Rodion Raskolnikow – jaką jest postacią ? („Zbrodnia i kara” Fiodora Dostojewskiego)

Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 6.08.2024 o 16:28

Rodzaj zadania: Wypracowanie

Dodane: 6.08.2024 o 16:14

„Zbrodnia i kara” Fiodora Dostojewskiego to jedna z najbardziej znanych i cenionych powieści literatury rosyjskiej XIX wieku. Książka powstała na przełomie lat 1865-1866 w Petersburgu oraz Lublinie pod Moskwą i składa się z sześciu części oraz Epilogu. Akcja powieści osadzona jest w Petersburgu, podczas upalnego lata roku 1865, w przeciągu zaledwie dziewięciu i pół doby. Głównym bohaterem powieści jest Rodion Raskolnikow, były student prawa, który dokonuje morderstwa z premedytacją. „Zbrodnia i kara” to powieść psychologiczna, która wnikliwie analizuje motywacje i skutki zbrodni, przeprowadzając dogłębną analizę głównego bohatera.

Rodion Raskolnikow jest postacią niezwykle złożoną i wielowarstwową. Były student prawa, obecnie żyjący w skrajnej biedzie, staje się mordercą. Dostojewski przedstawia go nie tylko jako przestępcę, ale także jako człowieka o głębokich wewnętrznych konfliktach i moralnych dylematach. Cel tego wypracowania to szczegółowa analiza postaci Rodiona Raskolnikowa, jego motywacji, moralności, przemian oraz wpływu innych postaci, takich jak Sonia, na jego życie.

Rodion Raskolnikow pochodzi z zubożałej rodziny. Jego trudna sytuacja materialna skłania go do przerwania studiów i zmagań z poważnymi kłopotami finansowymi, w tym z zaległościami w opłatach za mieszkanie. Motywacje ekonomiczne odgrywają kluczową rolę w jego decyzji o popełnieniu zbrodni – pragnie on ratować swoją matkę i siostrę przed dotkliwą biedą. Nadzieja na zdobycie pieniędzy, które mogłyby poprawić ich sytuację, staje się jednym z głównych bodźców do podjęcia drastycznej decyzji.

Pomysł zbrodni dojrzewa w umyśle Raskolnikowa stopniowo. Zostawia zegarek w zastawie u lichwiarki, która żeruje na ludzkiej biedzie. Podczas jednej z wizyt u lichwiarki, przypadkowo podsłuchuje rozmowę studenta z oficerem, którzy spekulują, że usunięcie lichwiarki mogłoby przynieść korzyści społeczne. Raskolnikow zaczyna rozważać, czy śmierć jednej osoby, którą uważa za szkodnika, nie mogłaby poprawić losu wielu innych ludzi. Jego rachunek moralny sprowadza się do przekonania, że „jedna śmierć w zamian za sto żywotów” jest usprawiedliwiona, a lichwiarka to „karaluch, który zżera cudze życie”.

Po długich wahaniach i rozważaniach Raskolnikow decyduje się na zbrodnię. Z zimną krwią zabija lichwiarkę kilkoma ciosami siekiery. Niespodziewanie wraca jej siostra, Lizawieta, która również staje się nieplanowaną ofiarą. Po zbrodni Raskolnikow jest roztrzęsiony i nie ma spokoju. Uświadamia sobie, że zostawił dowody i stara się ich pozbyć. Część pieniędzy i biżuterii wrzuca do Kanału Jekateryńskiego, a resztę chowa pod kamieniem, jednak przewiduje, że nie będzie w stanie ich wykorzystać zgodnie z wcześniejszymi planami.

Jedną z kluczowych postaci, które wpływają na przemianę Raskolnikowa, jest Sonia Marmieładowa, córka biednego urzędnika. Sonia, mimo swojej trudnej sytuacji życiowej, zachowuje czystość moralną i głęboko kocha Raskolnikowa. Jej wpływ na głównego bohatera jest nieoceniony. Raskolnikow odwiedza Sonię i prosi ją o przeczytanie fragmentu Ewangelii o wskrzeszeniu Łazarza. Jest to symboliczne nawiązanie do jego własnej drogi ku odkupieniu. W końcu wyznaje jej swoje morderstwo, a reakcja Soni pełna jest współczucia i wsparcia. Radzi mu, by przyznał się do winy i odbył karę, co staje się punktem zwrotnym w jego życiu.

Zmagania Raskolnikowa z własnym sumieniem oraz wpływ Soni prowadzą go do decyzji o oddaniu się w ręce sprawiedliwości. Powierza opiekę nad siostrą Razumichinowi i decyduje się stanąć przed sądem. Sąd skazuje go na osiem lat katorgi na Syberii. Sonia towarzyszy mu w wygnaniu, a jej wsparcie staje się kluczowe dla jego moralnej i duchowej rehabilitacji. Raskolnikow zaczyna ciężką pracę i stopniowo odnajduje wewnętrzny spokój. Planuje przyszłość po odbyciu kary, mając nadzieję na prowadzenie nowego, lepszego życia u boku Soni.

Podsumowując, Rodion Raskolnikow przechodzi skomplikowaną wewnętrzną walkę z własnym sumieniem. Jego plany wykorzystania złupionych pieniędzy do „wyższych celów” zawodzą, a on sam zmaga się z poczuciem winy i moralnym upadkiem. Rola Soni w jego przemianie jest nieoceniona – nieodwzajemniona miłość, współczucie i moralne wsparcie ratują go od całkowitej degradacji. Ostateczna moralna rehabilitacja bohatera staje się możliwa dzięki miłości i oddaniu Soni.

Postać Rodiona Raskolnikowa jest przykładem skomplikowanej ludzkiej natury, zmagającej się z moralnymi dylematami i wewnętrznymi konfliktami. Powieść Dostojewskiego porusza uniwersalne tematy winy, kary, zadośćuczynienia i odkupienia, a także ukazuje, jak miłość i wsparcie innych ludzi mogą wpłynąć na naszą duchową i moralną przemianę.

Reasumując, „Zbrodnia i kara” to powieść, której głęboka analiza moralnych i psychologicznych problemów czyni ją uniwersalnym dziełem literatury światowej. Rodion Raskolnikow, jako centralna postać tej historii, ilustruje, jak złożona jest ludzka dusza oraz jak kluczowe znaczenie mają miłość i wsparcie bliskich dla naszego duchowego ocalenia i nadziei na lepszą przyszłość.