Elegantka XVIII wieku w satyrze Ignacego Krasickiego

Rodzaj zadania: Wypracowanie

Dodane: 15.10.2023 o 14:30

Ignacy Krasicki, jeden z najwybitniejszych satyryków polskiego oświecenia, w swojej satyrze "Elegantka" przedstawia obraz damy arystokratycznej z XVIII wieku. Wypracowanie skupia się na analizie tego utworu, podkreślając cechy charakterystyczne dla elegantki, które są doskonale przezeń ukazane.

W epoce, w której żył Ignacy Krasicki, eleganci stanowili wyższą klasę społeczną, oznaczającą swoje statusy poprzez noszenie odpowiedniego stroju, zachowanie się zgodnie z panującymi normami oraz posiadanie pewnej wiedzy i wykształcenia. Autor zdaje się doskonale zdawać sobie sprawę z tych cech i wykorzystuje je w swojej satyrze.

Pierwszym aspektem, na który zwraca uwagę Krasicki, jest związany z wyglądem. Opisując elegantkę, podkreśla jej ekstrawagancki strój, w którym eleganci uwielbiali się stroić. Zdaniem autora jest to jednak nieodpowiednie i nadmiarne, gdyż eleganci wydają się bardziej przeżywać modowe wybryki, niż podkreślać swoją subtelność czy gust. Przekaz ten ma na celu ukazanie męki ducha, która kieruje tymi osobami, gdyż patrzą na siebie w lustrze i nie mogą doczekać się okazji, by pokazać się innym.

Należy również zwrócić uwagę na to, że Krasicki odwołuje się do zachowań elegantki, które są odbiciem ówczesnych norm obowiązujących w społeczeństwie. Autor opisuje ją jako damę "zonęc" (czyli zarozumiałą) i próżną, dla której liczy się wyłącznie to, jak jest postrzegana przez innych. Krasicki wplata w swoją satyrę również serie metafor nawiązujących do klasycznego mitu Narcyza, co jeszcze bardziej podkreśla pustkę duchową i próżność elegantki.

Ważnym elementem w satyrze Ignacego Krasickiego jest wykorzystanie języka. Autor stosuje obficie szyk przestawny, używa nazw własnych czy odwołuje się do mitologii, co nadaje utworowi odpowiednią atmosferę i oddziałuje na odbiorcę. W ten sposób Krasicki udaje się przedstawić charakterystyczne cechy elegantki, nadając im ironiczny wydźwięk.

Jak widać, Ignacy Krasicki w swojej satyrze "Elegantka" ukazuje niedoskonałości i patologie elegantek XVIII wieku. Przekaz ten jest wyjątkowo trafny i charakteryzuje się dużą wagą społeczną, bowiem autor wplatając elementy satyryczne, ironicznie uwypukla problem próżności i pustki duchowej osób, które skupiają się wyłącznie na wyglądzie i niezdrowej chęci pokazania się przed innymi. Warto zaznaczyć, że dzieło Krasickiego może być również odbierane jako krytyka społeczeństwa epoki, które poprzez przywiązanie do modowych trendów zapominało o wartościach duchowych i intelektualnych.