„Pianista” Romana Polańskiego - recenzja filmu w formie wypracowania

Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 30.12.2023 o 16:44

Rodzaj zadania: Wypracowanie

Dodane: 30.12.2023 o 16:42

Pianista" to film, który zachwyca i szokuje swoim realizmem oraz niezwykle wzruszającą historią, opowiadającą o wytrwałości i sile ludzkiego ducha w obliczu okrutnych zdarzeń II wojny światowej. Roman Polański - reżyser, sam będący ocalałym z Holocaustu, w sposób autentyczny i przejmujący przedstawił losy wybitnego polskiego pianisty żydowskiego pochodzenia - Władysława Szpilmana. Scenariusz filmu oparto na autobiograficznej książce Szpilmana, również zatytułowanej "Pianista", co zapewnia narracji głębię i autentyczność.

Historia Szpilmana zostaje ukazana w perspektywie szerokiego panorama zdarzeń wojennych, które z dramatycznie przyspieszonym tempem przetaczają się przez jego życie. Zaczynając od utraty pracy w radiu, poprzez straszliwe doświadczenia w getcie warszawskim, aż po wydarzenia Powstania Warszawskiego - widz jest świadkiem, w jaki sposób muzyk próbuje przetrwać i zachować ludzką godność w najbardziej niehumanitarnych warunkach.

Polanski w mistrzowski sposób przedstawia upokorzenie i cierpienie żydowskiego narodu, jednak film jest znacznie więcej niż tylko dokumentem okrucieństwa wojny. To także opowieść o przetrwaniu, sile muzyki i niewyobrażalnej wytrwałości Szpilmana, który w obliczu całkowitego zniszczenia znajduje pocieszenie w sztuce i kulturze. Kadr, w którym, mimo zagrożenia życia, bohater gra na ukrytym fortepianie w opuszczonym budynku niszczonej Warszawy, jest chyba jednym z najbardziej poruszających momentów w dziejach kinematografii.

W roli głównej występuje Adrien Brody, który swoją interpretacją Szpilmana przykuwa uwagę widza. Aktor oddaje z niezwykłą wrażliwością i subtelnością przeżycia bohatera, za co zresztą został nagrodzony Oscarem dla najlepszego aktora pierwszoplanowego. Minimalistyczny, nierzadko zredukowany do samoistnego milczenia, wręcz ascetyczny sposób gry Brody’ego świetnie koresponduje z zamierzeniami reżysera, który unika patetyzmu, starając się opowiedzieć wstrząsającą historię z maksymalnym powściągliwością wypowiedzi.

Kamera Polańskiego z surowością i realizmem oddaje scenerię zniszczonej Warszawy, budując ponury nastrój filmu. Nie ma tu miejsca na zbędne efekty specjalne czy dramaturgiczne nadbudowy. Wszystko zdaje się podporządkowane celowi jak najwierniejszego oddania rzeczywistości wojny i jej wpływu na życie jednostki. Muzyka Jana Kaczmarka, dyskretna i pełna emocji, potęguje dramatyzm scen.

"Pianista" to film dojrzały, realistyczny i poruszający. Nie unika trudnych tematów, takich jak okrucieństwo, zdrada, ale również odwaga i heroizm. Ukazuje, że w najczarniejszych momentach historii, nawet odrobina ludzkiej dobroci może uratować życie, jak miało to miejsce w przedstawionej tu interakcji Szpilmana z niemieckim oficerem Wilmem Hosenfeldem.

W mojej opinii, "Pianista" to jeden z najlepszych filmów o tematyce Holocaustu i II wojny światowej. Polański osiągnął coś niezwykłego - stworzył kawałek sztuki filmowej, który jest jednocześnie świadectwem historycznym i hołdem dla ludzkiego ducha. Film zmusza do refleksji, wywołuje emocje i skłania do przemyśleń nad wartością życia oraz miejscem sztuki w najtrudniejszych momentach naszej historii. Jest to dzieło, które powinno być oglądane, pamiętane i przekazywane kolejnym pokoleniom jako przestroga przed powtórzonymi błędami przeszłości.