Heroizm jako postawa człowieka w zmaganiu się z losem: Analiza na podstawie 'Antygony' i 'Pieśni o Rolandzie'

Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 27.01.2025 o 8:36

Rodzaj zadania: Wypracowanie

Dodane: 26.01.2025 o 20:52

W literaturze postawa heroizmu jest często ukazywana jako niezwykła odwaga i determinacja jednostki w obliczu przeciwności losu. W dziełach takich jak "Antygona" Sofoklesa oraz "Pieśń o Rolandzie" możemy zaobserwować, jak bohaterowie radzą sobie z trudnymi wyzwaniami, wykazując się heroizmem. Heroizm można zatem zdefiniować jako postawę, która znajduje wyraz w bezkompromisowej obronie wartości, niezłomności w działaniu oraz gotowości do poniesienia konsekwencji swoich wyborów.

Pierwszym argumentem na rzecz tezy, że heroizm to postawa w zmaganiu się z losem, jest determinacja Antygony w walce o swoje przekonania i wartości. W dramacie Sofoklesa Antygona staje przed dylematem moralnym: czy posłuchać zakazu króla Kreona i zrezygnować z pochówku brata, czy też złamać prawo, by spełnić religijny i rodzinny obowiązek. Wybiera to drugie, świadoma, że narazi się na gniew władcy, a być może również na śmierć. Jej heroizm wyraża się w niezachwianej wierze w wyznawane wartości, które przedkłada nad własne życie. Antygona wybiera moralność i sprawiedliwość ponad obowiązujące prawo, nie zważając na konsekwencje. Jest gotowa poświęcić wszystko, by bronić prawd, które uznaje za wyższe. Jej postawa jest więc przykładem heroizmu opartego na indywidualnym systemie wartości.

Drugi argument można odnaleźć w "Pieśni o Rolandzie", gdzie tytułowy bohater staje do boju w obliczu nieuchronnej klęski. Roland, rycerz Karola Wielkiego, zostaje podstępnie zaatakowany przez przeważające siły Saracenów w wąwozie Roncevaux. Nawet gdy zdaje sobie sprawę, że przegrana jest nieunikniona, nie prosi o pomoc, aby nie splamić swojego honoru i nie osłabić morale swojego władcy. Roland walczy do końca, wierny swoim ideałom i przysiędze rycerskiej. Jego heroizm jest związany z poświęceniem dla większego dobra i wierności wyższym zasadom, takim jak honor i lojalność wobec króla. W kontekście "Pieśni o Rolandzie", postawa heroiczna jest więc nacechowana rycerskim etosem, który nakłada na jednostkę obowiązek walki do końca, niezależnie od kosztów.

Porównując oba dzieła, można zauważyć, że heroizm ma różne oblicza, które jednak łączy gotowość do poniesienia ofiary dla wyższych wartości. W przypadku Antygony, jej heroizm ma charakter osobisty i moralny, wynika z konfliktu jednostki z siłami władzy. Natomiast Roland ukazuje heroizm w kontekście wojennym, gdzie na pierwszy plan wysuwa się obowiązek wobec ojczyzny i władcy. Te różne konteksty ukazują, że heroizm to postawa uniwersalna, której źródłem jest niezłomna wiara we własne przekonania oraz bezkompromisowa walka o ich obronę.

Pierwszym wnioskiem cząstkowym jest to, że heroizm, choć przybiera różne formy, jest reakcją na zewnętrzne wyzwania, która wymaga od jednostki odwagi i determinacji w dążeniu do realizacji wyznawanych wartości. Tak jak Antygona walczy o swoją moralność i prawo do pochówku brata, tak Roland broni honoru i wierności rycerskich. Oba przykłady ukazują, że postawa heroiczna jest nie tylko aktem odwagi, ale także świadomym wyborem, który prowadzi do konfrontacji z losem.

Drugi wniosek cząstkowy dotyczy konsekwencji przyjęcia postawy heroicznej. Zarówno Antygona, jak i Roland ponoszą ostateczną cenę za swoje przekonania – oboje giną, ale ich śmierć symbolizuje triumf wartości, które reprezentują. W ten sposób literatura ukazuje, że heroizm, choć często prowadzi do tragicznego finału, niesie za sobą przemianę i świadectwo niezłomności ludzkiego ducha. To triumf nie materialny, lecz duchowy, który inspiruje kolejne pokolenia do dalszej walki o wyższe ideały.

Podsumowując, heroizm jako postawa w zmaganiu się z losem jest centralnym motywem zarówno w "Antygonie", jak i "Pieśni o Rolandzie". Postaci te ilustrują, jak jednostka, kierując się wartościami, jest w stanie przeciwstawić się przeciwnościom oraz zachować swoją godność i honor. Choć droga bohaterów prowadzi do nieuniknionego końca, ich postawy stają się symbolem odwagi i niezłomności w walce z losem, pokazując, że prawdziwy heroizm nie polega na triumfie nad przeciwnościami, lecz na odwadze stawiania im czoła.