Kordian- jako bohater romantyczny.

Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 8.01.2024 o 18:02

Rodzaj zadania: Wypracowanie

Dodane: 31.12.2023 o 16:08

Kordian, bohater dramatu Juliusza Słowackiego o tym samym tytule, jest jedną z najbardziej znanych postaci romantycznej literatury polskiej. Utwór ten powstał w roku 1833, w okresie, kiedy Polska znajdowała się pod zaborami, co wpłynęło na charakter i dążenia głównego bohatera. Kordian to postać wyjątkowa, ponieważ łączy w sobie wiele cech charakterystycznych dla bohaterów romantycznych.

Na samym początku warto zwrócić uwagę na zmienny charakter Kordiana. Jest on młodzieńcem obdarzonym wyjątkową wrażliwością i emocjonalnością. Przepełnia go namiętność i ideał poszukiwania miłości, czego wyrazem jest jego miłosny żar wobec dziewczyny znanego jako Laura, która jednak nie odwzajemnia jego uczucia. Ta niespełniona miłość oraz symboliczne złamanie serca wpisują Kordiana w kanon romantycznych bohaterów tragicznych.

Kolejną cechą charakterystyczną dla Kordiana jest jego dążenie do wolności i sprawiedliwości. Bohater nie może pogodzić się z losem Polski, która została rozbiorami pozbawiona niepodległości. Jego patriotyczne przemyślenia i rozterki wynikają z poczucia odpowiedzialności za losy ojczyzny. Kordian nie jest jednak tylko idealistą – rozważa konkretne działania, które mogłyby doprowadzić do wyzwolenia kraju spod władzy zaborców, co jest widoczne w planach zamachu na cara Rosji, Mikołaja I.

Moment próby zamachu na życie cara to jeden z kluczowych punktów dramatu, od których zależą dalsze losy bohatera. To właśnie w tym akcie Kordian ukazuje się jako romantyczny bohater działający, wpisujący się w konwencję "działania z zasady". Jego nieudana próba jest połączeniem indywidualnego buntu z próbą dokonania rewolucji społecznej.

Niezwykle istotnym elementem postaci Kordiana jest jego przemiana wewnętrzna. Rozpoczyna jako młody, naiwny chłopiec, pełen romantycznych ideałów, by stopniowo przechodzić ewolucję w kierunku bardziej dojrzałego i zdecydowanego działacza. Jest to proces bolesny i pełen wątpliwości, w którym Kordian boryka się z własnymi słabościami i ograniczeniami. Wyraża to m.in. słynna scena na Mont Blanc, gdzie bohater doświadcza wewnętrznego rozdarcia i zadaje sobie pytanie o sens życia oraz narodowych aspiracji.

Kordian jest także reprezentantem tzw. "cierpiącego indywidualizmu". Samotność i skłonność do kontemplacji, połączone z poczuciem wyjątkowości i odmienności od reszty społeczeństwa, są wyraźne. licznie występujące wypowiedzi monologiczne Kordiana ukazują jego buntowniczą naturę oraz głębokie przeżywanie własnych dylematów egzystencjalnych i społecznych.

Wątpliwości bohatera dotyczą nie tylko własnej tożsamości, ale i skuteczności metody walki z wrogiem. Kordian obarcza się winą za nieudany zamach, co wpisuje go w romantyczny wzór "wyklętego" bohatera ponoszącego konsekwencje za swoje czyny. Jego osobisty dramat jest metaforą ogólnonarodowej tragedii. Romantyczna postać Kordiana jest głosem pokolenia, które marzyło o wolności, ale którego wysiłki skazane były na klęskę z powodu narzuconych z zewnątrz, często nie do przełamania, okoliczności historycznych i politycznych.

Podsumowując, Kordian jest jednym z najpełniejszych przykładów romantycznego bohatera w literaturze polskiej. Jego postać łączy w sobie cechy wielkiej indywidualności, walczącego patrioty, nieszczęśliwego w miłości, dążącego do celu buntownika, a także samotnie cierpiącego intelektualisty. Słowacki stworzył postać uniwersalną, która stanowi wezwanie do refleksji nad sensem poświęcenia indywidualnego życia w imię wyższych wartości.