Realizacja motywu domu w „ Panu Tadeuszu” Adama Mickiewicza i „ Ludziach bezdomnych” Stefana Żeromskiego.

Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 3.08.2024 o 10:13

Rodzaj zadania: Wypracowanie

Dodane: 3.08.2024 o 9:38

Realizacja motywu domu w „Panu Tadeuszu” Adama Mickiewicza i „Ludziach bezdomnych” Stefana Żeromskiego

I. Wstęp

2. Ważność motywu domu Dom jest kluczowym elementem życia ludzkiego, który kształtuje uczucia, postawy i relacje. W "Panu Tadeuszu" Adama Mickiewicza, dom symbolizuje oazę polskości i patriotyzmu w trudnych czasach zaborów, a w "Ludziach bezdomnych" Stefana Żeromskiego, motyw domu przyjmuje dramatyczny odcień bezdomności i poszukiwania tożsamości. Analiza tych dwóch dzieł ukazuje, jak różnie można postrzegać ideę domu i jak wpływa ona na ludzkie życie i postawy.

II. Soplicowo jako symbol domu w „Panu Tadeuszu” Adama Mickiewicza

2. Hierarchia i porządek społeczny Dwór w Soplicowie jest miejscem, gdzie panuje ustalona hierarchia i porządek społeczny. Młodsze pokolenie szanuje starszych, a kobiety otaczane są czcią. Adam Mickiewicz ukazuje to poprzez liczne sceny, np. podczas posiłków wszyscy zachowują określone zasady etykiety, a podczas spacerów widać, jak młodsi otaczają starszych opieką i szacunkiem. Relacje między postaciami odzwierciedlają wartości społeczne, które przyczyniły się do zachowania polskości w czasach zaborów.

3. Gościnność i dbalność gospodarza Sędzia Soplica, jako gospodarz, uosabia dbalność o gości oraz majątek. Jego postać to strażnik porządku i harmonii, a gościnność jest jednym z najważniejszych walorów dworu. Sceny, w których przygotowuje uczty i dba o poddanych, ukazują idealny obraz polskiego domu jako przestrzeni pełnej ciepła, bezpieczeństwa i gościnności.

4. Kult narodowych pamiątek Dom w Soplicowie jest także miejscem, gdzie szczególną rolę odgrywają narodowe pamiątki. Portrety sławnych Polaków, takich jak Rejtan i Kościuszko, oraz zegar kurantowy grający „Mazurek Dąbrowskiego” symbolizują kult przeszłości i wartości narodowych. Te elementy przypominają mieszkańcom dworu o ich obowiązkach wobec ojczyzny i podtrzymują ducha narodowego.

5. Wzajemne relacje rodzinne Życie w Soplicowie pełne jest wzajemnej życzliwości, zrozumienia i pomocy. Młodsze pokolenie jest wychowywane na prawych obywateli, gotowych do obrony wartości patriotycznych. Przykładem jest postać Tadeusza, który pod wpływem atmosfery domu dorasta do tego, by stać się odpowiedzialnym i oddanym patriotą.

6. Zamek Horeszków jako kontrastujący symbol Zamek Horeszków stanowi kontrast dla dworu w Soplicowie. Przeszłość zamku, kiedy był siedzibą rodu Horeszków i centrum życia społecznego, zestawiona jest z jego obecnym stanem ruiny. Degradacja zamku jest metaforą upadku Polski w XIX wieku, symbolizującą rozkład dawnych wartości i świetności. W zamku nie ma już życia ani ciepła, które charakteryzują dwór w Soplicowie.

III. Bezdomność w „Ludziach bezdomnych” Stefana Żeromskiego

2. Bezdomność ideowa i społeczna Bezdomność Tomasza Judyma ma charakter ideowy i społeczny. Judym pochodzi z warstwy biedoty, a jego dążenie do poprawy losu najuboższych czyni go ideowym tułaczem. Jest pozbawiony prawdziwego domu, rodzinnej przystani, a jego relacje z Joasią, choć pełne nadziei, nie dochodzą do skutku. Judym jest w ciągłej tułaczce, poszukując miejsca, gdzie mógłby zrealizować swoje ideały.

3. Poświęcenie idei kosztem życia osobistego Judyma prześladuje poczucie długu do spłacenia wobec społeczeństwa, co prowadzi go do rezygnacji z życia osobistego. Wybiera on ciężką pracę na rzecz najbiedniejszych, kosztem własnego szczęścia. Konflikt między potrzebą domowego ciepła a koniecznością poświęcenia dla wyższej idei jest jedną z najważniejszych sprzeczności, które kształtują jego postać.

4. Postać Joasi Podborskiej Joasia Podborska, będąca bliską serca Judyma, marzy o własnym domu i żyje nadzieją związania się z Tomaszem. Jednak jego decyzja o poświęceniu idei powoduje rozpad jej marzeń. Joasia staje się emocjonalnie bezdomna, pozbawiona nadziei na stabilizację i domowe szczęście.

5. Bezdomność emigracyjna Bezdomność emigracyjna to kolejny aspekt bezdomności w powieści. Historia Wiktora Judyma i jego rodziny ukazuje tułaczkę polskich emigrantów, którzy musieli opuścić ojczyznę z powodu ciężkich warunków materialnych i złego traktowania przez pracodawców. Emigranci często nie znajdują miejsca przynależności i zmuszeni są błąkać się na obczyźnie, co wzmacnia ich poczucie bezdomności.

IV. Zakończenie

2. Znaczenie domu w życiu człowieka i społeczności Dom jest kluczowym elementem, który daje poczucie przynależności, szczęścia i wspólnoty. W literaturze często jest symbolem ziemskiej ojczyzny, rodzinnej miłości i wartości moralnych. W obu analizowanych dziełach dom zajmuje centralne miejsce, ale jego znaczenie i funkcje są diametralnie różne.

3. Uniwersalność motywu domu Motyw domu jest uniwersalny i pojawia się w każdym okresie literackim, niezależnie od kontekstów kulturowych i historycznych. Jest to temat, który niesie ze sobą mnóstwo znaczeń i emocji, kształtuje nasze myślenie o przynależności, bezpieczeństwie i tożsamości. Warto dalej eksplorować ten motyw w literaturze polskiej, by zrozumieć, jak różnorodnie można go przedstawiać i jak wielkie ma znaczenie dla każdego człowieka.