Recenzja książki Marii Molickiej „Bajki terapeutyczne dla dzieci”
Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 3.08.2024 o 14:22
Rodzaj zadania: Wypracowanie
Dodane: 3.08.2024 o 13:38
Streszczenie:
Maria Molicka jest znana psycholożką dziecięcą, autorką bajek terapeutycznych dla dzieci. Książka miała wspierać rozwój emocjonalny, jednak krytyka wskazuje na płytkość i brak głębi terapeutycznej. Tradycyjne baśnie są bardziej skuteczne w radzeniu sobie z lękami dzieci.
# 1. Kontekst tematyczny i autor: Maria Molicka, znana psycholożka dziecięca, ukończyła psychologię na Uniwersytecie im. Adama Mickiewicza w Poznaniu. Jest autorką licznych książek i artykułów z zakresu psychologii dziecięcej, a szczególną rozpoznawalność zyskała dzięki swojej pracy nad terapią przez bajki. "Bajki terapeutyczne dla dzieci", książka stworzona z myślą o wsparciu rozwoju emocjonalnego najmłodszych, jest jednym z jej najważniejszych dzieł.
2. Cel książki: Celem, który Molicka stawiała sobie w "Bajkach terapeutycznych dla dzieci", była pomoc w zmniejszaniu lęków u najmłodszych poprzez dostarczenie im odpowiednich narzędzi emocjonalnych za pomocą literatury. Ta książka miała wzbogacić osobowość dzieci, dostarczając im opowieści, które nie tylko bawią, ale także terapeutycznie wpływają na ich rozwój. Molicka pragnęła, aby jej bajki działały jak baśnie magiczne, zapewniając dzieciom narzędzia do radzenia sobie z ich lękami i niepewnościami.
Krytyczne spojrzenie na treść utworów
1. Pojęcia i terminologia: Termin "bajka" zazwyczaj odnosi się do krótkiej opowieści z fantastycznymi elementami, często z morałem na końcu. W kontekście książki Molickiej, bajki te stają się jednak narzędziem terapeutycznym. W przeciwieństwie do tradycyjnych opowiadań, które mają na celu raczej rozweselanie czy moralizowanie, bajki terapeutyczne mają wspierać emocjonalny rozwój dziecka i pomagać mu w zrozumieniu oraz radzeniu sobie z trudnymi emocjami. Pomimo tego, że struktura pozostała podobna, różnica leży w celach i głębi przekazu.2. Merytoryczne braki: Wnikliwa analiza literatury oraz psychologii dziecka ukazuje, że Molicka mogła nie w pełni wyczerpać tematykę lęków dziecięcych. Choć bajki te mają pełnić funkcję praktycznego narzędzia terapeutycznego, nie zawsze opierają się one o najnowsze teorie psychologiczne. Zauważyć można płytkie podejście do niektórych emocji i brak zestawienia z fachową literaturą psychologiczną, co ogranicza ich skuteczność jako narzędzia terapii.
Krytyka konstrukcji utworów
1. Niekonsekwencje w strukturze: Konstrukcja historii w bajkach Molickiej bywa niejednorodna i niespójna. Przy bliższym przyjrzeniu się kompozycji fabuły i postaci, widać pewne błędy. Bohaterowie są zbyt jednowymiarowi, co sprawia, że trudno dzieciom zidentyfikować się z nimi. Fabuły niekiedy przechodzą zbyt szybko do rozwiązania problemu, nie dając dzieciom czasu na przeżycie i zrozumienie emocji bohaterów, co jest kluczowe w procesie terapeutycznym.2. Role bohaterów: Postaci w bajkach Molickiej są często pasywne, mało dynamiczne i brakuje im głębi. W tradycyjnych baśniach magicznych bohaterowie są znacznie bardziej złożeni i ich przygody mają bardziej skomplikowany charakter. Bohaterowie tych baśni często zdobywają doświadczenia poprzez walkę z przeciwnościami, co ma ogromne znaczenie dla rozwoju dziecka. W opowieściach Molickiej działania bohaterów są mniej wyraźne, co ogranicza możliwość identyfikacji i budowania siły emocjonalnej przez młodych czytelników.
Przeciwstawienie się teoriom psychoanalitycznym
1. Baśnie Bruna Bettelheima: Bruno Bettelheim, znany psychoanalityk, w swojej książce "Cudowne i pożyteczne. O znaczeniach i wartościach baśni" analizuje baśnie pod kątem psychoanalitycznym, ukazując ich głęboką wartość terapeutyczną. Według Bettelheima, baśnie pomagają dzieciom w rozwiązywaniu ich wewnętrznych konfliktów i lęków, wprowadzając je w symboliczny świat, który odzwierciedla ich własne zmagania emocjonalne. Harmonijne połączenie świadomości, przedświadomości i nieświadomości umożliwia dzieciom neutralizowanie emocji poprzez symboliczne przeżywanie lęków.2. Dziecięca interpretacja baśni: Dzieci, czytając klasyczne baśnie, samodzielnie dokonują identyfikacji z bohaterami, co pozwala im na głębsze zrozumienie i przetwarzanie swoich lęków. Baśnie dają dzieciom możliwość indywidualnego odkrywania treści, co jest kluczowe w procesie terapeutycznym. W opowieściach Molickiej tej swobody brakuje. Bohaterowie są zbyt jasno określeni, a fabuła zbyt jednoznaczna, co nie pozwala dziecku na samodzielne przetwarzanie emocji i innych wątków.
Problemy związane z konkretyzacją lęków
1. Konkretyzacja przestrzeni: Przestrzeń opisana w bajkach Molickiej, taka jak szpital czy dom, jest zbyt rzeczywista i bezpośrednia, co ogranicza możliwość utworzenia przez dziecko własnych skojarzeń i przepracowania lęków. Podczas gdy przestrzeń w tradycyjnych baśniach jest często magiczna, symboliczna i otwarta na różne interpretacje, co pomaga dzieciom w uniwersalizacji doświadczeń, w opowieściach Molickiej konkretne miejsca mogą wywoływać dodatkowy stres.2. Sposób przedstawienia lęków: Molicka w swoim podejściu dosłownie pokazuje strach, co może dla niektórych dzieci być przerażające. Tradycyjne baśnie często używają metafor i symboli, co pozwala dzieciom na samodzielne interpretowanie lęków i oswojenie ich. Przez dosłowne podejście Molickiej, dzieci mogą mieć trudność w przetwarzaniu i neutralizowaniu swoich obaw, co jest kluczowym elementem terapeutycznym.
Mechanizmy terapeutyczne
1. Mechanizm wzbudzania niepokoju: W opisach niebezpiecznych sytuacji Molicka podejmuje próbę racjonalizacji przestrzeni strachu, jednak brak jej umiejętności subtelnego wzbudzania niepokoju. Przez zbyt dosłowne przedstawienie niebezpieczeństw, takie opowieści mogą prowadzić do wzrostu niepokoju u dzieci, zamiast go redukować. W tradycyjnych baśniach, niepokój jest stopniowo budowany i równie stopniowo rozładowywany, co tworzy poczucie ulgi i redukcji stresu.2. Porównanie z teoriami psychoanalizy: Baśnie tradycyjne wspomagają proces katharsis, poprzez który dziecko może bezpiecznie przechodzić przez emocjonalne zawirowania. Teorie psychoanalizy pokazują, że poprzez symboliczne przeżywanie trudnych emocji dziecko może je lepiej zrozumieć i zintegrować. W podejściu Molickiej brakuje tej głębi, a opieranie się na powierzchownych narracjach i dosłowności ogranicza skuteczność procesu terapeutycznego, który powinien być bardziej subtelny i metaforyczny.
Wnioski końcowe
1. Schematyczność i powierzchowność bajek: Bajki Molickiej, pomimo szlachetności intencji, są schematyczne i płytkie w sposobie przedstawiania lęków dziecięcych. Brakuje im głębokości, która jest niezbędna do efektywnego radzenia sobie z emocjami i trudnościami przez dzieci. Literacka powierzchowność tych opowieści nie spełnia w pełni swoich ról terapeutycznych, co ogranicza ich skuteczność.2. Wpływ na rozwój dziecka: Zamiast umożliwiać dzieciom samodzielne poszukiwanie rozwiązań swoich problemów, bajki Molickiej oferują zbyt bezpośrednie odpowiedzi. Ograniczają one rozwój samodzielności oraz zdolność do kreatywnego myślenia, analizy emocjonalnej i psychicznej. Tradycyjne baśnie dają znacznie większe pole do działania, rozwijając w dzieciach umiejętność radzenia sobie z trudnościami w sposób bardziej organiczny.
3. Podsumowanie roli bajki terapeutycznej: Rola bajki terapeutycznej według Molickiej jest ograniczona przez brak głębokości przedstawienia lęków dziecięcych. Choć intencje są szczytne, bajki te nie spełniają w pełni swojej funkcji terapeutycznej. Tradycyjne baśnie, z ich symboliką i głębią, znacznie lepiej wspierają proces emocjonalnego i psychicznego rozwoju dziecka, umożliwiając mu samodzielne odkrywanie i przepracowywanie swoich emocji.
Wskazówki dla czytelnika i refleksje
1. Rola dorosłych: Dorośli, w tym rodzice i terapeuci, powinni z dużą uwagą dobierać literaturę dla dzieci. Zrozumienie specyfiki bajek terapeutycznych i ich ograniczeń może pomóc w lepszym wspieraniu emocjonalnego rozwoju dzieci. Warto korzystać z różnorodnych źródeł literackich i dostarczać dzieciom zarówno opowieści terapeutycznych, jak i tradycyjnych baśni.2. Refleksje osobiste: Książka Molickiej, mimo swojego podejścia terapeutycznego, wydaje się niewystarczająca w kontekście głębokiego przepracowywania emocji dziecięcych. Jako czytelnik i uczeń, dostrzegam wagę bardziej symbolicznych i wielowątkowych narracji, które mogą znacząco lepiej wspierać rozwój emocjonalny najmłodszych. Bajki Molickiej, choć pomocne, stanowią tylko jeden z elementów większego procesu wsparcia dzieci w radzeniu sobie z ich lękami i emocjami.
Ocena nauczyciela:
Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 3.08.2024 o 14:22
O nauczycielu: Nauczyciel - Katarzyna P.
Od 9 lat pracuję w szkole średniej i pokazuję, że dobrze napisany tekst to wynik procesu, nie talentu. Pomagam w przygotowaniu do matury oraz w rozwijaniu czytania ze zrozumieniem u ósmoklasistów. Na zajęciach panuje spokój i uważność, a feedback jest prosty i konkretny. Uczniowie cenią jasne kryteria oceny i narzędzia, które pomagają je spełnić.
Wypracowanie zawiera wnikliwą analizę książki Marii Molickiej „Bajki terapeutyczne dla dzieci” oraz jej porównanie z tradycyjnymi baśniami.
Komentarze naszych użytkowników:
Oceń:
Zaloguj się aby ocenić pracę.
Zaloguj się