Zagubiony w świecie – konsekwentnie dążący do celu: różne postawy człowieka wobec życia na podstawie „Makbeta” i „Hamleta”

Rodzaj zadania: Wypracowanie

Dodane: dzisiaj o 9:06

Świat literatury jest pełen różnorodnych narracji i postaci, które zmagają się z przeciwnościami losu, zagubieniem oraz dążeniem do określonych celów. Dwie z najbardziej ikonicznych postaci tragicznych w literaturze, które świetnie ilustrują różne postawy wobec życia, to Makbet i Hamlet, bohaterowie dramatów Williama Szekspira: „Makbet” i „Hamlet”. Oba utwory z wielką precyzją analizują ludzką naturę oraz różnorodność ludzkich postaw wobec własnych ambicji, moralności i losu.

Makbet, w tytułowej tragedii, początkowo przedstawiony jest jako odważny i lojalny rycerz, służący królowi Dunkanowi. Jego zasadnicze zagubienie zaczyna się po spotkaniu z trzema wiedźmami, które przepowiadają mu, że zostanie królem Szkocji. Posiadłszy tę niejasną, ale kuszącą wizję przyszłości, Makbet wpada w sidła swojej ambicji. Decyduje się na zbrodnię – morduje Dunkana, aby zająć jego miejsce na tronie. Ten akt jest początkiem serii zdarzeń, które prowadzą do kolejnych zbrodni, a w rezultacie do zguby Makbeta. W sytuacji zagubienia moralnego, kieruje się jedynie ambicją, ignorując konsekwencje swoich czynów. Pomimo straszliwych wątpliwości i wewnętrznej walki, Makbet jest konsekwentny w dążeniu do celu, co kończy się jego tragedią – utratą życia, honoru i wszystkiego, na czym mu kiedykolwiek zależało.

Kontrastem dla Makbeta jest Hamlet, książę Danii, który również jest zagubiony po śmierci swojego ojca i szybkiem pożenieniu się jego matki z jego stryjem, Klaudiuszem. Hamlet jest jednak dużo bardziej introspektywny i filozoficzny w swoim podejściu do życia, boleśnie analizując własne miejsce w świecie oraz moralną słuszność działania. Dowiedziawszy się od ducha ojca, że to Klaudiusz stoi za jego śmiercią, Hamlet poprzysięga zemstę. Jednak jego droga do celu jest pełna zwątpień, załamań nerwowych oraz kryzysów egzystencjalnych. Przez cały dramat Hamlet zadaje pytania o sens życia, moralność zemsty oraz o stan ludzkiej natury - jak ilustruje to słynna fraza „Być albo nie być, oto jest pytanie”. W kontekście jego dążeń, Hamlet jest postacią, która, choć zdeterminowana, zmaga się z niewyobrażalnym zagubieniem i niepewnością. Jego tragizm polega na niespójności między myślą a czynem, co w końcu prowadzi do jego śmierci oraz katastrofy całego dworu.

Analizując obie postacie, można zauważyć, że mimo różnej natury zagubienia i przeciwności, obaj przeszli radykalne przemiany oraz dążyli do realizacji swoich celów, choć w zupełnie odmienny sposób. Makbet, zagubiony w świecie swojej nieokiełznanej ambicji i dążenia do władzy, konsekwentnie prze naprzód, niezważając na koszty moralne czy etyczne. Hamlet, natomiast, zagubiony w filozoficzno-egzystencjalnych rozważaniach, szuka głębszego zrozumienia swojego miejsca w świecie, zanim podejmie działania.

W kontekście literackim, postawy Makbeta i Hamleta można odnieść do różnorodnych koncepcji filozoficznych i psychologicznych. Egzystencjalizm, który centralnie zajmuje się kwestiami bytu, sensu życia oraz autentyczności, może być szczególnie pomocny w rozumieniu postaci Hamleta. Twórczość Sørena Kierkegaarda, który eksplorował paradoksy wiary i egzystencjalne wybory, również wpisuje się w sposób myślenia typowy dla Hamleta. Z kolei Makbeta można analizować przez pryzmat teorii dotyczących władzy i moralnych konsekwencji niepowściągliwej ambicji, które przywodzą na myśl teorie Niccolò Machiavellego.

Przedstawione postacie literackie, mimo tragicznych zakończeń, obrazują różne postawy wobec życia, zagubienia oraz dążenia do upragnionego celu. Opowieści Makbeta i Hamleta nie tylko pokazują niezwykłą głębię analizy ludzkiej natury i złożoności decyzji, ale również skłaniają do refleksji nad tym, jakie konsekwencje niesie za sobą konsekwentne dążenie do celu oraz jaki jest koszt moralny takich działań.