W człowieka nie można wątpić, póki żyje

Rodzaj zadania: Wypracowanie

Dodane: dzisiaj o 13:00

Motyw wiary w człowieka i jego zdolności do zmiany i doskonalenia się jest od wieków obecny w literaturze. "W człowieka nie można wątpić, póki żyje" – to twierdzenie, które ukazuje niezwykły potencjał ludzkości do przezwyciężania trudności i odnajdywania drogi do moralnego i duchowego odrodzenia. Z perspektywy literackiej możemy dostrzec, że bohaterowie klasycznych dzieł często przechodzą złożone przemiany, które wpływają zarówno na ich życie, jak i na otoczenie.

Jednym z przekonujących przykładów tej tezy jest postać Ebenezera Scrooge'a z "Opowieści wigilijnej" Charlesa Dickensa. Na początku utworu Scrooge jest uosobieniem chciwości i egoizmu, człowiekiem, który wydaje się niezdolny do jakichkolwiek pozytywnych zmian. Jego życie jest skupione wyłącznie na gromadzeniu majątku, a stosunek do innych ludzi jest wyrachowany i cyniczny. Jednakże, w miarę rozwoju fabuły, Scrooge doświadcza wizyt trzech duchów, które ukazują mu konsekwencje jego dotychczasowego stylu życia. Pod wpływem tych wizyt zaczyna dostrzegać, jak wiele stracił w wyniku swoich egoistycznych działań. Przemiana Scrooge’a to klasyczny przykład na to, jak głęboko zakorzenione cechy charakteru mogą ulec przemianie, jeśli człowiek skłonny jest zrewidować swoje wartości i postępowanie.

Innym przykładem literackim może być bohater powieści "Zbrodnia i kara" Fiodora Dostojewskiego, Rodion Raskolnikow. Jest to młody student, który pod wpływem swojej ontycznej teorii o "nadczłowieku" decyduje się na popełnienie zbrodni. Mimo iż początkowo Raskolnikow zdaje się być opanowany przez zimne kalkulacje i filozoficzne rozważania, z czasem jego wewnętrzny konflikt narasta, prowadząc go do kryzysu psychicznego i moralnego. W miarę upływu czasu, a także pod wpływem ludzi takich jak Sonia, która wierzy w jego zdolność do odkupienia, Raskolnikow zaczyna rozumieć ciężar swojej winy. Jego droga do odkupienia i duchowego odrodzenia stanowi dowód na to, że człowiek, mimo popełnionych błędów, potrafi się zmienić i odbudować swoje życie na nowych fundamentach.

Nie można zapomnieć także o Tessie Durbeyfield, bohaterce powieści "Tess d'Urbervilles" Thomasa Hardy'ego. Tess staje się ofiarą społecznych uprzedzeń i złych decyzji innych ludzi, co prowadzi ją do tragicznych konsekwencji. Jej życie pełne jest bólu, jednak przez cały czas Tess zachowuje niewinność serca i wewnętrzną siłę. Pomimo przeciwności losu, Tess nie traci wiary w swoje przymioty moralne, a nawet w obliczu cierpienia podejmuje próby odnalezienia szczęścia. Historia Tess ukazuje, że nawet w najtrudniejszych chwilach ludzki duch może pozostać nieugięty, a także to, jak wiele wiary człowiek może pokładać w sobie samym, nawet gdy wydaje się, że świat dookoła go zawodzi.

Również w literaturze polskiej odnajdujemy przykłady postaci, które poprzez swoje doświadczenia pokazują, że warto wierzyć w człowieka bez względu na wszystko. W "Lalce" Bolesława Prusa, główny bohater, Stanisław Wokulski, stanowi wzór niestrudzonej walki o lepsze jutro. Wokulski, choć przeżywa wiele rozczarowań, wciąż wierzy w możliwości własnego rozwoju oraz w możliwość społecznej poprawy. Jego historia jest dowodem na to, że człowiek, pomimo niepowodzeń i przeszkód, może dążyć do polepszenia swojej sytuacji i nie przestawać marzyć o lepszym świecie.

Podsumowując, literatura oferuje wiele inspirujących przykładów na to, że w człowieka nie można wątpić, póki żyje. Bohaterowie takich dzieł jak "Opowieść wigilijna", "Zbrodnia i kara", "Tess d'Urbervilles" czy "Lalka" pokazują nam, jak wielki potencjał do zmiany tkwi w każdym z nas. Ich historie przypominają o mocy, jaką każdy człowiek posiada, by poprawić swoje życie i uczynić świat lepszym miejscem, przezwyciężając własne słabości i podejmując wysiłek moralnego odrodzenia.