Młodość jako czas kształtowania własnej tożsamości w "Przedwiośniu" i innym utworze

Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 19.09.2024 o 21:29

Rodzaj zadania: Wypracowanie

Dodane: 16.09.2024 o 15:32

Młodość jest okresem pełnym odkryć, wątpliwości i poszukiwań własnej tożsamości. To czas, kiedy kształtują się nasze wartości, przekonania i cele życiowe. Na przestrzeni literatury odnajdujemy wiele przykładów bohaterów, którzy przeżywają swoją młodość jako czas intensywnego kształtowania siebie. W mojej rozprawce będę analizować losy Cezarego Baryki z "Przedwiośnia" Stefana Żeromskiego oraz Wertera z "Cierpień młodego Wertera" Johanna Wolfganga von Goethego, aby ukazać, jak młodość wpływa na kształtowanie się ich tożsamości.

Cezary Baryka, główny bohater powieści "Przedwiośnie", jest postacią, której młodość przypada na burzliwy okres historyczny. Wychowywany przez rodziców w Baku, od młodości chłonął idee socjalistyczne, które wówczas zaczęły zyskiwać na popularności. Wydarzenia rewolucji bolszewickiej, w których Cezary bierze udział, mają olbrzymi wpływ na jego rozwój osobisty i kształtowanie tożsamości. Doświadcza upadku starych struktur społecznych i gospodarczych oraz chaosu, jaki następuje po rewolucji, co zmusza go do refleksji nad własnymi przekonaniami i wartościami.

Po powrocie do Polski Cezary staje przed nowymi wyzwaniami. Jego zetknięcie z polską rzeczywistością, której nie znała wcześniej, skłania go do kontynuacji poszukiwań swojej tożsamości. Spotkanie z Szymonem Gajowcem, idealistą marzącym o odbudowie Polski, oraz z Laurą Koelter, osobą diametralnie różniącą się od Gajowca, ukazuje różnorodność postaw wobec kwestii społecznych i politycznych. Cezary balansuje między ideą rewolucji a romantycznymi wizjami odnowy, co odzwierciedla niejednoznaczność jego tożsamości.

W trakcie całej powieści Cezary poszukuje swojego miejsca w świecie. Jego młodość, pełna dynamicznych przeżyć i zmagań, kończy się niejako symbolem przedwiośnia – czasem przejściowym, pełnym nadziei na odrodzenie, ale także niepewności, co przyniesie przyszłość. Cezary, po licznych perypetiach, zyskuje świadomość skomplikowania rzeczywistości i konieczności indywidualnego wyboru swojej drogi życiowej.

Innym bohaterem literackim, który w młodości przeżywa proces kształtowania własnej tożsamości, jest Werter z "Cierpień młodego Wertera" Johanna Wolfganga von Goethego. Werter jest młodym, wrażliwym mężczyzną, który z pasją oddaje się sztuce i przyrodzie. Jego emocjonalność i refleksyjność prowadzą go do głębokich przemyśleń na temat sensu życia, miłości i istnienia.

Werter przeżywa intensywną namiętność do Lotty, która staje się dla niego symbolem idealnej miłości. Jednak nienasycona miłość do Lotty, która jest zaręczona z innym mężczyzną, staje się dla Wertera źródłem cierpienia i rozpaczy. Werter, mimo wielu prób zrozumienia własnych uczuć i racjonalnego podejścia do sytuacji, nie potrafi poradzić sobie z powracającym bólem. Jego młodość to czas burzliwych emocji, które w końcu prowadzą go do tragicznego finału – samobójstwa.

Werter, w przeciwieństwie do Cezarego Baryki, nie znajduje konstruktywnej drogi do kształtowania swojej tożsamości. Jego młodość, choć pełna wrażeń i głębokich przemyśleń, okazuje się destrukcyjna. Goethe ukazuje, jak wielki wpływ na kształtowanie się tożsamości młodego człowieka może mieć nieodwzajemniona miłość oraz wewnętrzne zmagania z własnym ja.

Analizując losy Cezarego Baryki i Wertera, możemy zauważyć, że młodość to czas intensywnych poszukiwań i zmagań z własną tożsamością. Obaj bohaterowie, choć różnią się pod wieloma względami, przeżywają okres młodości w sposób, który głęboko wpływa na kształtowanie ich osobowości. Ich historie ukazują, jak różne mogą być drogi młodych ludzi w poszukiwaniu swojej tożsamości – od konstruktywnego aspektu poszukiwań, prowadzącego do kroku ku dorosłości, po destrukcyjne konsekwencje emocjonalnych zawirowań. Młodość, w obu przypadkach, jawi się jako kluczowy okres życia, pełen wyzwań, ale i możliwości kształtowania własnego ja.