„Jak się odrestaurowałem? - przedmiot, człowiek ”

Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 17.10.2024 o 18:01

Rodzaj zadania: Wypracowanie

Dodane: 11.10.2024 o 14:43

Odrestaurowanie człowieka czy przedmiotu, w kontekście literatury, można rozumieć jako proces przemiany, odnowy bądź powrotu do pierwotnego stanu, w którym dana istota lub rzecz nabiera nowego życia. Jednym z najbardziej znaczących przykładów takiej odnowy w literaturze światowej jest postać Ebenezera Scrooge'a z opowiadania "Opowieść wigilijna" Charlesa Dickensa. Przemiana, którą przechodzi Scrooge, staje się symbolem możliwości ludzkiego odkupienia i odnalezienia sensu życia.

Ebenezer Scrooge to chciwy i zgorzkniały starzec, którego serce zamarło na skutek wiecznie panującego wokół niego chłodu emocjonalnego. Jednakże wigilijna noc staje się dla niego momentem przełomowym. Dzięki wizytom duchów Bożego Narodzenia—przeszłości, teraźniejszości i przyszłości—Scrooge ma szansę ujrzeć, jak wyglądało jego życie, jakim jest obecnie i co go czeka, jeśli nie zmieni swojego zachowania. Doświadczenia te zmuszają go do głębokiej refleksji nad sobą, swoimi relacjami z innymi ludźmi oraz brakiem empatii. Przemiana Scrooge'a to przykład odrestaurowania duszy; poprzez proces refleksji i zrozumienia błędów przeszłości, bohater odnajduje w sobie radość i chęć do czynienia dobra. Scrooge po nocy pełnej wizji staje się człowiekiem hojniejszym, otwartym na innych, który zaczyna naprawdę dbać o losy bliskich mu osób.

Innym przykładem odnowy można dostrzec na kartach powieści "Wielkie nadzieje" Charlesa Dickensa, gdzie główny bohater, Pip, przechodzi trudny proces samoświadomości. Mimo że Pip z początku daje się uwieść idei osiągnięcia wysokiej pozycji społecznej i fascynuje się światem arystokracji, ostatecznie odkrywa iluzoryczność swoich marzeń. Transformacja Pipa polega na zrozumieniu, że prawdziwe wartości — miłość, przyjaźń, lojalność — nie zależą od statusu materialnego czy pozycji społecznej. Dzięki doświadczeniom i moralnym lekcjom, Pip odradza się jako człowiek bardziej świadomy siebie, swoich potrzeb i prawdziwego znaczenia życia. To proces, w którym Pip uczy się pokory, jak również doceniania ludzi, którzy naprawdę się o niego troszczą, takich jak Joe Gargery.

Również w literaturze polskiej znajdujemy przykłady odrestaurowania człowieka. Dobrym przykładem jest postać Andrzeja Kmicica z powieści "Potop" autorstwa Henryka Sienkiewicza. Kmicic jest bohaterem złożonym, początkowo znanym z bujnej młodości i gwałtowności. Jednakże z czasem, w wyniku dramatycznych wydarzeń i popełnionych błędów, przechodzi głęboką przemianę moralną. Z początku lojalny wobec Szwedów, po zrozumieniu swojego błędu i zobaczeniu niedoli, jaką przynoszą jego czyny rodzinie i krajowi, decyduje się walczyć za ojczyznę. Droga do odkupienia dla Kmicica nie jest prosta, wymaga bowiem nie tylko czynów, ale i wewnętrznej rehabilitacji. Jest to odrestaurowanie w pełnym znaczeniu tego słowa — Kmicic odzyskuje honor, staje się prawdziwym patriotą i zasługuje na miłość Oleńki Billewiczówny.

W literaturze niejeden przedmiot również przechodzi proces odnowy. W "Władcy Pierścieni" J.R.R. Tolkiena, legendarne miecze, takie jak Andúril, mają znaczenie niemal mistyczne. Andúril, odrestaurowany z fragmentów Narsila, miecza Elendila, staje się symbolem odrodzenia i nadziei. Jego odnowienie przypomina, że dawne artefakty mogą odzyskać swoją moc i znaczenie, będąc integralną częścią przeznaczenia i środków do osiągnięcia celu przez bohaterów. To przypomnienie, że przedmioty mają swoje historie i mogą być nosicielami pamięci oraz wartości przekraczających czas.

Podobnie w powieści Fiodora Dostojewskiego "Zbrodnia i kara", gdzie odnowienie dokonuje się na poziomie duchowym poprzez postać Raskolnikowa. Jego okrutny czyn — zabicie starej lichwiarki — oraz późniejsze doświadczenia i spotkanie z Sońką Marmieładow utwierdzają go w konieczności wewnętrznej przemiany. W wyniku miłości, wyrzutów sumienia i potrzeby odkupienia, Raskolnikow podąża drogą ku moralnemu odrestaurowaniu, co ilustruje głęboką przemianę duchową i końcowe odnowienie człowieczeństwa. Po odbyciu kary, bohater zyskuje możliwość nowego życia, odnajdując nadzieję i wiarę we własną przyszłość.

Podsumowując, odrestaurowanie w literaturze przybiera różnorodne formy i często stanowi centralny element fabuły, pełniąc głęboko symboliczne znaczenie. Niezależnie od tego, czy dotyczy to przemiany człowieka, jak w przypadku Ebenezera Scrooge'a czy Andrzeja Kmicica, czy odnowy przedmiotu, takie jak Andúril, zawsze prowadzi do odkrycia nowych wartości, nadziei oraz sensu istnienia. Literatura pokazuje nam, że odnowa jest możliwa i konieczna, by zrozumieć prawdziwe znaczenie życia.