Kreon- jest złym czym dobrym władcą?

Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 8.01.2024 o 18:03

Rodzaj zadania: Wypracowanie

Dodane: 3.01.2024 o 9:54

Kreon, postać literacka wywodząca się z antycznej tragedii greckiej, szczególnie znany z dramatów Sofoklesa, takich jak "Antygona" czy "Król Edyp", jest postacią kontrowersyjną, którą można oceniać przez pryzmat jego decyzji i działań jako władcę. Analiza postaci Kreona wymaga dokładnego przyjrzenia się jego motywacjom, sposobom zarządzania państwem oraz wpływowi jego rządów na otaczające go osoby.

Pierwszą istotną cechą Kreona, którą warto rozważyć, jest jego lojalność wobec państwa i praw, które ustanawia. Jego działania w "Antygonie" są kierowane przede wszystkim troską o porządek społeczny i stabilność Teb. Kreon, stając się królem, zmuszony jest podjąć ciężkie decyzje mające na celu utrzymanie prawa i porządku, w tym zakaz pochówku Polinika, brata Antygony, który wystąpił przeciwko własnemu miastu. W swojej decyzji Kreon wydaje się być bezwzględny, jednakże nie można zapominać, że w starożytności, dla Greka, pozbawienie kogokolwiek pogrzebu było uznawane za coś znacznie bardziej dotkliwego, niż współczesny odbiorca może to sobie wyobrażać. Kreon stoi tutaj na straży zasad, które mają zapewnić długofalową stabilność jego panowania i ładu w mieście.

Z drugiej strony, Kreon wykazuje pewne cechy typowe dla tyranów. Jego niezdolność do słuchania innych i brak elastyczności w podejmowaniu decyzji wskazują na jego despotyczne tendencje. Nie uwzględnia on opinii innych. Kreon zdaje się również dążyć do wyegzekwowania posłuszeństwa poprzez strach, co jest strategią władców, którzy cenią władzę ponad dobro swoich poddanych. Jego nieugięta postawa wobec Antygony, nawet po ostrzeżeniach wyroczni delfickiej i radach ode Tejrezjasza, pokazuje, że jego poczucie własnej nieomylności oraz pragnienie kontroli przeważają nad dobrostanem obywateli i jego własnej rodziny.

Ponadto, Kreon, wymierzając surową karę Antygonie, nie tylko nie respektuje uświęconych przez bogów praw do pogrzebu, ale również ignoruje uczucia i więzi rodzinne, które w kulturze greckiej były niezmiernie ważne. Próba egzekucji na dziewczynie, która miała poślubić jego syna, Haemona, wywołuje tragedię nie tylko w przestrzeni publicznej, ale także wewnątrz jego własnej rodziny.

Kreon, nie ugiąwszy się przed argumentami i prośbami, ostatecznie musi zmierzyć się z konsekwencjami swoich decyzji. Śmierć Antygony, a w ślad za nią jego syna Haemona i żony Eurydyki, uświadamia mu, że jego polityka i dążenie do ścisłego egzekwowania prawa doprowadziły do katastrofy. Chociaż w końcu uznaje swój błąd, to czyni to już za późno, aby uniknąć domowych tragedii, które stały się przez niego nieuniknione.

Rozważając wszystkie te aspekty, można stwierdzić, że Kreon, mimo swoich początkowych dobrych intencji, okazuje się być władcą, który przez brak elastyczności, zrozumienia ludzkich uczuć i oczekiwań, staje się despotycznym tyranem, prowadzącym zarówno siebie, jak i jego królestwo na drogę cierpienia i zniszczenia. Jego trudny los jest przestrogą o tym, że dobry władca to nie tylko ten, który trzyma się litery prawa, ale również ten, który potrafi słuchać, uczyć się i dostosowywać swoje postępowanie do zmieniających się okoliczności.