Co jest zdolne zmienić charakter człowieka i wywrzeć na niego realny wpływ? Odpowiedź na podstawie „Dziadów” cz. III, „Kordiana” i „Nie-Boskiej komedii”

Rodzaj zadania: Wypracowanie

Dodane: wczoraj o 8:29

Analizując literaturę polskiego romantyzmu, można dostrzec, jak różne czynniki mogą wpływać na charakter człowieka oraz wywierać na niego realny wpływ. Przykładem tego są utwory takie jak "Dziady cz. III" Adama Mickiewicza, "Kordian" Juliusza Słowackiego oraz "Nie-boska komedia" Zygmunta Krasińskiego. W każdej z tych sztuk bohaterowie przechodzą przemiany pod wpływem różnych doświadczeń i sił, co pokazuje złożoność ludzkiej natury oraz dynamikę zmian, jakie mogą w niej zachodzić.

W "Dziadach cz. III" Mickiewicza główną postacią jest Konrad, który przechodzi znaczącą przemianę pod wpływem osobistych i narodowych doświadczeń. Choć początkowo wydaje się być typowym romantycznym bohaterem, skoncentrowanym na własnych uczuciach i cierpieniu, jego charakter ewoluuje w kierunku kogoś głęboko zaangażowanego w sprawy narodu. Kluczowym momentem, który wpływa na jego przemianę, jest Wielka Improwizacja – scena, w której Konrad buntuje się przeciwko Bogu, pragnąc uzyskać władzę nad losem narodu. Jego zmagania z Bogiem ukazują nie tylko jego indywidualne ambicje, ale również ogromną odpowiedzialność i miłość do ojczyzny. Choć ostatecznie zostaje skazany na klęskę, jego postawa symbolizuje niezłomność ducha i wierność idei. W tym kontekście zarówno miłość do narodu, jak i duchowa walka z Bogiem stają się kluczowymi czynnikami zmieniającymi jego charakter.

W "Kordianie" Słowackiego obserwujemy transformację tytułowego bohatera z młodzieńca cierpiącego na "chorobę wieku" w człowieka, który decyduje się podjąć heroiczną próbę zamachu na cara. Kordian początkowo jest pełen wątpliwości i egzystencjalnych lęków, jednak doświadczenia zdobyte podczas podróży po Europie, zwłaszcza rozmowy z papieżem i pobyt w Anglii, kształtują jego nowe spojrzenie na świat. Kluczowym jednak momentem staje się scena na szczycie Mont Blanc, gdzie Kordian zyskuje pewność siebie i odwagę wynikającą z przyjęcia roli obrońcy ojczyzny. Jego przemiana jest wynikiem zarówno introspekcji, jak i zewnętrznych wpływów, które zmieniają jego postrzeganie samego siebie i otaczającej go rzeczywistości. W ten sposób "Kordian" przedstawia możliwość zmiany charakteru człowieka poprzez duchowe oświecenie i uświadomienie sobie własnych możliwości w kontekście uniwersalnych wartości.

Z kolei "Nie-boska komedia" Zygmunta Krasińskiego prezentuje przemianę hrabiego Henryka, który staje przed moralnymi i osobistymi dylematami, pod wpływem zarówno miłości, jak i rozczarowań życiowych. Hrabia Henryk jest poetą, którego wyobraźnia i romantyczne ideały zostają wystawione na próbę w starciu z brutalną rzeczywistością. Jego związek z Marią ulega zniszczeniu, co prowadzi do jego głębszej refleksji nad rolą artysty i człowieka w społeczeństwie. Przebudzony z romantycznych snów, staje się cyniczny i zgorzkniały, co można uznać za jego wewnętrzną przemianę na skutek zrozumienia, że jego dotychczasowe idee nie są w stanie ocalić go przed życiowymi tragediami. Hrabia Henryk przeżywa również kuszenie przez Dziewicę – uosobienie pokus artystycznych, co ukazuje wewnętrzną walkę pomiędzy jego dawnymi ideałami a nowo odkrytą brutalną prawdą. W przypadku hrabiego, zarówno miłość, jak i konfrontacja z polityczno-społecznymi realiami stoją za jego przemianą.

Podsumowując, w literaturze romantycznej można obserwować, jak różne siły – duchowe, emocjonalne, społeczne i polityczne – mogą wpływać na charakter człowieka, popychając go do wewnętrznych zmian. Wspólne doświadczenia z "Dziadów cz. III", "Kordiana" i "Nie-boskiej komedii" wskazują, że siła przemiany tkwi przede wszystkim w konfrontacji bohatera z własnymi ideałami i wartościami w obliczu zewnętrznych okoliczności. Siła miłości do ojczyzny, osobiste oświecenie oraz zderzenie z rzeczywistością są czynnikami, które nie tylko mogą zmienić jednostki, ale także kształtować ich przyszłe działania i decyzje.