Z czego jestem dumna, a o czym marzę?

Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 7.02.2026 o 18:00

Rodzaj zadania: Wypracowanie

Dodane: 4.02.2026 o 14:12

Jest późny wieczór, a ja siedzę przy biurku, próbując przelać na papier myśli dotyczące moich marzeń i powodów do dumy. Choć temat wydaje się prosty, znalezienie odpowiedzi wcale nie jest łatwe. Przemyślenia prowadzą mnie ku różnym bohaterom literackim, którzy w swoich życiach doświadczali podobnych dylematów. Może to właśnie w ich historiach odnajdę inspirację i odpowiedź na postawione pytanie.

Pierwszą postacią, która przychodzi mi na myśl, jest Izabela Łęcka z "Lalki" Bolesława Prusa. Kiedy myślę o dumie Izabeli, pojawia się przed moimi oczami obraz młodej kobiety przekonanej o swojej wyjątkowości i wyższości wynikającej z pozycji społecznej oraz urody. Izabela była dumna z pochodzenia i swojego statusu, co było jednocześnie jej zgubą. Duma przesłaniała jej prawdziwe wartości i możliwości, jakie niosło ze sobą życie. Marzeniami Izabeli były bogactwo i utrzymanie wysokiej pozycji społecznej, ale rzeczywistość szybko zburzyła te iluzje. Historia Izabeli uczy mnie, że duma wynikająca z powierzchownych cech i pragnień może być ulotna i prowadzić do rozczarowań.

Z kolei postać Stanisława Wokulskiego również z "Lalki" pokazuje inny wymiar dumy. Wokulski był dumny ze swojej pracy i zdolności do pokonywania przeciwności losu. Jego marzeniem była miłość i stabilizacja u boku Izabeli, co jednak okazało się nieosiągalne. Mimo to, Wokulski nie zrezygnował z ambicji i dążenia do samorealizacji. Duma z osiągnięć nie była dla niego piaskiem w oczy, a motorem napędowym działań. Duma ta pochodziła z wysiłku, pracy i poświęcenia, co jest godne podziwu i warte naśladowania.

Równie inspirująca jest postać Antygony z dramatu Sofoklesa. Antygona jest dumna z tego, że nie złamała swoich zasad i wartości moralnych nawet w obliczu śmierci. Jej marzenie o sprawiedliwości i wierności wobec rodziny przewyższało osobiste bezpieczeństwo. Antygona pokazuje, że duma z trzymania się swoich zasad jest jednym z najważniejszych osiągnięć człowieka, a marzenia o świecie, w którym panuje sprawiedliwość, mogą przyświecać naszym działaniom, choć nie zawsze są osiągalne natychmiast.

Zastanawiając się nad własnymi powodami do dumy, przychodzą mi na myśl momenty, kiedy pokonałam własne słabości i udało mi się zrealizować postawione cele. Duma wynika z ciężkiej pracy włożonej w naukę, rozwijanie pasji i zdobywanie nowych umiejętności. Jestem dumna z tego, że potrafię być lojalna wobec przyjaciół i rodziny, że staram się być uczciwym i empatycznym człowiekiem. Duma ta nie jest krzykliwa, ale cicha i wewnętrzna, podobna do tej, którą czuł Wokulski.

Marzenia, które noszę w sercu, są związane ze szczęściem i spełnieniem w różnych sferach życia. Marzę o miłości, podobnie jak Wokulski, ale również o zrobieniu czegoś, co pozostawi po sobie trwały ślad, podobnie jak Antygona pragnęła sprawiedliwości. Chciałabym wykształcić się i znaleźć pracę, która będzie dla mnie pasją, co przyniesie nie tylko satysfakcję zawodową, ale również poczucie wartości i użyteczności społecznej. Pragnę podróżować, poznawać nowe kultury, zdobywać przyjaciół na całym świecie i nieustannie się rozwijać. Marzenia te są moim kompasem, a realizacja ich będzie źródłem przyszłej dumy.

Literatura pokazuje, że ludzkie życie naznaczone jest dążeniem do spełnienia i walką o własne ideały. Zestawiając historie z "Lalki" i "Antygony" ze swoimi przemyśleniami, dostrzegam, jak ważne jest, aby duma była wynikiem pracy nad sobą, a marzenia były zgodne z rzeczywistymi wartościami. Każda z tych postaci, pomimo swoich wad i przeciwności losu, stała się dla mnie inspiracją. Ja sama staram się, by moja droga była pełna prawdziwej dumy i spełnionych marzeń.