Przemiana wewnętrzna bohatera odwołująca się do "Potopu" i innego utworu literackiego

Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 7.11.2023 o 16:02

Rodzaj zadania: Wypracowanie

Dodane: 20.10.2023 o 11:34

Przemiana wewnętrzna bohatera to jeden z najważniejszych wątków w literaturze. Wiele postaci, zarówno w literaturze klasycznej, jak i współczesnej, przechodzi przez różnego rodzaju przemiany, które wpływają na ich stan umysłu i osobowość. Również w literaturze polskiej możemy odnaleźć wiele przykładów bohaterów, którzy doświadczają takiej zmiany.

Jednym ze znanych utworów literackich, w którym możemy zaobserwować przemianę wewnętrzną bohatera, jest "Potop" autorstwa Henryka Sienkiewicza. Główny bohater, Andrzej Kmicic, w początkowej części powieści przedstawiony jest jako szlachcic pełen dumy i ambicji, dla którego ważne są tylko własne interesy. Jest negatywnie nastawiony do innych osób, często wykazuje postawę arogancji i lekceważenia. Jednak w miarę jak fabuła powieści rozwija się, Kmicic zaczyna tworzyć nowe relacje z innymi postaciami, takimi jak Michał Wołodyjowski czy Zagłoba. Z czasem zaczyna zmieniać swoje wartości i postrzeganie świata, stając się bardziej altruistycznym i rozważnym człowiekiem.

Podobną przemianę wewnętrzną możemy zaobserwować w innym utworze literackim - "Przedwiośnie" Stefana Żeromskiego. Główny bohater, Cezary Baryka, jest początkowo młodym, naiwnym chłopcem, który opuszcza rodzinne włości i przeprowadza się do miasta. Przez całą powieść towarzyszymy mu w jego dążeniu do samorealizacji oraz walki z przeciwnościami losu. W miarę jak Baryka zdobywa doświadczenie, również on przechodzi przez proces przemiany i ewoluuje jako człowiek. Staje się bardziej świadomym, wrażliwym i odpowiedzialnym, zdolnym do podejmowania trudnych decyzji i walki o swoje przekonania.

Oba wymienione utwory literackie ukazują, jak czynniki zewnętrzne, takie jak wojna czy migracja do miasta, mogą wpływać na przemianę wewnętrzną bohaterów. Ponadto, w obu utworach widoczne są postawy poprzez które bohaterowie dochodzą do wniosków: potrzebę stawiania sobie wysokich, moralnych celów oraz działania w zgodzie z własnym sumieniem.

Wniosek jaki można wyciągnąć z analizy tych dwóch utworów literackich jest taki, że przemiana wewnętrzna bohatera jest nieodłącznym elementem rozwoju charakteru, a literatura pełni ważną rolę w ukazywaniu tego procesu. Wnikliwe studiowanie i analiza literackich postaci może dostarczyć czytelnikom nie tylko rozrywki, ale również skłonić ich do refleksji nad własnym życiem i wartościami.