Człowiek w obozie - wartość czy strata - analiza literacka

Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 27.11.2023 o 16:05

Rodzaj zadania: Wypracowanie

Dodane: 26.11.2023 o 20:19

Wielokrotnie w literaturze spotykamy się z tematyką obozów, zarówno tych koncentracyjnych, jak i tych, które powstały w wyniku wojny czy innych konfliktów. Przeczytane powieści: "Proszę państwa do gazu" autorstwa Tadesza Borowskiego, "Inny świat" autorstwa Gustawa Herlinga-Grudzińskiego, "Medaliony" autorstwa Zofii Nałkowskiej oraz "Zdążyć przed Panem Bogiem" autorstwa Krzysztofa Kamila Baczyńskiego, stawiają pytanie o wartość człowieka w kontekście jego życia w obozie.

Człowiek w obozie, bez względu na to jak okrutne są warunki panujące w danym miejscu, nadal posiada jakąś wartość. Oczywiście, nie można zapominać o tragicznych losach osób, które tam przebywały, oświadczonych na śmierć lub doznających różnych form zniewolenia i upokorzenia. Jednakże, autorzy tych powieści podkreślają, że człowiek w obozie zachowuje swoje ludzkie cechy, niezależnie od tego, jak bardzo próbują go pozbawić godności.

W powieści "Proszę państwa do gazu", Borowski przedstawia losy więźniów obozów koncentracyjnych. W świecie, gdzie nie ma miejsca na żadną wartość niezwiązana z przetrwaniem, bohaterowie zachowują swoje ludzkie odruchy w celu przeżycia. Przykładem może być scenka, w której jeden z więźniów widzi na drodze kartofla. Chociaż zdaje sobie sprawę, że dostanie za to karę, to i tak decyduje się po niego sięgnąć. Ta chwila przywraca mu trochę godności i nadziei. Bez wątpienia, człowiek w obozie może docenić nawet najmniejsze dobro, które jest wystarczające, aby dodać mu siły do walki o przetrwanie.

Powieść "Inny świat" także ukazuje wartość człowieka w obozie. Herling-Grudziński opowiada o swoim własnym doświadczeniu w sowieckich łagrach. Choć więźniowie są poddawani okrutnym warunkom, głodem i zniewoleniem, to nie tracą swojej ludzkiej godności. Przeżywając okropieństwa, bohaterowie wciąż są w stanie robić drobne gesty wzajemnej pomocy, wyrażać zrozumienie i troskliwość dla innych więźniów. Ta empatia i wrażliwość są istotne, nawet w tak beznadziejnej sytuacji.

W "Medalionach" Zofia Nałkowska przedstawia historie różnych osób narodowości polskiej, które zostały uwięzione przez Gestapo w czasie II wojny światowej. Mimo traumy i cierpienia, jeden z więźniów, Marian, zachowuje swoje wartości moralne, nie godząc się na współpracę z oprawcami. Choć zapłaci za to wysoką cenę, to jednak wybiera pozostanie wiernym sobie i swoim przekonaniom. W ten sposób autorzy podkreślają, że człowiek w obozie może nadal być wartościowy i prawdziwy w swoim działaniu.

Powieść Krzysztofa Kamila Baczyńskiego "Zdążyć przed Panem Bogiem" opowiada historię młodego człowieka, Tadeusza, zamkniętego w getcie warszawskim. Jego walka o przetrwanie jest pełna cierpienia i zagrożeń, ale jednocześnie pokazuje, jak wielka jest siła człowieka w obozie. Mimo wszechobecnego zła i nienawiści, Tadeusz walczy o zachowanie swojej tożsamości i godności. Choć może się wydawać, że w warunkach obozowych człowiek traci swoje wartości, to ta powieść udowadnia, że jest to nieprawdziwe.

Wnioskiem z lektury powieści "Proszę państwa do gazu", "Inny świat", "Medaliony" i "Zdążyć przed Panem Bogiem" jest to, że człowiek w obozie nadal ma swoją wartość. Bez względu na okrucieństwo i beznadziejność sytuacji, człowiek wciąż potrafi zachować swoje ludzkie cechy, takie jak empatia, solidarność i wierność wartościom moralnym. Może to być wynikiem wrodzonej siły człowieka, ponadnaturalnej zdolności do wytrwania w trudnych warunkach lub jego dążenia do odzyskania godności. Niezależnie od tego, człowiek w obozie jest bezcennym przypomnieniem, że wartościowe cechy ludzkie nie mogą zostać pozbawione.