Człowiek w świetle utworów antycznej literatury i Biblii.

Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 4.01.2024 o 18:39

Rodzaj zadania: Wypracowanie

Dodane: 4.01.2024 o 11:36

W rozważaniach nad naturą człowieka często odwołujemy się do klasyki literatury antycznej i tekstów biblijnych. Te dwie skarbnice wiedzy o człowieku dostarczają nam obrazów osobowości ludzkiej, jej dylematów, prób i zmagania się z losem oraz boskością.

Na wstępie warto wspomnieć o "Iliadzie" i "Odysei" Homera, które dają wyraz heroicznej wizji człowieka, skonfrontowanego z własnym przeznaczeniem i interwencjami bogów. Postać Achillesa z "Iliady", będącego uosobieniem męstwa i wojskowej doskonałości, ukazuje jednocześnie ograniczenia ludzkiej egzystencji, w tym nieuniknioną śmierć. W "Odysei" natomiast, spotykamy Odysa – człowieka rozumnego, intrygującego, zdolnego do pokonania przeciwności dzięki swojej sprytnej inteligencji.

W tragediach greckich poznajemy człowieka jako istotę tragiczną, uwięzioną w potężnych siłach losu. Szczególnie wyraziste jest to w "Królu Edypie" Sofoklesa. Mimo posiadania władzy, Edyp okazuje się być zabawką w rękach przeznaczenia, którego nie jest w stanie przewidzieć czy uniknąć. Tragiczna ironia jego życia podkreśla wpływ niemożliwych do rozpoznania sił na los ludzki.

W filozofii antycznej, zwłaszcza w pismach Platona znajdujemy obrazy człowieka jako istoty zdolnej do transcendencji, poszukiwania prawdy i dobra. Traktat "Obrona Sokratesa" ukazuje postać filozofa skazanego za swoje przekonania, ale niestrudzenie dążącego do rozwijania w sobie i innych cnoty oraz poszanowania dla autentycznej mądrości.

Zupełnie inna perspektywa pojawia się w Biblii. Tu człowiek został stworzony na obraz Boga i otrzymał ogromny potencjał do tworzenia, budowania relacji i komunikacji z boskością. Przykładem może być postać Abrahama, który słucha nawoływań Boga i łączy w sobie posłuszeństwo z odwagą podejmowania trudnych wyborów na drodze wiary. Jest więc obrazem osób wierzących i poszukujących łączności z transcendentnym.

Natomiast Księga Hioba przybliża problematykę ludzkiego cierpienia i sprawiedliwości Bożej. Hiob, cierpiący niesprawiedliwie, walczy z własnymi wątpliwościami, a jednak ostatecznie znajduje pokorę, aby uznać Boską mądrość jakoś wykraczającą poza ludzkie pojmowanie.

Ostatecznie w Nowym Testamencie człowiek ukazany jest w świetle miłości bliźniego i zbawienia przez Jezusa Chrystusa. Jezus, który utożsamiany jest z Synem Bożym, ukazuje drogę, jaką człowiek powinien podążać, by dosięgnąć pełni życia, które jest pełne miłosierdzia, przebaczenia i miłości.

Podsumowując, literatura antyczna i biblijna przedstawia człowieka jako istotę złożoną, która wciąż poszukuje siebie poprzez bohaterstwo, intelektualne dążenia, filozoficzne rozważania oraz duchowy rozwój. Jest więc to wizja nadzwyczaj szeroka, mająca w sobie zarówno heroiczną walkę z losem, filozoficzny intelektualizm, jak i głębokie dążenie do bycia w zgodzie z boskimi nakazami. Człowiek to podróżnik przez świat materialny i duchowy, poszukujący odpowiedzi na pytania o sens istnienia.