Czy horacjańskie sentencje mogłyby stać się mottem życiowym?

Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 24.01.2024 o 13:53

Rodzaj zadania: Wypracowanie

Dodane: 24.01.2024 o 10:28

Horacy, przez wielu uznany za jednego z najwybitniejszych poetów starożytnego Rzymu, nieprzerwanie od wieków przyciąga uwagę swymi dziełami, które są źródłem życiowych mądrości. Urodzony w 65 r. p.n.e., w Venosie, w biednej rodzinie, dzięki wykształceniu i poparciu znaczących postaci takich jak Wergiliusz i Mecenas, zyskał pozycję, która pozwoliła mu na tworzenie poezji wypełnionej głębokimi refleksjami. Jego twórczość ukształtowana została przez czasy pełne walk bratobójczych, co miało bezsporny wpływ na podjęte w niej tematy.

Sentencje Horacego, obok dziedzictwa kultury greckiej, z którą był głęboko związany, stanowią skarbnicę uniwersalnych prawd o ludzkim życiu. Należy docenić, że w dążeniu do zrozumienia swej epoki Horacy wzorował się na filozofii i dziełach przeszłych mistrzów. Jego sentencje nierzadko dotykają sfery ludzkiej egzystencji, poszukiwania szczęścia, relacji z bogami, sztuki, czy nawet polityki. Czy jednak jego myśli mogą stać się dla nas mottem życiowym?

Analizując konkretne sentencje Horacego, jesteśmy w stanie dostrzec w nich możliwość sformułowania przesłania życiowego. "Non omnis moriar" (Nie wszystek umrę), wyraża pragnienie nieśmiertelności, jaką daje sztuka, opierającą się przemijaniu czasu. Przemyślenie to przemawia do współczesnego człowieka, motywując do tworzenia trwałych wartości, które przetrwają po nim. "Exegi monumentum" (Wzniosłem pomnik trwalszy niż ze spiżu), podobnie, może inspirować do dokonań, których rezonans przełamie ograniczenia naszego śmiertelnego istnienia.

"Carpe diem", być może najbardziej znana horacjańska sentencja, wzywająca do chwytania dnia, zawiera w sobie epikurejskie korzenie i zdaje się być manifestem korzystania z chwili obecnej, w pełni czerpania z życia tego, co najlepsze. Takie podejście ma swój wydźwięk również dziś, w dobie pogoń za sukcesem i ciągłego pośpiechu, przypominając o konieczności odnalezienia radości w teraźniejszości.

Niemniej jednak, Horacy był także świadkiem roli, jaką w życiu odgrywa los i siły wyższe – fatum. Często przedstawia człowieka jako marionetkę w rękach bogów, co wskazuje na pewien determinizm, ograniczający ludzką wolność i wpływ na własne życie.

Złoty środek, proponowany przez Horacego jako najlepsze wyjście z życiowych dylematów, jest wciąż aktualną radą. Unikanie skrajności i poszukiwanie równowagi i mądrości życiowej znajduje swoje odzwierciedlenie w wielu współczesnych koncepcjach i filozofiach, skupionych na harmonii oraz godzeniu własnych interesów z dobrem innych.

Stając przed wyborem życiowego motta, warto zastanowić się nad możliwością wpływania na własne losy oraz pracą nad osiąganiem szczęścia. Horacyjna perspektywa przypomina o konieczności odpowiedzialnego podejmowania decyzji życiowych, z równoczesnym zachowaniem otwartości na doświadczenia oraz wartości innych ludzi.

Sentencja Horacego, jaką jest "Carpe diem", wydaje się wciąż aktualna i zdolna do pełnienia roli mottem życiowym, szczególnie w kontekście poszukiwania szczęścia w codzienności i dążeniu do samorealizacji. To samo dotyczy "Non omnis moriar" – zachęty do tworzenia trwałych wartości i pozostawiania po sobie czegoś ponadczasowego.

Podsumowując przedstawione argumenty, dzieła Horacego cechuje uniwersalność i ponadczasowość, a jego sentencje niewątpliwie mogą stanowić inspirację do formowania własnego motta życiowego. Ostateczna decyzja należy jednak do każdego indywidualnie, zależnie od osobistych przekonań i życiowych doświadczeń. Może warto jest zatem zadać sobie pytanie: które z twórczości poetyckich dawnych mistrzów stanowi lub mogłoby stanowić osobiste motto żywotne – niewyczerpaną studnię mądrości na zawirowania codzienności?