Czy warto marzyć, jeśli marzenia mogą prowadzić do rozczarowania?

Rodzaj zadania: Wypracowanie

Dodane: dzisiaj o 14:41

Marzenia od zawsze towarzyszą człowiekowi. Są źródłem nadziei, inspiracji oraz katalizatorem działań prowadzących do realizacji ambitnych celów. Jednak każde marzenie niesie ze sobą ryzyko rozczarowania, szczególnie gdy staje się nieosiągalne. Niniejsza praca ma na celu przyjrzenie się temu zagadnieniu przez pryzmat literatury, analizując zarówno pozytywne, jak i negatywne aspekty marzeń, a także ich wpływ na życie bohaterów.

Pierwszym dziełem literackim, które warto omówić w kontekście marzeń, jest „Lalka” Bolesława Prusa. Jest to powieść o silnym zabarwieniu społecznym, ale również romantycznym. Główny bohater, Stanisław Wokulski, jest człowiekiem, który całe swoje życie podporządkowuje marzeniom. Z jednej strony, jego ambicje związane są z miłością do Izabeli Łęckiej. Z drugiej strony, Wokulski marzy o podniesieniu swojej pozycji społecznej oraz poprawie losu najbiedniejszych. Marzenia te jednak prowadzą go do głębokiego rozczarowania. Jego uczucia wobec Izabeli nie zostają odwzajemnione, co sprawia, że popada w depresję. Wydarzenia związane z próbą realizacji swoich celów pokazują, że marzenia mogą prowadzić do cierpienia, jeśli są oderwane od rzeczywistości.

Pomimo tych rozczarowań, analiza literatury pokazuje też, że marzenia mają ogromną wartość. Nawet jeśli nie wszystkie się spełniają, to mogą dać człowiekowi siłę do działania. Wokulski, pomimo swoich niepowodzeń emocjonalnych, osiąga wielki sukces zawodowy. Stał się bogatym kupcem, który dzięki swojej pracy i inwencji wprowadził wiele nowoczesnych rozwiązań na rynek. Marzenia stały się dla niego motorem napędzającym do działania, umożliwiły mu realizację części jego ambicji oraz zdobycie doświadczeń nieosiągalnych, gdyby nie cele, które sobie stawiał.

Kolejnym utworem literackim, który warto wziąć pod uwagę, jest „Zbrodnia i kara” Fiodora Dostojewskiego. Tu protagonistą jest Rodion Raskolnikow, student, który marzy o tym, by zrealizować ideę „wyjątkowego człowieka”. Raskolnikow wierzy, że jest wyjątkowy i dlatego też ma prawo złamać normy społeczne i moralne, aby osiągnąć swoje cele. Marzenia o wielkości oraz chęć wyzwolenia się z biedy i upodlenia prowadzą go do popełnienia zbrodni — morderstwa lichwiarki. Stopniowo jednak uświadamia sobie, że jego marzenia były iluzją, a ich realizacja przynosi jedynie rozczarowanie i cierpienie. Ostatecznie przyznaje się do winy, co prowadzi do jego odkupienia.

Dostojewski w swym dziele pokazuje, że marzenia mogą prowadzić do destrukcji, jeśli są oparte na fałszywych założeniach. Marzenie o wielkości, które nie uwzględnia moralnych aspektów, może zmienić się w koszmar. Jednakże „Zbrodnia i kara” ilustruje także, że nawet najbardziej niebezpieczne marzenia mogą prowadzić do głębszego zrozumienia siebie i przemiany wewnętrznej. Odrodzenie Raskolnikowa jest przykładem, że rozczarowanie może być początkiem nowego, lepszego życia.

Ostatnim literackim przykładem będzie „Wielki Gatsby” autorstwa F. Scotta Fitzgeralda. Jest to powieść o marzeniach, ambicjach i władzy pieniądza. Tytułowy bohater, Jay Gatsby, poświęca swoje życie realizacji jednego marzenia — odzyskania miłości Daisy Buchanan. Jego wielkie przyjęcia, luksusowy styl życia i nieśmiertelna nadzieja, że uda mu się odzyskać ukochaną, to symbole amerykańskiego snu o nieskończonych możliwościach. Jednak marzenie Gatsbiego również kończy się rozczarowaniem. Daisy okazuje się nie być wartą jego uczuć, a sam Gatsby zostaje zamordowany.

Fitzgerald pokazuje, że głęboko zakorzenione marzenia mogą stać się pułapką, zwłaszcza gdy są oparte na kłamstwie i iluzjach. Jednak wartość powieści leży również w ukazaniu, że marzenia, nawet nierealne, nadają życiu sens. Gatsby jest tragicznym bohaterem, ale jego postępowanie pokazuje jednocześnie siłę ludzkich pragnień i determinację.

Podsumowując, literatura ukazuje zarówno niszczącą, jak i budującą siłę marzeń. Przykłady z „Lalki,” „Zbrodni i kary” oraz „Wielkiego Gatsbiego” pokazują, że marzenia mogą prowadzić do głębokiego rozczarowania, ale również mogą być źródłem motywacji i siły do działania. Nawet jeśli marzenia nie zawsze się spełniają, są nieodłącznym elementem życia, który kształtuje tożsamość człowieka i jego światopogląd. Marzenia uczą nas, że rozczarowanie jest częścią życia, a wartość marzeń leży nie tylko w ich realizacji, ale także w drodze, która do nich prowadzi. Ostatecznie, nawet jeśli marzenia prowadzą do rozczarowania, to sam proces marzenia i dążenia do celów jest nieodzowny i warto go podejmować.