Postawy człowieka wobec życia w "Przedwiośniu" - zagubiony, lecz konsekwentnie dążący do celu

Rodzaj zadania: Wypracowanie

Dodane: 19.10.2023 o 11:12

W życiu człowieka, podobnie jak w przyrodzie, zdarzają się różne pory roku. Czasem jest to ciepłe lato, kiedy wszystko idzie gładko i bezproblemowo, innym razem jesień, kiedy przychodzi czas refleksji i zbierania plonów, a bywa i zima, kiedy przychodzi chłód i trudności. "Przedwiośnie" Stefana Żeromskiego opisuje szczególną porę w życiu głównego bohatera, ale i w dziejach Polski – okres przejściowy, czas zarówno buntu, jak i poszukiwania nowego porządku.

Cezary Baryka, główny bohater powieści, to młody człowiek, którego postawa wobec życia ewoluuje w miarę upływu czasu i doświadczania różnych wydarzeń. Cezary wychowany został w bogatej rodzinie w Baku, wśród rewolucji i buntu, co znacząco wpływa na jego wewnętrzne rozterki. Po śmierci ojca i ucieczce z terenów dotkniętych rewolucją, mając na uwadze ideały swojego ojca Seweryna, młodzieniec trafia do odradzającej się Polski, kształtując swoje poglądy i wartości. W Polsce Baryka staje się świadkiem chaosu. Młody mężczyzna widzi nędzę, korupcję, konflikty klasowe i etniczne. Wszystko to budzi w nim poczucie rozczarowania, ale i determinację do działania. Postawa Cezarego jest mieszanką zagubienia wynikającego z otaczającej go rzeczywistości oraz konsekwentnego dążenia do określonego celu. Zagubienie Baryki przejawia się w jego wahaniach, eksperymentowaniu z różnymi środowiskami – od towarzystw bohemy artystycznej po robotnicze związki zawodowe. Chociaż pragnie odmiany, nie jest pewien, jakie działania powinien podjąć, by tę odmianę wprowadzić. Jest więc jak młoda roślina na przedwiośniu – zarówno pełna potencjału, jak i narażona na trudy złych warunków.

Konsekwencja postawy głównego bohatera ukazuje się jednak w sposobie, w jaki podchodzi do nowych wyzwań. Mimo wewnętrznego rozdarcia i poszukiwania miejsca w świecie, Cezary niestrudzenie poszukuje odpowiedzi na pytanie o prawidłowy kierunek zmian. W swojej postawie Cezary Baryka odzwierciedla także spory społeczne i ideologiczne swojej epoki. Baryka był jednocześnie ideowcem, dążącym do sprawiedliwości społecznej, jak i pragmatykiem, zdającym sobie sprawę z kompleksowości i trudności związanych z wprowadzaniem realnych zmian w życie polityczne i społeczne.

"Przedwiośnie" Żeromskiego pokazuje, że postawa człowieka wobec życia może być pełna wątpliwości i niepewności, lecz to nie wyklucza zdecydowanego dążenia do wyznaczonych celów. Zarówno bohater, jak i młode państwo polskie, stoją na rozdrożu, gdzie każda ścieżka skrywa inne wyzwania. Ta metaforyczna wiosna, choć pełna niebezpieczeństw i potknięć, daje też nadzieję na lepszą przyszłość i rozwój, zarówno dla jednostki, jak i dla narodu.