Decyzje dotyczące porządku zajmowania potępiane przez targowiczan

Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: przedwczoraj o 13:17

Rodzaj zadania: Wypracowanie

Dodane: 19.01.2026 o 8:44

Konfederacja targowicka, uznawana za symbol zdrady narodowej, była formą protestu szlachty przeciwko konstytucji uchwalonej 3 maja 1791 roku. W swojej istocie konfederacja potępiała wiele reform dotyczących porządku zajmowania, które miały na celu przywrócenie Rzeczypospolitej dawnej świetności oraz wprowadzenie nowoczesnych rozwiązań usprawniających funkcjonowanie państwa. Targowiczanie, współpracując z obcymi mocarstwami, przede wszystkim z Rosją, sprzeciwiali się wielu kluczowym decyzjom zawartym w Konstytucji 3 maja, które miały niebagatelne znaczenie dla ustroju politycznego i społecznego kraju.

Konstytucja 3 maja była rewolucyjnym aktem prawnym, mającym na celu wzmocnienie władzy centralnej oraz unowocześnienie systemu politycznego Polski. Jednym ze znaczących postanowień tej konstytucji była zmiana zasad związanych z dziedziczeniem tronu. Konstytucja ustanawiała dziedziczność tronu polskiego w rodzie Wettynów, co było odejściem od tradycyjnego procederu wolnej elekcji. Decyzja ta miała zniwelować chaos związany z wyborem każdego kolejnego władcy oraz zabezpieczyć stabilność polityczną kraju. Targowiczanie, będąc gorliwymi obrońcami liberum veto i wolnej elekcji, uznawali te zmiany za zamach na staropolskie tradycje i przywileje szlachty. Postrzegali dziedziczność tronu jako naruszenie ich wpływów i pozycji politycznej.

Kolejną istotną decyzją Konstytucji 3 maja, którą potępiali targowiczanie, było ograniczenie roli sejmików ziemskich oraz reformy sejmu. Ustawodawcy dążyli do centralizacji władzy poprzez wzmocnienie pozycji sejmu oraz ograniczenie możliwości blokowania ustaw przez pojedynczych posłów, co wcześniej było możliwe dzięki zasadzie liberum veto. Abolici liberum veto miało na celu zwiększenie efektywności procesów legislacyjnych i ochronę przed paraliżem decyzyjnym, który tak często nękał Polskę w XVIII wieku. Jednocześnie sejmiki ziemskie, będące dotychczas ważnym ośrodkiem decyzji politycznych, straciły część swoich uprawnień. Targowiczanie, skierowani konserwatyzmem, stanowczo sprzeciwiali się tym reformom, widząc w nich zagrożenie dla swojej pozycji oraz tradycyjnych instytucji szlacheckich.

Reformy Konstytucji 3 maja obejmowały również zmiany mające na celu wzmocnienie obronności kraju. Nowa ustawa zasadnicza zapewniała poprawę organizacji wojska oraz bardziej skuteczne finansowanie tej instytucji. Były to zmiany niezbędne w obliczu zagrożeń zewnętrznych, ale wymagały większych nakładów ze strony skarbu państwa i samej szlachty. Targowiczanie, chroniąc swoje interesy majątkowe, byli przeciwko wszelkim reformom finansowym, które nakładały na nich dodatkowe obciążenia.

Konfederacja targowicka, mimo że miała na sztandarach ochronę wolności i praw szlachty, przyczyniła się w ostatecznym rozrachunku do pogłębiającego się kryzysu państwa polskiego i jego ostatecznego upadku w wyniku rozbiorów. Ich sprzeciw wobec reform ustrojowych oraz wsparcie dla obcych interwencji obróciły się przeciwko interesom całego narodu. Decyzje potępiane przez targowiczan były bowiem krokiem w stronę modernizacji kraju i próbą uratowania jego niezależności.

Krytycy targowiczan postrzegali ich działania jako zdradę narodowych interesów na rzecz prywatnych i klasowych korzyści. Postrzegając Konstytucję 3 maja jako zamach na swoje zdobycze i prawa, konfederaci ignorowali potrzeby i dobro ogółu. W rezultacie, ich decyzje nie tylko zniweczyły wysiłki reformatorów, ale stały się też symbolicznym przykładem szkodliwego konserwatyzmu, który nie dostosował się do zmieniających się warunków politycznych i społecznych.

Podsumowując, decyzje dotyczące porządku zajmowania potępiane przez targowiczan wynikały przede wszystkim z ich przywiązania do tradycyjnych, często anarchicznych form ustrojowych, oraz obawy przed utratą wpływów i przywilejów. Konstytucja 3 maja dążyła do modernizacji państwa przez dziedziczność tronu, ograniczenie roli sejmików ziemskich, skuteczniejsze finansowanie wojska i reformy władzy centralnej. W działaniach konfederacji targowickiej nie dostrzegano szerszej perspektywy i korzyści, jakie mogłyby płynąć z przyjęcia nowych rozwiązań, co w konsekwencji przyczyniło się do dalszego osłabienia państwa i jego ostatecznego upadku.