Przyczynyklęski uczuciowej Stanisława Wokulskiego B. Prusa "Lalka".

Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 10.01.2024 o 14:14

Rodzaj zadania: Wypracowanie

Dodane: 1.01.2024 o 22:56

Stanisław Wokulski, główny bohater powieści Bolesława Prusa „Lalka”, jest postacią tragicznie zakochaną, której uczuciowa klęska wynika z wielu przyczyn, zarówno społecznych, jak i osobistych. Analiza wydarzeń i kontekstu społecznego, w jakim przyszło mu żyć, pozwala na głębsze zrozumienie genezy jego niepowodzenia miłosnego.

Po pierwsze, Wokulski jest człowiekiem „z innego świata” niż jego ukochana, Izabela Łęcka. Pochodzi z niższych warstw społecznych, jest samoukiem, człowiekiem pracy, handlu i nauki. Do bogactwa doszedł własnymi siłami, a jego zaangażowanie w sprawy techniczne i przedsiębiorcze odbiega od życia salonowego, w którym porusza się Izabela. Ta różnica w pochodzeniu i życiowych doświadczeniach jest jednym z kluczowych czynników uniemożliwiających złączenie ich światów.

Drugą przyczyną jest idealizacja Izabeli przez Wokulskiego, który widzi w niej nie tyle rzeczywistą osobę, ile wyidealizowany obraz kobiety, w którego stworzenie sam się przyczynia. Ta idealizacja uniemożliwia prawdziwe poznawanie jej charakteru i potrzeb, przez co bohater nie jest w stanie zbudować prawdziwego, głębokiego związku z Izabelą.

Izabela Łęcka, z kolei, jest osobą płytką i interesowną, co stanowi kolejną przeszkodę na drodze do ich szczęścia. Interesuje ją przede wszystkim status społeczny i dobra materialne, których posiadanie pozwoliłoby jej na podtrzymanie prestiżu wśród arystokracji. Związki emocjonalne schodzą na dalszy plan, co czyni każdą próbę głębszej relacji z Wokulskim skazaną na porażkę.

Czwartą przyczyną klęski uczuciowej Wokulskiego jest społeczna mentalność epoki, w której silnie zakorzeniony był podział klasowy. Małżeństwo pomiędzy przedstawicielami szlachty a osobą pochodzącą z mieszczaństwa było w ówczesnej Polsce nie do pomyślenia, a pragnienie Wokulskiego było traktowane jako nadużycie ze strony człowieka, który nie zna swojego miejsca w społeczeństwie.

Efekt tych różnic społecznych i klasowych pogłębiają postaci epizodyczne – znajomi Izabeli oraz jej rodzice. Ich nastawienie do Wokulskiego, pełne pogardy i kpiącej wyższości, tworzy wokół bohatera atmosferę odrzucenia, na którą ma on ograniczony wpływ.

Ponadto aspekt osobisty i wewnętrzny konflikt Wokulskiego, który oscyluje między cynizmem a idealizmem, między fascynacją postępem naukowym a romantyczną wiarą w siłę uczucia, również przyczynia się do jego klęski. Wewnętrzna rozdarta namiętność powoduje, że bohater nie potrafi znaleźć właściwej drogi postępowania, zarówno w relacjach miłosnych, jak i życiowych wyborach.

Na koniec warto zauważyć, że Wokulski pod koniec powieści sam dokonuje wyboru rezygnacji z pogoń za marzeniem o Izabeli. Ta decyzja, choć bierze się z goryczy i rozczarowania, jest pewnym rodzajem uwolnienia bohatera od złudzeń, które go uprzednio męczyły.

Podsumowując, przyczyny klęski uczuciowej Stanisława Wokulskiego są kompleksowe i wynikają zarówno z zewnętrznych warunków społecznych, jak i wewnętrznych konfliktów. Niezdolność przekroczenia barier społecznych, naiwna idealizacja Izabeli, jej materialistyczne nastawienie oraz dylematy moralne i psychiczne Wokulskiego stanowią węzeł problemów, który doprowadza do nieuchronnego finału – uczuciowej porażki protagonisty.