Człowiek w obliczu końca wieku. Rozważ na przykładzie literatury XIX i XX wieku.

Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 11.12.2023 o 14:40

Rodzaj zadania: Wypracowanie

Dodane: 4.12.2023 o 12:10

Rozwój ludzkości od wieków towarzyszył nieustannym zmianom i przekształceniom, które oddziaływały na człowieka i jego społeczność. W obliczu zbliżającego się końca wieku XIX i XX, literatura zaczęła odzwierciedlać te zmiany oraz wewnętrzne rozterki człowieka. Na przykładzie literatury tych dwóch wieków możemy prześledzić różnorodne obrazy człowieka w obliczu nieuchronnego końca i refleksję nad przemijaniem.

W literaturze XIX wieku, często spotykamy temat końca wieku przedstawiany jako koniec pewnej epoki, a zarazem początek nowej. Jednym z najważniejszych pisarzy tego okresu było Françoise-René de Chateaubriand, który w swojej powieści "Geniusz chrześcijaństwa" poruszał temat zbliżającej się końca wieku i jego wpływu na człowieka. Bohaterowie tej powieści, a zwłaszcza główny bohater Atala, przeżywają wewnętrzną zapaść, wynikającą z poczucia, że świat, który znali, zaczyna się zmieniać nieodwracalnie. Człowiek w obliczu końca wieku staje się zagubiony i poszukuje odpowiedzi na wieczne pytania dotyczące sensu istnienia. W twórczości takich pisarzy jak Victor Hugo czy Fiodor Dostojewski również odnajdujemy tę refleksję nad końcem wieku i filozoficzną rozprawę nad zagadnieniem człowieka w obliczu nieuchronnej zmienności.

Wraz z nadejściem XX wieku, literatura zaczęła eksplorować inne oblicza człowieka w obliczu końca wieku. Tematyka ta znalazła szczególne odzwierciedlenie w literaturze modernistycznej, gdzie autorzy starali się uchwycić chaos, niestabilność i dezorientację charakterystyczną dla tego okresu. Wyraźnym przykładem jest powieść "Upadek" Alberta Camusa, w której główny bohater, Jean-Baptiste Clamence, znajduje się w momencie kryzysu moralnego i metafizycznego, będącego rezultatem zbliżającego się końca wieku. Przez pryzmat postaci Clamence'a autor stawia pytania o ludzką kondycję w obliczu nieuchronnego końca. Również w twórczości Virginia Woolf możemy odczuć obecność tematu końca wieku, gdzie modernistyczna narracja pozwala na doświadczenie lęku związanego z przemijaniem i zmianą.

Literatura XIX i XX wieku jest pełna różnorodnych obrazów człowieka w obliczu zbliżającego się końca wieku. Człowiek w tych dziełach staje bezbronny wobec nieuchronnych zmian, stara się zrozumieć sens istnienia i znaleźć swoje miejsce w nowej rzeczywistości. Zarówno w epoce romantyzmu, jak i modernizmu, literatura stara się przedstawić multiple perspektywy człowieka wobec końca wieku. W rezultacie, czytając te powieści, możemy odnaleźć i zrozumieć głębsze warstwy naszej własnej egzystencji i refleksyjnie spojrzeć na naszą współczesność.