Poszukiwanie szczęścia w 'Panu Tadeuszu' i 'Dziadach cz.2'

Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 29.11.2023 o 18:59

Rodzaj zadania: Wypracowanie

Dodane: 29.11.2023 o 10:51

Poszukiwanie szczęścia to jedno z najważniejszych dążeń człowieka. Wielu z nas zadaje sobie pytanie, co tak naprawdę je sprawia, czym jest dla każdego z nas szczęście i jak je osiągnąć. Przesłanie tychże rozważań można odnaleźć zarówno w epopei Adama Mickiewicza "Pan Tadeusz", jak i w dramacie "Dziady cz. 2".

Szczęście dla człowieka jest nieuchwytnym i subiektywnym odczuciem. Każdy z nas ma inne potrzeby, pragnienia i marzenia, przez co nie istnieje jedno uniwersalne pojęcie szczęścia. Jednakże, podobnie jak Tadeusz Soplica w "Panu Tadeuszu", człowiek często szuka go w czynnikach zewnętrznych, takich jak powodzenie społeczne, bogactwo czy miłość. Tadeusz, będący pod wpływem romantycznej miłości do Zosi, marzy o jej wzajemności i widzi w tym prawdziwe szczęście. Jednakże, to poszukiwanie zewnętrznych czynników nie daje mu ostatecznego spełnienia, wyraźnie zobrazowanego w końcowym fragmencie epopei. Przesłanie utworu jest jednak jasne: tęsknota za szczęściem nie powinna być skierowana na coś zewnętrznego, a bardziej na wewnętrzną harmonię.

Podobną refleksję można znaleźć w "Dziadach cz. 2" Adama Mickiewicza. Tytułowy Dziady ukazują postać Gustawa-Konrada, który jako wędrowny biesiadnik również poszukuje szczęścia. Jednakże, jego radość i szczęście nie wynikają z materialnych dóbr czy ziemskich przyjemności. Wręcz przeciwnie, Gustaw-Konrad znajduje radość w swojej własnej egzystencji i w kontemplacji natury. Zrozumienie, że szczęście nie leży w zewnętrznych aspektach, ale w odkrywaniu nas samych, zostaje przezeń wyrażone w słynnym zdaniu: "Człowiek nie jest szczęśliwy przez to, co zdobywa, ale przez to, kim jest".

W obu utworach Mickiewicza, autor przedstawia nam tezę, że prawdziwe szczęście nie polega na zdobyciu czegoś zewnętrznego, lecz na odkrywaniu siebie samego i harmonii wewnętrznej. To właśnie wewnętrzne zadowolenie, samorealizacja i akceptacja własnej egzystencji płynące z poznania samego siebie stanowią najważniejsze elementy osiągnięcia prawdziwego szczęścia.

W swoim poszukiwaniu szczęścia człowiek powinien zatem zwrócić uwagę na swoje wnętrze i skupić się na samorozwoju, zrozumieniu siebie samego oraz odkrywaniu swoich pasji i celów życiowych. Tylko wtedy będzie w stanie osiągnąć prawdziwą harmonię i szczęście.

Podsumowując, oba utwory Adama Mickiewicza - "Pan Tadeusz" i "Dziady cz. 2" - podkreślają znaczenie poszukiwania szczęścia w życiu człowieka. Ta refleksja wskazuje, że prawdziwe szczęście nie leży w zewnętrznych czynnikach, lecz w samym człowieku i odkrywaniu siebie samego. Każdy z nas powinien zatem zadbać o rozwój osobisty, akceptację siebie i właściwe kierowanie swoim życiem, aby osiągnąć prawdziwe i trwałe szczęście.