga na Jego podobieństwo. To moment pełen wielkości; człowiek jest refleksją Bożej doskonałości, obdarzony władzą nad całym światem, zwierzętami i roślinami. Jest to idealny obraz relacji między Bogiem a człowiekiem, który żyje w harmonii z Nim i stworzonym przez Niego światem.Jednakże, wielkość ludzka szybko zostaje skonfrontowana z małością. Akt nieposłuszeństwa Adama i Ewy, którzy zjedli zakazany owoc, jest pierwszym grzechem pierworodnym. Ten upadek niszczy doskonały układ życia, oddziela ludzi od Boga i wprowadza grzech i śmierć do świata. Grzech pierworodny jest symbolem ludzkiej małości – pokuszenie się na to, co zakazane, ignorowanie Boskich nakazów i wybór krótkotrwałego zaspokojenia nad wieczną harmonią prowadzi do katastrofy.
Stworzenie i upadek człowieka mają głęboką symbolikę. Idealny początek jest znakiem wielkości człowieka, który jest w stanie naśladować Bożą doskonałość, podczas gdy upadek w grzechu jest świadectwem naszej małości, podatności na pokusy i skłonności do popełniania błędów.
III. Wieża Babel - próba dorównania Bogu
Historię Wieży Babel znajdziemy również w Księdze Rodzaju. Mieszkańcy ziemi, pragnąc dorównać Bogu, postanawiają zbudować wieżę, która dosięgnie nieba, co symbolizuje ich ambicję i próbę uzyskania boskiej mocy. Ludzie wykazują tu swoją wielkość, zdolność do współpracy i osiągania monumentalnych celów.Niemniej jednak, Bóg widząc ich zamiary, decyduje, że nie może dopuścić do takiej próby zrównania się z Nim. Burzy wieżę i miesza języki, co skutkuje niemożnością dalszej współpracy i rozproszeniem ludzi po całym świecie. Interwencja Boga to przypomnienie o ograniczeniach ludzkiej siły i pozycji w świecie.
Budowanie wieży przedstawia wielkość człowieka poprzez jego ambicję i zaawansowane umiejętności, zaś jej zburzenie jest przestrogą o naszej małości i konieczności zachowania pokory wobec boskiej woli i mocy.
IV. Nowy Testament - przypowieść o synu marnotrawnym
Przypowieść Jezusa o synu marnotrawnym, zawarta w Ewangelii Łukasza, to opowieść o człowieku, który marnuje swój majątek i wraca do ojca, prosząc o wybaczenie. Młodszy syn, opuszczając dom rodzinny z dziedzictwem, marnotrawi go, co ukazuje naszą małość – podatność na grzech i brak rozważności. Jednak jego skrucha i decyzja o powrocie do ojca pokazują proces odnowy, który ilustruje ludzki potencjał do przemiany i doświadczenia wielkości.Starszy syn, z kolei, nie rozumie wybaczenia ojca, jego postawa pełna zazdrości i pychy obrazuje naszą małość pomimo pozornie lojalnego życia. Jego niezrozumienie wobec miłości i miłosierdzia ojca jest świadectwem ludzkiej ograniczoności w dziedzinie miłości i przebaczenia.
Ostateczna odnowa relacji młodszego syna z ojcem podkreśla wielkość człowieka, który jest w stanie przezwyciężyć swoje błędy, zaś zazdrość starszego brata zaznacza małość w kontekście miłości i braterstwa.
V. Mitologia antyczna - Dedal i Ikar
Mit o Dedalu i Ikarze to klasyczny przykład ludzkiej dwoistości. Dedal, mistrz i wynalazca, tworzy skrzydłach, aby uciec z Krety, co jest dowodem jego mądrości i umiejętności – przejaw wielkości ludzkiej. Ikar, syn Dedala, wykorzystuje odziedziczone skrzydła, ale ignoruje ostrzeżenia ojca, zbyt wysoko wznosi się ku słońcu, co jest przejawem pychy i nieostrożności – symbolem małości.Dedal przekracza granice ludzkiej możliwości, ukazując wielkość człowieka, który potrafi marzyć i realizować niezwykłe przedsięwzięcia. Upadek Ikara to przestroga przed nadmierną ambicją i lekceważeniem rad, co pokazuje ludzką słabość i skłonność do autodestrukcji.
Skrzydła symbolizują aspiracje człowieka do przekraczania granic, podczas gdy upadek Ikara przypomina o konieczności zachowania pokory i zdrowego rozsądku w dążeniu do wielkości.
VI. Mitologia antyczna - Syzyf
Mit o Syzyfie pokazuje człowieka, który oszukał bogów, dzięki czemu zyskał ich gniew i wieczną karę wtaczania kamienia pod górę, który zawsze spadał z powrotem. Na początku Syzyf jest wielki, zaufał mu nawet Zeus, ale jego ostateczne oszustwo jest przykładem ludzkiej małości - pychy i próby przechytrzenia przeznaczenia.Wieczna praca Syzyfa jest w tym kontekście nie tylko karą, ale również metaforą ludzkiego cierpienia wywołanego własnymi grzechami i nadmiernym egoizmem. Jego bunt wobec boskich sił ostatecznie kończy się klęską, co jest przestrogą przed nadmierną ambicją i pychą.
VII. Refleksja końcowa - współczesne dążenia i ograniczenia
We współczesnym świecie człowiek nadal przejawia wielkość w dążeniu do postępu naukowego i technologicznego. Odkrycia medyczne, kosmiczne i inżynieryjne świadczą o niebywałych zdolnościach ludzkiego umysłu i pragnieniu przekraczania granic. Jednak kataklizmy, choroby i inne nieszczęścia przypominają nam o naszych ograniczeniach, pokazując, że ludzkość wciąż jest mała w obliczu natury i niewiadomego.Podobnie jak w czasach starożytnych, historia zdaje się być cykliczna, a ludzie powtarzają te same błędy. To pokazuje, że mimo wszelkiego postępu, człowiek nadal jest podatny na pychę, nieostrożność i nieumyślność, co konfrontuje nas z naszą małością.
Ocena nauczyciela:
Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 24.07.2024 o 18:50
O nauczycielu: Nauczyciel - Tomasz C.
Od 13 lat pracuję w liceum — przygotowuję do matury i wspieram ósmoklasistów. Uczę, jak analizować polecenie, budować logiczną strukturę i dopracować styl bez „lania wody”. Na moich lekcjach krótkie podsumowania i checklisty pomagają utrzymać porządek w pracy. Uczniowie często mówią, że dzięki temu czują, iż wiedzą, co robią i po co.
Twoje wypracowanie jest bardzo starannie napisane i głęboko przemyślane.
Komentarze naszych użytkowników:
Oceń:
Zaloguj się aby ocenić pracę.
Zaloguj się