Czy można być szczęśliwym w świecie, w którym panuje zło? Rozprawka na podstawie „Dżumy”

Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 11.11.2025 o 9:39

Rodzaj zadania: Rozprawka

Dodane: 5.11.2025 o 19:40

Albert Camus, w swojej powieści „Dżuma”, porusza tematykę zła i cierpienia, które dotykają człowieka na wielu płaszczyznach. Opowieść o Oranie zdewastowanym przez zarazę jest nie tylko metaforą bezlitosnej choroby, lecz także symbolizuje szerzej koncept zła, które nieuchronnie wpływa na nasze życie. Pisarz zmusza nas do zastanowienia się, czy w świecie pełnym cierpienia i krzywdy można odnaleźć szczęście. Aby odpowiedzieć na to pytanie, przyjrzyjmy się bliżej wydarzeniom oraz postaciom przedstawionym przez Camusa.

Po pierwsze, warto zrozumieć, że dżuma atakująca Oran działa na kilku poziomach: fizycznym, psychicznym i moralnym. Camus pokazuje, jak mieszkańcy miasta reagują na zagrożenie. Początkowo wielu z nich nie zdaje sobie sprawy z powagi sytuacji albo zaprzecza jej istnieniu. W momencie, gdy miasto zostaje odcięte od świata zewnętrznego, stopniowo rozpadają się więzi społeczne, a mieszkańcy zmieniają swoje postawy. Ważnym aspektem powieści jest sposób, w jaki bohaterowie próbują znaleźć szczęście pomimo powszechnego chaosu i tragedii.

Jednym z głównych bohaterów powieści jest doktor Bernard Rieux, który od samego początku choroby zdaje sobie sprawę z zagrożenia i stawia czoła rzeczywistości. Dla niego szczęście nie polega na osobistym poczuciu satysfakcji, lecz na spełnianiu obowiązku wobec innych. Rieux nie łudzi się, że może pokonać chorobę, ale nadal robi wszystko, co w jego mocy, aby ratować życie ludzi. Jego postawa sugeruje, że szczęście może wynikać z poczucia sensu płynącego z działań na rzecz dobra wspólnego, nawet w świecie, gdzie zło zdaje się dominować.

Innym bohaterem, który próbuje odnaleźć szczęście w tych trudnych okolicznościach, jest dziennikarz Raymond Rambert. Na początku jego celem jest ucieczka z Oranu, aby powrócić do ukochanej kobiety i normalnego życia. Rambert początkowo skupia się na swoim własnym szczęściu i nie interesuje go wspólne dobro. Jednak z czasem, obserwując walkę mieszkańców miasta z dżumą, zmienia swoje podejście. Dochodzi do wniosku, że szczęście to nie tylko samolubna przyjemność, ale także solidarność i dzielenie losu z innymi. Rambert rezygnuje z ucieczki i decyduje się pozostać w Oranie, aby pomóc w walce z epidemią. Jego przemiana ukazuje, że prawdziwe szczęście można znaleźć, podejmując decyzje zgodne z sumieniem i wartościami moralnymi.

Powieść Camusa przedstawia także postępowanie księdza Paneloux, którego postawa wobec zła ewoluuje. Na początku głosi on, że dżuma to kara za grzechy, a ludzie powinni poddać się woli Bożej. Jego stanowisko jest rygorystyczne, lecz z czasem, gdy sam doświadcza cierpienia, zaczyna rozumieć, że nie wszystko da się zinterpretować jako wynik boskiego planu. Pod wpływem tych doświadczeń rewiduje swoje poglądy, co sugeruje, że szczęście można znaleźć w akceptacji rzeczywistości oraz w miłości i współczuciu wobec innych ludzi.

Na szczególną uwagę zasługuje Tarrou, przyjaciel doktora Rieux, który pragnie zrozumieć istotę zła i walczyć z nim. Tarrou patrzy na świat z perspektywy moralnego myśliciela i dochodzi do wniosku, że człowieczeństwo polega na ciągłej walce z niesprawiedliwością. Chociaż wie, że nie ma szans na pokonanie całego zła, to uważa, że warto próbować. Dla Tarrou szczęście polega na poczuciu, że robi się coś wartościowego, co przynosi ulgę innym, nawet jeśli efekty są ograniczone.

Analizując „Dżumę” Camusa, można dojść do wniosku, że szczęście w świecie pełnym zła i cierpienia nie zależy od okoliczności zewnętrznych, lecz od wewnętrznej postawy i wyborów, jakie podejmujemy. Powieść podkreśla, że solidarność, odpowiedzialność i walka o dobro mogą nadać życiu sens, a przez to przybliżyć nas do szczęścia. Choć zło jest nieuniknione, to nasze działania wobec niego mogą nas uszczęśliwić, nawet jeśli efekty tych działań są znikome. Dlatego też odpowiedź na pytanie zawarte w temacie rozprawki jest twierdząca – można być szczęśliwym w świecie, w którym panuje zło, pod warunkiem, że odnajdziemy szczęście w działaniu na rzecz dobra oraz w trosce o innych ludzi.