Krótkie wypracowanie z djalogiem. przekonac mery z ksiazki tajemniczy ogrod aby nigdy sie nie poddawał

Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 22.12.2024 o 14:53

Rodzaj zadania: Wypracowanie

Dodane: 12.12.2024 o 13:19

Mary Lennox, główna bohaterka powieści „Tajemniczy ogród” autorstwa Frances Hodgson Burnett, to dziewczynka, której życie zmienia się diametralnie, gdy po śmierci rodziców zostaje wysłana z Indii do Anglii. Trafia do posiadłości swojego wuja, Archibalda Cravena, gdzie odnajduje tajemniczy, zaniedbany ogród oraz poznaje chłopca o imieniu Dickon i swojego chorego kuzyna Colina. Każda z tych postaci wnosi coś niezwykłego do życia Mary, ucząc ją, jak ważne jest odnalezienie radości, nadziei oraz wiary w lepsze jutro, nawet gdy sytuacja wydaje się beznadziejna.

Pewnego deszczowego dnia, gdy wracała z ogrodu, Mary spotkała Colina siedzącego w swojej w ogromnej bibliotece rodowej posiadłości. Pod jego nogami leżała sterta książek, z których żadnej nie czytał. Na jego twarzy malowało się zniechęcenie.

— Mary — zaczął Colin z westchnieniem — co będzie, jeśli nigdy nie wyzdrowieję całkowicie? Co, jeśli ten ogród nie ma tej magicznej mocy, w którą wierzyliśmy? Może już nie warto się starać...

Mary spojrzała na niego z determinacją. Odkąd odkryła tajemniczy ogród, nauczyła się, jak wielką moc ma wiara w zmianę i w to, że można nadać życiu nowy bieg.

— Colin, posłuchaj — zaczęła z przekonaniem. — Każda roślina w tym ogrodzie z początku wygląda jakby nie miała szans na przetrwanie. A potem, nagle, zaczyna rosnąć, tyczy się ku słońcu, przekształcając się w coś pięknego. Tak samo jest z nami. Czasem wydaje się, że nic już nas nie czeka, że nie mamy siły, ale potem znajdujemy w sobie tę iskrę, cud, który pozwala nam wzrastać.

Colin zmarszczył brwi, wciąż pełen wątpliwości.

— Ale co, jeśli w moim przypadku to nie zadziała? Co, jeśli zawsze pozostanę takim słabym, kalekim chłopcem?

Mary odparła szybko, nie pozwalając mu na dłużej rozwinąć myśli pełnej zwątpienia.

— Pamiętaj o Dickonie — powiedziała. — On wierzy, że ten ogród naprawdę jest magiczny, a przecież on nigdy się nie poddaje. Sam powtarzał, że należy wierzyć w to, co zdaje się być niemożliwe. Tak samo było z tobą! Jeszcze niedawno byłeś przykuty do łóżka, nie chciałeś widzieć świata. A teraz? Spacery, odkrywanie przyrody, codziennie jesteś z nami w ogrodzie i coraz bardziej zyskujesz siłę!

Colin spojrzał na Mary oczami, które zaszkliły się nieco od emocji. Wiedział, że miała rację. Jej upór i magia ogrodu zmieniły coś w jego życiu. Jednak cień niepewności wciąż czaił się w jego sercu.

— A jeśli pomimo całego naszego wysiłku przyjdą chwile, gdy nie uda się nam odnaleźć radości? Czy warto ciągle próbować, nawet gdy mamy wrażenie, że stoi przed nami mur nie do przebicia?

Mary odpowiedziała łagodnym, lecz stanowczym głosem:

— Colin, każda przeszkoda jest po to, by nauczyć nas czegoś nowego. Nawet jeśli czasem coś się nie udaje, zawsze możemy spróbować jeszcze raz. Nie chodzi o to, by nigdy nie upaść, lecz by zawsze się podnosić. Musimy odnajdywać to, co daje nam siłę. Jak ten ogród — on nie poddał się przez te wszystkie lata, kiedy nikt o niego nie dbał. Teraz kwitnie, a my razem z nim. I ty też masz moc, by wzrastać, jeśli tylko będziesz chciał uwierzyć.

Colin milczał przez chwilę, pozwalając jej słowom dotrzeć do samego serca. Czuł, jak w jego wnętrzu coś drga — nowy płomień nadziei.

— Masz rację, Mary — powiedział w końcu z lekkim uśmiechem. — Może ten ogród naprawdę jest magiczny. I może ja też mogę być częścią tej magii.

Mary uśmiechnęła się szeroko, zadowolona z przemiany, jaka zaszła w jej kuzynie. Wierzyła, że od teraz Colin znajdzie w sobie siłę, by stawiać czoła wszelkim trudnościom, a ogród stanie się miejscem niekończących się przemian i nowego życia dla nich obojga. Wspólnie postanowili nigdy się nie poddawać, czerpiąc inspirację z cudownego, tajemniczego świata, który rozkwitał za starym murem posiadłości.