„Przedwiośnie” S. Żeromskiego jako przestroga przed rewolucją.
Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 2.08.2024 o 19:18
Rodzaj zadania: Wypracowanie
Dodane: 2.08.2024 o 18:36
Streszczenie:
W "Przedwiośniu" Żeromski przestrzega przed niszczycielskim wpływem rewolucji na jednostkę i społeczeństwo. Odrzuca przemoc na rzecz ewolucji społecznej i dialogu. ⚠️
„Przedwiośnie” S. Żeromskiego jako przestroga przed rewolucją
---1. Wstęp
Stanisław Żeromski, jeden z czołowych polskich pisarzy przełomu XIX i XX wieku, niejednokrotnie wykorzystywał swoje dzieła, aby wyrazić troskę o losy ojczyzny. Jego twórczość jest przesiąknięta tematyką dotyczącą bolesnych doświadczeń Polaków, narodowych zmagań oraz historii pełnej cierpień i trudności. Jako autor, Żeromski często stawiał sobie za cel ukazywanie prawdy o rzeczywistości, nawet jeśli była ona niewygodna i trudna do zaakceptowania. W jego książkach możemy dostrzec przestrogę przed politycznymi i społecznymi nieprawidłowościami, które mogą prowadzić do destrukcji.Jednym z takich dzieł jest „Przedwiośnie”, ostatnia powieść Żeromskiego, opublikowana w 1924 roku. Książka ta niezwykle sugestywnie ukazuje skutki rewolucji, zarówno na poziomie indywidualnym, jak i społecznym. Przez losy głównego bohatera, Cezarego Baryki, autor przestrzega przed rewolucją, ukazując jej destrukcyjny wpływ na jednostkę i społeczeństwo.
2. Cezary Baryka: Droga od entuzjazmu do rozczarowania rewolucją
A. Młodość w Baku
Życie młodego Cezarego Baryki zaczyna się w Baku, mieście wielokulturowym, pełnym ideologicznych napięć. Jako syn Polaka i Rosjanki dorasta w atmosferze wielkich przemian społecznych i politycznych. Młodość Cezarego przypada na okres wybuchu I wojny światowej i rewolucji bolszewickiej, które wstrząsają całym jego światem.Na początku powieści, Cezary poznaje ideologię komunistyczną i jest nią zafascynowany. Jego entuzjazm wynika z poczucia, że rewolucja przyniesie sprawiedliwość społeczną i równouprawnienie. Uczestniczy w zebraniach rewolucyjnych, inspirowany hasłami o równości i braterstwie. Jednakże jego początkowy zapał do komunizmu szybko zostaje podważony przez brutalną rzeczywistość.
Rewolucja niesie ze sobą dramatyczne skutki dla rodziny Baryków. Ich majątek zostaje skonfiskowany przez rewolucjonistów, a sytuacja życiowa gwałtownie się pogarsza. Największe cierpienia dotykają matkę Cezarego, która, zmuszona do ciężkiej pracy w fatalnych warunkach, choruje i stopniowo wysiada. Tragedia ta znakomicie ilustruje, jak rewolucja, choć obiecuje poprawę losu najbiedniejszych, często prowadzi do jeszcze większych nieszczęść.
B. Punkty zwrotne w życiu Cezarego
Śmierć matki jest jednym z najważniejszych punktów zwrotnych w życiu Cezarego. Przed śmiercią jest ona zmuszona do straszliwych poświęceń, by chronić swojego syna. Cezary jest świadkiem jej cierpień i okrucieństw, jakie niesie rewolucja. Dramatyczna scena, w której matka Cezarego umiera, odcięto jej palec na ulicy, stanowi kulminację jej dramatycznej historii i symbolizuje determinację i cierpienie ludzi, którzy stali się ofiarami bezwzględnych wydarzeń rewolucyjnych.Po śmierci matki Cezary spotyka swojego ojca, który opowiada mu o „szklanych domach” — utopijnej wizji przyszłej Polski. Dzięki tej opowieści Żeromski symbolicznie przedstawia dążenie do idealistycznej, lepszej przyszłości, która może być osiągnięta tylko poprzez stopniowe i przemyślane reformy, a nie gwałtowną rewolucję. Ojciec Cezarego, wyznający idee ewolucyjnych zmian, staje się swoistego rodzaju kontrapunktem wobec entuzjazmu rewolucyjnego swojego syna.
3. Kontradystynkcja: Walka o nową Polskę
A. Przeprowadzka do Polski
Po powrocie do Polski, Cezary Baryka zderza się z rzeczywistością swojego rodzinnego kraju. Marzenia o lepszej przyszłości szybko zderzają się z rzeczywistymi problemami — biedą, cierpieniem i brakiem perspektyw. Cezary jest rozczarowany rzeczywistością polskiego życia, co znów przywraca jego wcześniej podjęte komunistyczne sympatie.Pragnienie wyrównania społecznych niesprawiedliwości powraca, a młody Baryka staje się coraz bardziej rozdarty między utopijnymi marzeniami o szklanych domach a brutalną rzeczywistością biedy i nierówności. To wewnętrzne lavirovanie Cezarego ujawnia głębokie dylematy moralne, z którymi zmaga się młoda dusza, w poszukiwaniu właściwej drogi.
B. Pobyt w Nawłoci
Podczas swojego pobytu w Nawłoci, Cezary spotyka Hipolita Wielosławskiego, który staje się jego przyjacielem i swoistym przewodnikiem po realiach życia polskiej szlachty. Przyglądając się życiu w majątku Wielosławskiego, Cezary zaczyna dostrzegać demoralizację wyższych warstw społecznych. Jego rozmowy z Hipolitem i obserwacje codziennego życia ujawniają mu, iż rzeczywistość bogatej szlachty jest daleka od ideału.Widząc luksusy i beztroskę arystokracji, Cezary uświadamia sobie niesprawiedliwość społeczną panującą w Polsce. Te doświadczenia przyczyniają się do ponownego przemyślenia jego poglądów i wzmocnienia jego wewnętrznych rozterek między rewolucyjnymi ideami a realiami codziennego życia.
C. Manifestacja komunistyczna
Ostatecznym momentem, który zmusza Cezarego do refleksji nad jego stanowiskiem, jest udział w manifestacji komunistycznej i marsz na Belweder. Cezary czuje się skołowany i zagubiony. Widzi tłum rewolucjonistów, jednak brakuje mu identyfikacji z ich celem. Dylematy moralne, z którymi się boryka, dotyczą zarówno przyszłości Polski, jak i osobistego miejsca w tym nowym porządku.Marsz na Belweder kończy się dramatycznym rozczarowaniem dla Cezarego, który zdaje sobie sprawę, że gwałtowne działania nie przyniosą oczekiwanej poprawy. Jego niezdecydowanie i niepewność co do rewolucyjnych metod stanowią ostateczne odrzucenie tego ruchu jako środków do osiągnięcia sprawiedliwości społecznej.
4. Przesłanie Żeromskiego na przykładzie Cezarego Baryki
A. Odrzucenie rewolucji
Żeromski jednoznacznie ukazuje, że rewolucja wywołuje najgorsze instynkty ludzkie, wyciągając na wierzch brutalność i bezprawie. Przez dramatyczne opisy krwawych i bezprawnych aktów, Żeromski przestrzega swoich czytelników przed konsekwencjami takich działań. Rewolucyjna przemoc ukazuje zwierzęce skłonności ludzi w trudnych warunkach, prowadząc do chaosu i zniszczenia.B. Alternatywna droga ewolucji społecznej
Przykład ojca Cezarego i jego opowieści o „szklanych domach” stanowią kontrpropozycję dla gwałtownej rewolucji. Wizja szklanych domów symbolizuje nadzieje na spokojne i sukcesywne reformy, które mogą przynieść rzeczywistą poprawę sytuacji społecznej. Żeromski pokazuje, że ewolucja społeczna, oparta na przemyślanych i stopniowych zmianach, jest bardziej efektywną i bezpieczną drogą do postępu.C. Społeczno-polityczny kontekst „Przedwiośnia”
Stanisław Żeromski z dużą dokładnością przedstawia napięcia społeczne i rzeczywistość polityczną swojej epoki. Autor pokazuje głęboki konflikt między warstwami posiadaczy a najbiedniejszymi. Znając rzeczywistość czasów, w których żył, Żeromski zdawał sobie sprawę z ryzyka, jakie niesie ze sobą rewolucja.D. Podsumowanie przesłania
Przesłanie „Przedwiośnia” jest niezwykle uniwersalne. Żeromski stawia się po stronie pacyfizmu, odrzucając przemoc jako środek do zmiany społecznej. Przez losy Cezarego Baryki pokazuje, że rewolucja niesie ze sobą nieodwracalne szkody i okrucieństwa, zarówno dla jednostki, jak i dla całego społeczeństwa.5. Zakończenie
Podsumowując, Żeromski w „Przedwiośniu” jednoznacznie wyraził swoje stanowisko wobec rewolucji, ukazując jej tragiczne skutki. Przestroga autora jest wyrazem głębokiego humanizmu i troski o losy narodu. Żeromski swoim dziełem skłania do refleksji nad wyborem między gwałtownymi, radykalnymi metodami a pokojowymi, stopniowymi reformami.Przesłanie „Przedwiośnia” jest uniwersalne i wciąż aktualne. Konflikty społeczne i napięcia polityczne nie zniknęły, a lekcje historii przypominają, że droga do lepszego jutra powinna opierać się na dialogu i przemyślanych zmianach. Żeromski w swoim dziele podkreśla, że tylko taka postawa może zagwarantować stabilny i pokojowy rozwój społeczeństwa.
Ocena nauczyciela:
Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 2.08.2024 o 19:18
O nauczycielu: Nauczyciel - Agata K.
Od 9 lat pracuję w liceum ogólnokształcącym i wspieram uczniów w budowaniu pewności w pisaniu. Wspieram w przygotowaniu do ważnych egzaminów, rozwijając myślenie krytyczne oraz umiejętność jasnego formułowania tez. Na lekcjach dbam o życzliwą atmosferę i konkretne wskazówki, dzięki którym praca z tekstem staje się praktycznym narzędziem, a nie tylko zbiorem reguł. Moi uczniowie doceniają spokojne tempo pracy, uporządkowane notatki i strategie, które przekładają się na lepsze wyniki.
Doskonałe wypracowanie analizujące „Przedwiośnie” S.
Komentarze naszych użytkowników:
Oceń:
Zaloguj się aby ocenić pracę.
Zaloguj się