Poszukiwanie skarbów przez bohaterów książki Marka Twaina

Rodzaj zadania: Wypracowanie

Dodane: dzisiaj o 12:06

Pewnego letniego dnia, kiedy słońce wysoko świeciło nad miasteczkiem St. Petersburg położonym nad brzegami potężnej rzeki Missisipi, Tomek Sawyer i jego wierny przyjaciel Huck Finn znów snuli plany pełne przygód. Huck, syn miejscowego pijaka, czuł się zupełnie wolny, nie miał rodziny, która by go powstrzymywała czy karała, więc z chęcią brał udział we wszystkich zwariowanych pomysłach Tomka. Tego dnia postanowili, że wyruszą na poszukiwanie skarbu — starego złota zakopanego nie wiadomo gdzie.

Chłopcy, mając bujną wyobraźnię, przybrali sobie pirackie imiona: Tomek został Czarnym Mścicielem Hiszpańskich Wód, a Huck nazwał się Krwawą Ręką. Z takim zapałem i odwagą, jak przystało na prawdziwych piratów, wyruszyli najpierw na wzgórza okolicznego lasu. Uzbrojeni w łopatę i stary kompas, godzinami kopali pod ogromnym dębem, przekonani, że właśnie tam ukryto skrzynię wypełnioną złotymi monetami. Niestety, pod dębem nie znaleźli nic poza korzeniami i grubą warstwą żółtej gliny. Jednak ich entuzjazm nie malał – przecież skarb na pewno gdzieś czekał!

Wieczorem, zmęczeni, zasiedli nad brzegiem rzeki. Tomek przypomniał sobie historie o nawiedzonym domu na obrzeżach miasteczka. Podobno nikt tam nie mieszkał od wielu lat, a nocą widać było dziwne światełka i słychać głosy duchów. Dla Tomka i Hucka brzmiało to jak zaproszenie do kolejnej przygody! Uzbrojeni w latarkę i odwagę, zakradli się do starego, rozpadającego się domu, gdzie zaczęli przeszukiwać każdy kąt. Nagle usłyszeli, jak ktoś skrada się po schodach. Zamarli z przerażenia i ukryli się za wiszącą szmatą.

Do domu weszło dwóch mężczyzn: jeden stary, ubrany jak obdartus, drugi był głuchoniemy, zamaskowany jak Hiszpan. Chłopcy skamienieli ze strachu — to byli złoczyńcy, którzy zaczęli rozmawiać o ukrytym złocie! Na oczach Tomka i Hucka, mężczyźni oderwali kilka desek z podłogi i wyciągnęli pokaźną skrzynię pełną złotych monet. Przyjaciele byli zbyt przerażeni, żeby się poruszyć i mogli tylko patrzeć, jak złodzieje chowają znalezisko w innym miejscu.

Wkrótce potem, jeden z bandytów, będący przebranym Indianinem zwanym Joe, zaplanował napad na wdowę Douglas — dobrą, ale zamożną kobietę z okolicy. Dzięki odwadze Hucka, który podsłuchał o planowanej zbrodni i w porę zaalarmował mieszkańców, wdowa została uratowana, a Joe musiał uciekać, choć na jakiś czas był nieuchwytny.

Wkrótce jednak nadeszły inne kłopoty. Podczas jednej z wycieczek szkolnych do jaskiń położonych za miasteczkiem, Tomek i Becky Thatcher zgubili drogę. Przez wiele dni błąkali się po labiryncie ciemnych korytarzy, aż w końcu zostali odnalezieni przez zorganizowane grupy poszukiwawcze. Ten dramatyczny epizod jeszcze bardziej zbliżył Tomka do Becky, a w miasteczku wszyscy mówili o ich odwadze.

W pieczarze Tomek natknął się na Indianina Joe, który uciekał przed sprawiedliwością. Przestępca, nie mogąc znaleźć drogi na zewnątrz, umarł z głodu i wyczerpania, a wraz z nim odeszła groźba, która czyhała nad miasteczkiem.

Po wszystkich przejściach, Tomek znów udał się z Huckiem do pieczary, pamiętając o złocie ukrytym przez złoczyńców. Tam rzeczywiście znaleźli skrzynię pełną złotych monet! Odtąd nie byli już ubogimi chłopcami – stali się najprawdziwszymi bogaczami w St. Petersburgu, a o ich przygodach jeszcze długo opowiadano w okolicznych domach.

Tak właśnie zakończyły się poszukiwania skarbów przez Tomka Sawyera i Hucka Finna — poszukiwania pełne niebezpieczeństw, odwagi, poświęcenia i – jak na prawdziwych piratów przystało – szczęśliwego odnalezienia upragnionego skarbu.