Teza autorki 'Kochana Ijeawele: Manifest feministyczny w piętnastu wskazówkach' oraz stanowisko wobec jej słów wspierane przykładami z tekstu kultury i debaty społecznej

Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 25.01.2026 o 16:28

Rodzaj zadania: Wypracowanie

Dodane: 24.01.2026 o 13:55

Chimamanda Ngozi-Adichie jest jedną z najbardziej wpływowych pisarek współczesnych, której twórczość porusza istotne kwestie związane z płcią, równością i tożsamością. W książce "Kochana Ijeawele, albo manifest feministyczny w piętnastu wskazówkach" autorka stawia tezę, że wychowanie dziewczynki w duchu feministycznym jest nie tylko konieczne, ale i możliwe do zrealizowania. Stwierdza, że wsparcie dziewczyn w odkrywaniu ich tożsamości i budowie silnej pozycji w społeczeństwie zaczyna się od edukacji i świadomości rodziców. Jej prace przyczyniają się do wzrostu świadomości społecznej na temat konieczności równości płci, pokazując, jak poważne znaczenie ma kształtowanie młodych umysłów.

Stanowisko autorki jest niezwykle istotne, szczególnie w kontekście współczesnych dyskusji na temat równości płci, w których wciąż dąży się do pełnej równouprawnienia. Adichie w swoim manifeście podkreśla znaczenie wychowywania dziewczynek w sposób, który umożliwi im rozwinięcie pełnego potencjału, bez ograniczeń i oczekiwań wynikających z utartych ról płciowych. Jednym z najważniejszych punktów jej argumentacji jest postulat, by zredefiniować znaczenie siły i niezależności, zapewniając dziewczętom możliwość dokonywania własnych wyborów i wyrażania siebie bez lęku przed społecznymi konsekwencjami.

Pierwszym przykładem z literatury, który popiera stanowisko Adichie, jest "Duma i uprzedzenie" Jane Austen. Książka ta, mimo swojego wieku, wciąż pozostaje aktualna, gdyż porusza kwestie związane z rolą kobiet w społeczeństwie. Bohaterka powieści, Elizabeth Bennet, jest kobietą niezależną i pewną siebie, wykraczającą poza narzucone jej społecznie role. Nie zgadza się na małżeństwo z rozsądku, wyłącznie dla statusu społecznego czy finansowego zabezpieczenia, co w jej czasach było standardem. Elizabeth jest przykładem bohaterki, która świadomie kształtuje swoje życie, co jest zgodne z przesłaniem manifestu Adichie, podkreślającym znaczenie wyboru i samodzielności kobiet.

Drugim przykładem jest film "Małe kobietki" w reżyserii Grety Gerwig, oparty na powieści Louisy May Alcott. Historia opowiada o czterech siostrach March, z których każda dąży do spełnienia swoich marzeń, mimo ograniczeń społecznych związanych z ich płcią i sytuacją finansową. Jo March, jedna z głównych bohaterek, staje się symbolem walki o samorealizację i niezależność. Dąży do kariery pisarskiej i odrzuca konwenanse, narzucane normy, które ograniczają jej możliwości. Film ten prezentuje, jak ważne jest wspieranie młodych kobiet w realizacji ich ambicji, niezależnie od oczekiwań społeczeństwa, co jest centralnym przesłaniem manifestu Adichie.

Z debaty społecznej warto przytoczyć ruch Time's Up, który zyskał rozgłos na całym świecie, będąc odpowiedzią na przypadki molestowania i dyskryminacji ze względu na płeć. Ruch ten dąży do stworzenia bezpieczniejszego świata pracy dla kobiet, co jest zgodne z postulatem Adichie dotyczącym stworzenia warunków, w których kobiety mogą rozwijać się bez obaw o swoje bezpieczeństwo. Time's Up podkreśla także wagę edukacji zarówno kobiet, jak i mężczyzn na temat równości płci oraz potrzebę aktywnej walki z przemocą i nierównościami w miejscach pracy.

Kolejnym przykładem z debaty społecznej jest ruch HeForShe, zapoczątkowany przez ONZ, który zachęca mężczyzn do aktywnego wspierania równości płci. Zgodnie z manifestem Adichie, równość nie jest jedynie kwestią kobiet, lecz wymaga zaangażowania wszystkich, również mężczyzn. Inicjatywa ta podkreśla, że równe traktowanie i uwolnienie się od stereotypów jest korzyścią nie tylko dla kobiet, ale również dla całego społeczeństwa, co w pełni współgra z przekazem autorki książki.

Podsumowując, manifest Chimamandy Ngozi-Adichie stanowi ważny głos w dyskusji o równości płci i wychowywaniu dzieci w duchu feministycznym. Wybrane przykłady z literatury oraz wydarzeń społecznych potwierdzają, że kultura i świadomość społeczna coraz częściej zwracają się ku ideom równości, niezależności i prawa do samostanowienia, które są kluczowe w przesłaniu Adichie.