Prawda o człowieku w czasie apokalipsy spełnionej

Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 20.10.2024 o 21:15

Rodzaj zadania: Wypracowanie

Dodane: 26.09.2024 o 10:46

Apokalipsa spełniona to kontekst literacki, który stwarza wyjątkowe warunki do ukazania prawdziwej natury człowieka. W takich okolicznościach, wszelkie maski i pozory przestają mieć znaczenie, a na wierzch wychodzą najgłębsze ludzkie instynkty, pragnienia i słabości. Prawdziwą duszę człowieka można obserwować w wyjątkowych sytuacjach kryzysowych. Literatura obfituje w przykłady przedstawienia prawdziwej natury człowieka w obliczu apokalipsy. W wypracowaniu odniosę się do trzech dzieł literackich, które doskonale ilustrują te kwestie: "Dżuma" Alberta Camusa, "Rok 1984" George'a Orwella i "Władca much" Williama Goldinga.

W "Dżumie" Alberta Camusa, widzimy miasteczko Oran, które zostaje dotknięte plagą dżumy. Nagle, normalne życie mieszkańców zamienia się w koszmar, a miasto zostaje odizolowane od reszty świata. W obliczu zagłady, mieszkańcy Oranu przechodzą przez różne fazy: od negacji, przez bunt, po akceptację ich nowej rzeczywistości. W tej sytuacji bohaterowie Camusa pokazują, że ludzką naturą jest walka, solidarność, ale także samolubstwo.

Doktor Rieux, główny bohater powieści, jest przykładem człowieka, który stawia dobro innych ponad własne bezpieczeństwo. Jego postawa heroiczna i pełna poświęcenia pokazuje, że w ekstremalnych warunkach, ludzie są zdolni do niesamowitej odwagi i altruizmu. Z drugiej strony, postać Cottarda, który zyskuje na chaosie spowodowanym przez dżumę, ukazuje, że są ludzie, którzy w obliczu braku stabilności i zagrożenia żyją zgodnie z zasadą "umyj się i rządź". Cottard korzysta z sytuacji, współczująco eksploatując cudze cierpienie, co pokazuje, że apokalipsa może również wydobyć najgorsze cechy ludzkiej natury: egoizm i moralną obojętność.

Innym przykładem literackim jest "Rok 1984" George'a Orwella. Choć książka ta nie przedstawia klasycznej apokalipsy w sensie katastrofy naturalnej, to jednak daje obraz świata przechodzącego przez moralną i społeczną apokalipsę, gdzie totalitaryzm rozbija wszystkie normy cywilizacyjne. W tym dystopijnym świecie, prawda o człowieku jest brutalnie odsłonięta. Ludzie są zdehumanizowani, a ich najbardziej intymne myśli są kontrolowane przez omnipotentny reżim. Główny bohater, Winston Smith, początkowo wydaje się być jednym z nielicznych, którzy zachowali jeszcze resztki człowieczeństwa i nie poddali się całkowicie systemowi.

Jednak w miarę jak fabuła się rozwija, widzimy, że nawet najbardziej niezłomni są w stanie złamać się pod naciskiem brutalnych metod manipulacji i tortur. Ostatecznie, Winston zostaje złamany, co pokazuje, że w obliczu apokalipsy moralnej i psychologicznej, człowiek może stracić swoją wolność i godność. Orwell pokazuje, że ludzka natura może być głęboko skalana przez systemy opresji, a prawda o człowieku w takich warunkach może być przerażająco ciemna.

"Władca much" Williama Goldinga to jeszcze jeden przykład literacki, który pozwala na zbadanie prawdziwej natury człowieka w sytuacji apokaliptycznej. Grupa chłopców zostaje uwięziona na bezludnej wyspie, gdzie muszą sami przetrwać. Bez nadzoru dorosłych, chłopcy początkowo próbują zorganizować swoje życie zgodnie z zasadami cywilizacji, które znają. Jednak w miarę jak sytuacja staje się coraz bardziej chaotyczna, a władza przechodzi w ręce coraz brutalniejszych jednostek, ludzka natura ujawnia swoje mroczne oblicze.

Główne postaci, takie jak Ralph, Piggy i Jack, reprezentują różne aspekty ludzkiej natury. Ralph i Piggy próbują utrzymać porządek i moralność, ale są stopniowo marginalizowani przez zdziczałych chłopców pod przewodnictwem Jacka, który odkrywa swoją brutalną stronę i potrzebę dominacji. Golding ukazuje, że podczas apokalipsy społecznej, kiedy normy i reguły przestają obowiązywać, człowiek może stać się prymitywny, a jego prawdziwa, często nieprzyjemna natura wyłania się na powierzchnię.

Wszystkie te literackie przykłady pokazują, że w czasie apokalipsy, prawda o człowieku jest złożona i ambiwalentna. Człowiek może być zarówno bohaterem, zdolnym do niesamowitych aktów odwagi i poświęcenia, jak i antybohaterem, którego duch łamie się pod presją lub który okrutnie eksploatuje innych. W obliczu zagłady, maski cywilizacji opadają, a na wierzch wydobywają się najgłębsze, najbardziej pierwotne instynkty. To właśnie w tych dramatycznych chwilach możemy zobaczyć, kim naprawdę jesteśmy – zarówno jako jednostki, jak i jako społeczeństwo.