Zagubiony w świecie: Konsekwentnie dążący do celu. Różne postawy człowieka wobec życia

Ta praca została zatwierdzona przez naszego nauczyciela: 21.02.2025 o 9:42

Rodzaj zadania: Wypracowanie

Dodane: 17.02.2025 o 8:33

Człowiek zagubiony w świecie, ale konsekwentnie dążący do swojego celu, to motyw, który często pojawia się w literaturze. Taki bohater często przechodzi przez liczne trudności i zmaga się z przeciwnościami losu, ale jego postawa wobec życia jest wytrwała i zdeterminowana. W literaturze możemy znaleźć różne przykłady postaw, jakie przyjmują ludzie, którzy wydają się zagubieni w rzeczywistości, ale mimo to nie tracą z oczu wytyczonej drogi.

Jednym z najbardziej znanych przykładów bohaterów literackich, którzy zmagali się z zagubieniem, a jednocześnie konsekwentnie dążyli do celu, jest postać Santiago z powieści „Stary człowiek i morze” Ernesta Hemingwaya. Santiago, starzejący się rybak z Kuby, przez wiele dni nie może złowić ani jednej ryby. Jego sytuacja materialna jest trudna, a mieszkańcy wioski uważają go za nieudacznika. Mimo to Santiago nie traci ducha i postanawia wypłynąć dalej na ocean, aby przełamać złą passę. Jego postawa jest przykładem niezwykłej determinacji i nieugiętości charakteru. W samotnym starciu z ogromnym marlinem Santiago pokazuje, że mimo fizycznego osłabienia i poczucia zagubienia w obliczu przygniatającej go rzeczywistości, potrafi odnaleźć sens swojego życia w walce i wytrwałości. Bohater wytrzymuje ogromne napięcie i ból, co obrazuje niezwykłą siłę ludzkiego ducha i wiarę w sens podjętej misji.

Innym ciekawym przykładem jest postać Raskolnikowa z powieści „Zbrodnia i kara” Fiodora Dostojewskiego. Rodion Raskolnikow to student, który czuje się zagubiony w trudnej rzeczywistości Petersburga. Zmaga się z ubóstwem i brakiem perspektyw, co prowadzi go do popełnienia zbrodni na starej lichwiarce. Raskolnikow uważa, że jego czyn jest aktem odwagi, który ma na celu przekroczenie moralnych ograniczeń społeczeństwa. Bohater marzy o wielkości i pragnie potwierdzenia swojej wyższości moralnej nad innymi ludźmi. Jednak popełniona zbrodnia prowadzi go do wewnętrznego rozdarcia i poczucia winy. W jego przypadku konsekwencja w dążeniu do celu nie przynosi spełnienia, lecz przeciwnie, prowadzi do izolacji i cierpienia. Dostojewski ukazuje, że poszukiwania sensu życia i dążenie do celu mogą przybrać formę destrukcyjną, jeśli zostaną oparte na błędnych przesłankach i przekonaniach.

W literaturze polskiej przykładem bohatera zagubionego w świecie, ale dążącego do celu, może być Józef K. z powieści „Proces” Franza Kafki. Chociaż autor był Czechem, powieść ta często bywa omawiana w polskich szkołach ze względu na swoją uniwersalną tematykę. Józef K. budzi się pewnego dnia i dowiaduje się, że jest oskarżony o niesprecyzowaną zbrodnię. Próbuje zrozumieć, co się dzieje, i w jakiś sposób obronić się przed absurdalnym systemem sądowniczym, w jakim się znalazł. Jego walka jest uporczywa i wytrwała, choć początkowo wydaje się irracjonalna. K. czuje się bezradny i osaczony, ale nie przestaje szukać sensu w absurdalnym świecie, w którym się znalazł. Jego postawa pokazuje, że nawet w sytuacji pozornie beznadziejnej można przejawiać determinację w szukaniu prawdy i sprawiedliwości.

Postacie z literatury pokazują różnorodne postawy człowieka wobec życia. Niektórzy, jak Santiago, znajdują sens w wytrwałym zmaganiu się z przeciwnościami, podczas gdy inni, jak Raskolnikow, podejmują błędne decyzje, które prowadzą do destrukcji. Postawa Józefa K. uwydatnia absurdy, z jakimi człowiek często musi się mierzyć, próbując odnaleźć swoje miejsce w skomplikowanym świecie. Pomimo różnorodności tych postaw wspólnym mianownikiem jest ich dążenie do znalezienia odpowiedzi na fundamentalne pytania o sens życia i miejsce jednostki w świecie. Literatura niejednokrotnie pokazuje, że zagubienie jest częścią ludzkiego doświadczenia, ale konsekwentne dążenie do celu może prowadzić do odkrycia głębszego sensu i wartości, jakie niesie ze sobą życie.