Opowiadanie w opowiadaniu: funkcje i przykłady na podstawie filmu „Rękopis znaleziony w Saragossie”, utworów literackich z różnych epok i wybranych kontekstów

Rodzaj zadania: Wypracowanie

Dodane: 14.10.2023 o 15:47

Wielokrotnie spotykając się z twórczością filmową czy literacką, natykamy się na nietypowy rodzaj narracji, jakim jest opowieść w opowieści. Jednym z przykładów takiego podejścia do struktury fabularnej jest film "Rękopis znaleziony w Saragossie" w reżyserii Wojciecha Jerzego Hasa. Tego typu technika narracyjna jest również stosowana w utworach literackich różnych epok. Opowieść w opowieści pełni tutaj różne funkcje, które wpływają na odbiór dzieła oraz rozwijają temat główny.

W filmie "Rękopis znaleziony w Saragossie" obserwujemy opowieść w opowieści poprzez wielowątkową strukturę, w której bohaterowie opowiadają swoje historie. Główny bohater, Alphonse van Worden, poznaje na swojej drodze różne postacie, które dzielą się z nim swoim życiorysem. Te powiązane ze sobą historie tworzą gęstą sieć narracyjną, w której bohaterowie i opowieści płynnie przenikają się nawzajem. Opowieść w opowieści funkcjonuje tutaj jako narzędzie narracyjne pozwalające na ukazanie bogactwa świata, w którym toczy się akcja.

Przesłanie obecne w "Rękopisie znalezionym w Saragossie" podkreśla różnorodność ludzkiej natury oraz wszechobecny wpływ czasu. Poszczególne historie, które pojawiają się w filmie, przedstawiają różne aspekty ludzkiego życia – od marzeń i pragnień, po grzechy i cierpienie. Poprzez opowieść w opowieści twórcy przekazują nam, że każda jednostka nosi ze sobą własne przeżycia i tajemnice, które wpływają na jej bytowanie w świecie. Różnorodność tych historii pokazuje, że świat nie jest jednoznaczny, a jednostki mają możliwość wyboru w swoim życiu.

Opowieść w opowieści jest także istotnym elementem literatury. Tego typu narracja w utworach różnych epok i kontekstów służy rozwinięciu tematów, ukazaniu głębi postaci oraz bogactwa świata przedstawionego. Przykładem może być "Opowieści z Canterbury" Geoffreya Chaucera, gdzie poszczególne postacie opowiadają historie, których tematyka nakreśla wiele aspektów życia ówczesnego społeczeństwa. Z kolei w "Tysiąc i jednej nocy" mamy do czynienia z opowieściami wpisanymi w ramę głównej opowieści o Szeherezadzie, która dzięki swoim historiom ratuje swoje życie.

Opowieść w opowieści jest wszechobecna także we współczesnej literaturze. Na przykład w powieści "Blask świecy" Carlosa Ruisa Zafóna, bohaterowie snują opowieści o swoich życiach, tajemnicach i miłościach, tworząc w ten sposób gęstą sieć narracyjną. To właśnie opowieść w opowieści umożliwia autorowi rozwinięcie wielu wątków, a jednocześnie nadaje powieści głębi i wielowymiarowości.

Wnioskiem płynącym z analizy opowieści w opowieści jest to, że narodziny tego rodzaju struktury narracyjnej związane są z potrzebą ukazania różnorodności i pełni życia. Pozwala ona na przedstawienie różnych perspektyw, tematów i tonów, co daje odbiorcy pełniejszy obraz świata. Ponadto opowieść w opowieści poszerza pole narracji, rozwija wątki poboczne i tworzy większy kontekst dla głównej fabuły. Dlatego opowiadanie historii wewnątrz historii jest istotnym i cennym narzędziem dla twórców filmowych i pisarzy, które doskonale oddaje piękno i skomplikowanie świata, w którym żyjemy.