Człowiek w świetle poznanych utworów literatury antycznej i Biblii

Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 23.08.2024 o 9:42

Rodzaj zadania: Wypracowanie

Dodane: 23.08.2024 o 9:11

Od zarania dziejów ludzkość zmaga się z pytaniami o własną naturę: kim jest, jakie ma marzenia, problemy, nadzieje i tęsknoty. Literatura antyczna i Biblia stanowią dwa fundamenty kulturowe, które od tysiącleci próbują odpowiedzieć na te podstawowe pytania. Obie tradycje literackie, choć różnią się co do formy i treści, poruszają fundamentalne aspekty ludzkiej egzystencji, dając czytelnikom wiele cennych refleksji nad naturą człowieka.

Poszukiwanie Prawdy jest podstawową ludzką potrzebą, wynikającą z otaczającej rzeczywistości, która zmusza człowieka do nadrzędnych refleksji. Każda kultura i każdy okres historyczny mają swoje unikalne odpowiedzi na kwestie dotyczące celu i sensu istnienia. Literatura antyczna oraz Biblia są nośnikami tych odpowiedzi, ukazując, jak różne konteksty kulturowe mogą prowadzić do podobnych lub zupełnie odmiennych wniosków.

W literaturze antycznej, Mitologia grecka stanowi niezrównaną kopalnię wiedzy o starożytnych przekonaniach dotyczących człowieka. Mity o stworzeniu człowieka przedstawiają różne wersje: według jednej ludzie wyłonili się z ziemi, lasów i gór; według innych powstali z czynów bóstw. Na przykład, w mitach opisujących „Cztery wieki ludzkości,” możemy znaleźć opisy różnorodnych okresów, które ukazują stopniowy upadek moralnych i fizycznych cech ludzkości. Złoty Wiek pod panowaniem Kronosa, charakteryzujący się światem bez trosk, wiecznymi zabawami i niekończącą się młodością, ukazuje ideał, do którego Grecy tęsknili. Kolejne wieki – Srebrny, Brązowy i Żelazny – przedstawiają ciągły upadek moralności i jakości życia, co jest refleksją starożytnych nad współczesnym im światem.

Mit Prometeusza, dobroczyńcy ludzkości, to jedno z najbardziej znamiennych dla literatury antycznej opowiadań. Prometeusz wykrada ogień bogom i daje go ludziom, co symbolizuje ewolucję z barbarzyństwa do cywilizacji. Stworzenie człowieka z gliny i ognia przez Prometeusza to alegoria boskiej i naturalnej jedności w ludzkim istnieniu. Jednak tragiczny los Prometeusza, ukarany za swoje działania na rzecz ludzkości, podkreśla, jak niełatwe jest sprzeciwianie się woli bogów i jak kosztowne mogą być działania zmierzające przeciwko ustalonym porządkom.

Eposy Homera, takie jak „Iliada” i „Odyseja,” również głęboko analizują ludzką naturę. W „Iliadzie” postacie Achillesa i Hektora przedstawiają różnorodność bohaterów: półboski Achilles, który łączy w sobie cechy boskie i ludzkie z boskimi kaprysami, oraz królewski Hektor, który jest bardziej ziemski i ascetyczny. Przewartościowanie ideału bohatera w postaci Achillesa, który mimo swego półboskiego statusu przejawia bardzo ludzkie emocje, złość i mściwość, ukazuje ludzką naturę w jej pełnym spektum. W „Odysei” natomiast Odyseusz symbolizuje zmaganie się z losem narzuconym przez bogów, ukazując świadome poddanie się przeznaczeniu i ludzki trud w dążeniu do celu, jakim jest powrót do domu.

Arystoteles i Horacy również zawarli w swoich pracach głębokie refleksje na temat człowieka. Arystoteles uznaje człowieka za najwspanialszego odbiorcę twórczości, istotę zdolną do intelektualnych rozważań i uczuć. Horacy natomiast ukazuje człowieka w wielu aspektach – od erotycznego po patriotyczny – promując ideę „carpe diem,” czyli korzystania z dnia, i stwierdzając, że „nie należy tracić nadziei” mimo trudów życia.

W Biblii również znajdujemy wiele głębokich przemyśleń na temat ludzkiej natury. Stary Testament, a zwłaszcza Księga Rodzaju (Genesis), opowiada o stworzeniu świata i człowieka jako o akcie boskiej woli. Kosmogonia biblijna jest poematem religijnym, a nie relacją naukową, która ukazuje człowieka jako koronę stworzenia, będącego w szczególnej relacji z Bogiem. Genesis nie tylko ukazuje stworzenie człowieka, ale również jego upadek i konsekwencje pierwszego grzechu, co jest refleksją na temat ludzkiej natury i zła.

Księga Hioba to inna biblijna narracja, która bada problem cierpienia i wiary. Historia Hioba jest epickim opisem próby wiary i wierności, gdzie Hiob, mimo nieszczęść, zachowuje swą wiarę w Boga, choć zadaje pytania o sens cierpienia. Z kolei Księga Koheleta, ze swoimi rozważaniami nad sensem życia, stanowi niemalże filozoficzną refleksję nad marnością ludzkich wysiłków, ale też ukazuje optymizm i nadzieję. Fragment Koheleta 3:1-13, mówiący o czasie na każdą sprawę pod niebem, odzwierciedla cykliczność życia, co każe spojrzeć na życie jako na nieustający cykl zmian i przejść.

Nowy Testament kontynuuje refleksje nad ludzką naturą, akcentując Boży zamysł i misję Jezus Chrystusa. Główne przesłania Nowego Testamentu, takie jak Dobra Nowina i zbawcza śmierć Jezusa, przedstawiają człowieka jako istotę zdolną do odkupienia i zbawienia. Nowy Testament ukazuje człowieka nie tylko jako grzesznika, ale również jako partnera w przymierzu z Bogiem, mającego możliwość doświadczania Bożej miłości i łaski.

Porównując wizje człowieka w literaturze antycznej i Biblii, można dostrzec zarówno różnice, jak i podobieństwa. W literaturze antycznej człowiek często jest marionetką bogów, jak pokazuje przykłady z mitologii greckiej czy eposów Homera, gdzie bohaterowie muszą zmagać się z wolą kapryśnych bogów. Z kolei Biblia przedstawia człowieka jako koronę stworzenia, będącego w bliskiej relacji z Bogiem, co jest bardziej optymistycznym obrazem. Jednak zarówno literatura antyczna, jak i Biblia poruszają wspólne tematy, takie jak problem cierpienia i zła czy poszukiwanie sensu życia.

Literatura antyczna i Biblia, mimo odmiennych podejść, pokazują uniwersalność problemów ludzkości – jak starożytne teksty mogą pomóc współczesnemu człowiekowi w zrozumieniu siebie i świata. W dzisiejszych czasach, pełnych technologii i szybkich zmian, refleksje starożytnych Greków i biblijnych autorów mogą dostarczyć cennych wskazówek, jak radzić sobie z odwiecznymi ludzkimi dylematami i tęsknotami. Ich analiza ukazuje, że chociaż metody i konteksty się zmieniają, pytania dotyczące natury człowieka i sensu życia pozostają niezmiennie aktualne.