Znaczenie walki z potworami i ryzyko stania się jednym z nich - analiza na podstawie Zbrodni i kary oraz innych utworów

Rodzaj zadania: Wypracowanie

Dodane: 16.10.2023 o 11:38

Wydaje się, że Fryderyk Nietzsche trafnie opisał jedną z głębszych prawd dotyczących człowieka w swoich słowach: "Kto walczy z potworami niechaj baczy, by sam przedtem nie stał się potworem". Kojarzą mi się one nieodzownie z lekturą "Zbrodni i kary" Fiodora Dostojewskiego, która precyzyjnie ukazuje tę prawdę na podłożu psychologicznym, moralnym oraz społecznym.

W książce "Zbrodnia i kara" Nietzschejska prawda o walce z potworami jest namalowana niezwykle wyrazistymi kolorami. Główny bohater, Rodion Raskolnikow, aspiruje do bycia jednym z tych, którzy walczą z "potworami" - przestępcami i zepsutymi jednostkami społeczeństwa. Jego motywacje do zbrodni w imię dobra ogółu są nobliwe, ale wewnętrzne zmaganie z moralnymi aspektami czynu skłania go do pytania: czy sam nie staje się potworem, których próbuje zwalczać?

Raskolnikow, początkowo przekonany o słuszności swojego czynu, stopniowo traci równowagę psychiczną, ponieważ zdaje sobie sprawę, że sam stał się takim samym oprawcą, jak ci, których skazuje. Ta strata równowagi prowadzi go do głębokiej refleksji nad swoją naturą. Okazuje się, że walka z "potworami" nie jest prostą czarno-białą sytuacją, ale otwarte drzwi do moralnego i etycznego chaosu.

Wyprawienie człowieka na tak niebezpieczną drogę moralnej samowyznaczenia jest również jednym z wątków w innej powieści, takiej jak "Lśnienie" Stephena Kinga. Główny bohater, Jack Torrance, w swym początkowym zamiarze dobroczynnej opieki nad samym sobą, staje przed potężnymi demonami swojej psychiki. To, co widzimy w tej powieści, to stopniowe przekształcenie jednostki w potwora, jednocześnie wewnętrznego i zewnętrznego.

Warto również odwołać się do obrazu "Potwór" w utworach Mary Shelley czy Roberta Louisa Stevensona, które opowiadają historie bohaterów, którym "potworność" została narzucona przez środowisko. Istotą tych historii jest ukazanie, jak człowiek może stać się tym, co on atakuje.

Podobnie jak w "Zbrodni i karze", bohaterowie tych utworów walczyli z powszechnie uznawanym złem, mając nobliwe motywacje. Jednakże, w wyniku walki, zostali przekształceni w potwory, które tak bardzo chcieli pokonać.

Decydujące jest to, że walka z potworami nie jest bez konsekwencji. Czy to psychiczne zmaganie, które prowadzi do utraty równowagi, czy też fizyczne przemienienie w coś, czego się się obawiamy, istnieje prawdopodobieństwo, że ta walka nas zmieni. I właśnie w tym sensie Nietzsche przestrzega przed stawaniem się samym potworem, przypominając nam, abyśmy zachowali czystość i odrębność, wiedząc, kiedy i jak skończyć walkę.

Wnioskując, wydaje się, że Nietzsche trafnie opisał prawdę o człowieku w swoich słowach. Wspomniane powyżej utwory, takie jak "Zbrodnia i kara", "Lśnienie" czy "Potwór", obrazują tę prawdę na różnych płaszczyznach. Walcząc z potworami, człowiek ryzykuje staniem się jednym z nich, zatracając własną tożsamość i cierpiąc moralne i psychiczne konsekwencje. Dlatego ważne jest, aby zachować czystość i zdrową perspektywę w naszej walce, aby uniknąć narzucenia sobie potwornej natury.