Sława walczących czy zwycięstwo w bitwie - analiza na podstawie "Pieśni o Rolandzie"

Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 25.01.2024 o 14:17

Rodzaj zadania: Wypracowanie

Dodane: 24.01.2024 o 20:12

Sława walczących na polach bitew była od zawsze traktowana jako jeden z najważniejszych spośród celów, do których aspirowali wojownicy, w szczególności w średniowieczu. To właśnie sława stanowiła formę nieśmiertelności, przekraczającej granice życia. Zadajemy sobie jednak pytanie, czy faktycznie jest ona ważniejsza od samych zwycięstw w bitwach? Aby znaleźć odpowiedź na to pytanie, warto przyjrzeć się zarówno "Pieśni o Rolandzie" jak i innemu utworowi literackiemu, którym będzie "Iliada" Homera.

"Pieść o Rolandzie" opisuje zdarzenia bitwy w wąwozie Roncevaux w 778 roku, gdzie Roland, siostrzeniec Karola Wielkiego, wraz z rycerzami Franków stanął przeciwko Saracenom. Roland, nieprzejednany i godny podziwu za swoją odwagę wojownik, zdecydowanie bardziej przejął się swoją reputacją niż strategicznym znaczeniem bitwy. Długo nie chciał wezwać na pomoc Karola Wielkiego, bo nie chciał wydawać się słaby czy tchórzliwy. Jego decyzja doprowadziła do heroicznego, ale tragicznego końca większości oddziału. Mimo klęski militarnej, gest Roland i opowieść o jego ostatniej walce stały się symbolem męstwa i honoru. W tym wypadku, wydaje się, że sława i legenda Roland, stała się ważniejsza od samego zwycięstwa. Stał się w ten sposób bohaterem, którego czyny staną się nieśmiertelne w pamięci kultury.

Z drugiej strony, w "Iliadzie" Homera, pojęcie sławy i honoru także zajmuje centralne miejsce. Achilles, uosobienie wojownika w kulturze greckiej, również jest ogarnięty żądzą nieśmiertelności poprzez chwałę. Wycofuje się z walki przez obrażoną dumę po tym, jak Agamemnon zabiera mu Bryseidę, lecz później powraca by pomścić śmierć swojego przyjaciela Patroklosa. Jego czyny na polu bitwy przeszły do legendy, ale kosztowały go życie. Chociaż pojedyncza sława Achillesa była wielka, bitwa o Troję była zdecydowanie zespołowym wysiłkiem i ostateczne zwycięstwo należało do zbiorowości. W tym wypadku, chociaż pojęcie heroizmu jest eksponowane, to nie przysłania ono faktu, że zwycięstwo w bitwie jako sukces grupowy ma istotną wartość.

Analizując oba przypadki można dojść do wniosku, że choć sława walczących bohaterów ma kluczowe znaczenie dla ich pamięci, to jednak nie zawsze jest ona ważniejsza od samego zwycięstwa. W "Pieśni o Rolandzie" chwała pojedynczego bohatera, stała się wartością nadrzędną, niemal mistyczną, podczas gdy w "Iliadzie" honor indywidualnego bohatera równoważony jest przez konieczność zespołowego działania i osiągnięcie zwycięstwa. Można więc argumentować, że chociaż sława jest ważną wartością, to nie zawsze powinna być stawiana ponad zwycięstwo. być może nasuwa się myśl, że najważniejsza jest równowaga między pragnieniem osobistego heroizmu a rozsądkiem leżącym u podstaw sukcesu grupowego.

W konkluzji, zarówno sława bohaterów, jak i zwycięstwo w bitwie mają swoje miejsce w historii i literaturze. Chociaż pamięć o bohaterach jest kluczowa dla kultury i tożsamości społeczności, to jednak bez pokory i współpracy nie sposób osiągnąć większych celów militarne czy społeczne. każdy wojownik, bohater literacki czy realna postać historyczna osadzona jest w kontekście większej narracji, w której posiada swoją rolę nie tylko jako indywidualny, ale i jako część kolektywu. Sława i zwycięstwo mogą i powinny współistnieć, lecz zrozumienie ich wzajemnej zależności i proporcji jest kluczem do pełnego zrozumienia ich wartości.