Oskarżać, bronić, współczuć - "Giaur".

Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 8.01.2024 o 17:05

Rodzaj zadania: Wypracowanie

Dodane: 7.01.2024 o 12:27

„Giaur”, postać tytułowa poematu Byrona wydaje się być skomplikowaną postacią, w której losach możemy odnaleźć wiele emocji: od goryczy, przez miłość i nienawiść, aż po skrajne poczucie winy. Jego dziedzictwo również jest zróżnicowane, uwydatniając zarówno pozytywne jak i negatywne aspekty tej postaci.

Przede wszystkim, oskarżenie Giaura wydaje się być uzasadnione z punktu widzenia prawa i moralności kultury, w której przyszło mu żyć. To on, przeszyty bólem i nienawiścią, dokonuje ostatecznego aktu zemsty – zabił Hassana, muzułmańskiego właściciela haremu. Zdrada Leili, która uciekła do Giaura, oraz jej tragiczny koniec - zabita przez Hassana za rzekomą niewierność - były bezpośrednią przyczyną tego czynu. W ten sposób Giaur staje się mordercą, a sam akt zemsty wykracza poza granice moralności i prawa, potęgując spiralę przemocy i odwetu, co w tradycji orientalnej nieodłącznie prowadzi do tragedii.

Z drugiej strony, można Giaura bronić, patrząc na jego czyny przez pryzmat głębokiego uczucia i namiętności, które go kierowały. Miłość do Leili, która okazuje się była silniejsza od wszelkich zasad moralnych, prawnych czy religijnych, można uznać za ludzką i zrozumiałą. Skoro Hassan w imię tych samych zasad pozbawił życia niewinną kobietę, uczucie niesprawiedliwości i buntu przeciwko tak okrutnym prawom staje się dla odbiorcy bardziej przejmujące.

Poza tym Giaur to postać tragiczna. Choć nie potrafi zrezygnować z zemsty, to jednak jego dalsze losy naznaczone są poczuciem winy, co z kolei budzi współczucie. To, że staje się wykluczony z obu kultur – ani chrześcijańskiej, ani muzułmańskiej – nie znajduje swojego miejsca na ziemi, przemawia do naszego współczucia. Giaur to także outsider, tułacz, który znalazł się na marginesie społeczeństwa z powodu niezgody na podporządkowanie się niesprawiedliwym normom.

Giaur, podróżując po świecie już jako zmarły, ukazuje tragiczny obraz człowieka nękającego się myślami o własnej winie i przemykających przez umysł wspomnieniach o ukochanej. Takie przedstawienie jego osoby może pobudzać nasze współczucie i zrozumienie dla tej pełnej emocji, choć zagubionej postaci.

Podsumowując, postać Giaura wywołuje szereg emocji. Jest równocześnie mordercą, kochankiem i ofiarą. Z jednej strony, jego akt zemsty stanowi występek, z drugiej strony, jest rezultatem ludzkich namiętności i uczucie niesprawiedliwości. Trudno jednoznacznie ocenić jego działania nie biorąc pod uwagę kontekstu kulturowego i emocjonalnego klimatu, w którym te wydarzenia się rozgrywają. Ostatecznie nad postacią Giaura unosi się pytanie o granice ludzkiego współczucia dla tych, którzy w akcie rozpaczy czy namiętności przekraczają granice moralności.