„Celem ludzkiego życia jest szczęście, któż jednak z nas wie, jak je osiągnąć". Rozważ słowa Jana Jakuba Rousseau posługując się wybranymi przykładami bohaterów literackich i ich sposobów poszukiwania szczęścia

Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 22.08.2024 o 15:17

Rodzaj zadania: Wypracowanie

Dodane: 22.08.2024 o 14:45

Celem ludzkiego życia jest szczęście, któż jednak z nas wie, jak je osiągnąć?" Rozważ słowa Jana Jakuba Rousseau posługując się wybranymi przykładami bohaterów literackich i ich sposobów poszukiwania szczęścia

Rozważania nad szczęściem można rozpocząć od spojrzenia na przykład „Żywota człowieka poczciwego” Mikołaja Reja. Rej w swoim dziele przedstawia życie człowieka jako podróż przez różne pory roku, symbolizujące etapy ludzkiego życia. Dla Reja szczęście tkwiło w skromności, pracowitości oraz życiu w zgodzie z naturą i społecznością. Człowiek poczciwy, bohater jego dzieła, prowadzi życie proste i wolne od wygórowanych ambicji.

W „Żywocie człowieka poczciwego” Rej podkreśla, że najważniejsze wartości to skromność i akceptacja tego, co przynosi los. Bohaterem utworu jest człowiek, który pracuje na roli, ciesząc się z prostych codziennych obowiązków. Rej ukazuje, że szczęście można znaleźć w spokojnym, uczciwym życiu, w zgodzie z przyrodą. Człowiek poczciwy jest wzorcem godnym naśladowania - symbolizuje harmonię między człowiekiem a światem, spełnienie niepolegające na wielkich osiągnięciach czy materialnych bogactwach, ale na umiejętności czerpania radości z najmniejszych rzeczy. Dla Reja, szczęście to życie, w którym człowiek jest zadowolony z tego, co ma, nie pragnie więcej niż jest mu potrzebne, i znajduje radość w codziennych czynnościach.

Przemieszczając się w czasie do epoki pozytywizmu, napotykamy na utwór „Nad Niemnem” Elizy Orzeszkowej. Jest to powieść, w której praca, pamięć historyczna oraz życie w zgodzie z wartościami pozytywizmu są kluczowymi elementami poszukiwania szczęścia. Bohater „Nad Niemnem”, Benedykt Korczyński, poświęca swoje życie zarządzaniu majątkiem, dbając o jego rozwój. Świat pracy, do którego jest przywiązany, daje mu uczucie spełnienia, ale także jest źródłem napięć i konfliktów. Benedykt odczuwa ogromną odpowiedzialność za przekazanie swojego dziedzictwa kolejnym pokoleniom, żyjąc pełen emocji i zmagań, rezultat jego starań jest jednak dla niego przyczyną dumy i satysfakcji.

W powieści pracy i trud stworzenia są traktowane nie tylko jako obowiązki, ale także jako forma samorealizacji. Symboliczne są żniwa – moment, w którym trud pracy na polu łączy się z radością bycia częścią wspólnoty. Janek Bohatyrowicz, inny bohater „Nad Niemnem”, odnajduje szczęście w pracy na własnej ziemi, widząc w tym nie tylko źródło utrzymania, ale również sposób na pełne życie w zgodzie z naturą. Orzeszkowa pokazuje, że szczęście można znaleźć w ciężkiej pracy, która przynosi korzyści nie tylko materialne, ale także duchowe.

Równocześnie, w „Kwiatkach Świętego Franciszka” mamy przykład duchowego poszukiwania szczęścia. Święty Franciszek z Asyżu, protagonistyk dzieła, znajduje szczęście w wyrzeczeniu się dóbr materialnych, całkowitym oddaniu się służbie Bogu i głoszeniu miłości Bożej. W przeciwieństwie do materialnych ambicji, Franciszek odnajduje szczęście w prostocie, ubóstwie i życiu w zgodzie z naturą. Jego duchowa podróż to droga pełna radości wynikającej z głębokiej wiary i miłości do bliźnich. Franciszek wskazuje, że szczęście to nie zawsze posiadanie, ale często wyrzeczenie i pełne oddanie się wyższym celom.

Podobne duchowe poszukiwania możemy odnaleźć w „Legendzie o Świętym Aleksym”. Święty Aleksy wyrzeka się majątku rodzinnego i wiedzie życie umartwione, pełne cierpienia i wyrzeczeń, aby osiągnąć świętość. Jednakże, w przeciwieństwie do radosnej służby Franciszka, Aleksy przyjmuje cierpienie jako drogę do swojego duchowego spełnienia. Jego poszukiwania szczęścia wskazują na inną perspektywę – czasem szczęście można odnaleźć poprzez umartwienie i wyrzeczenia, które prowadzą do zjednoczenia się z Bogiem.

Analizując postaci literackie z różnych epok, widzimy, jak różnorodne mogą być definicje szczęścia oraz drogi do jego osiągnięcia. Mikołaj Rej, poprzez swojego „człowieka poczciwego”, pokazuje, że szczęście można znaleźć w prostym, spokojnym, skromnym życiu, w harmonii z naturą i społecznością. Eliza Orzeszkowa ukazuje, że praca, pamięć historyczna i przywiązanie do ziemi mogą być źródłem głębokiego spełnienia i satysfakcji. Natomiast „Kwiatki Świętego Franciszka” i „Legenda o Świętym Aleksym” przedstawiają szczęście w kontekście duchowym, w wyrzeczeniu się dóbr materialnych i całkowitym oddaniu się Bogu.

Podsumowując, każda epoka literacka i każda postać literacka pokazuje inną drogę do szczęścia. Nie ma jednej uniwersalnej recepty, która mogłaby prowadzić każdego człowieka do spełnienia. Szczęście jest bowiem kwestią subiektywną, zależną od indywidualnych wartości, stylu życia i przekonań. Jan Jakub Rousseau miał niewątpliwie rację, zauważając, że choć celem ludzkiego życia jest szczęście, niewiele osób wie, jak je osiągnąć. Bohaterowie literaccy, przy całej swojej różnorodności, są jednak wspaniałymi przewodnikami, ukazującymi różne aspekty i możliwości tej wiecznej, ludzkiej pogoni za szczęściem.

Ostatecznie, my również musimy podjąć własną podróż i odkryć, co dla nas oznacza prawdziwe szczęście. Niech inspiracją będą dla nas wartości promowane przez literackich bohaterów: skromność, pracowitość, duchowe spełnienie i harmonia z naturą. Każdy z nas, czerpiąc z różnych źródeł, może stworzyć swoją własną definicję szczęścia, spełniając swoją indywidualną potrzebę sensu istnienia.