"Seksmisja" - analiza filmu

Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 29.01.2024 o 16:07

Rodzaj zadania: Wypracowanie

Dodane: 28.01.2024 o 14:47

"Seksmisja" to jedna z najgłośniejszych i najpopularniejszych komedii w historii polskiego kina, która miała swoją premierę w 1984 roku. Film wyreżyserował Juliusz Machulski, a w rolach głównych wystąpili Jerzy Stuhr i Olgierd Łukaszewicz. Mimo że "Seksmisja" jest komedią, to zasadniczo posiada także elementy science fiction i dystopii, ponadto porusza wiele ważnych problemów społecznych, zwłaszcza dotyczących stosunku płci, wolności jednostki, manipulacji medialnej i kontrolowania społeczeństwa.

Akcja filmu rozpoczyna się w Polsce w latach 80. XX wieku, gdzie dwóch naukowców - Max (w tej roli Jerzy Stuhr) i Albert (Olgierd Łukaszewicz) decydują się na udział w eksperymencie hibernacyjnym. Co więcej, przyjaciele nie są świadomi, że obudzą się znacznie później niż oczekiwali. Zamiast roku, przenosimy się o kilkadziesiąt lat do przyszłości, gdzie światem rządzą kobiety, a mężczyźni wyginęli w wyniku wojen jądrowych.

Ich pojawienie się w nowym świecie wzbudza wielkie zainteresowanie, ale też obawy w kompletnie zdominowanym przez kobiety społeczeństwie. Protagoniści, przedstawiając się jako naukowcy z przeszłości, stają się obiektem badań i wielu prób integracyjnych. Sam świat, w którym się znaleźli, jest utopijną dystopią, gdzie manipuluje się historią, językiem, a nawet ludzką psychiką, aby utrzymać władzę.

"Seksmisja" z dużym wyczuciem łączy temat równouprawnienia i feminizmu z politycznym i społecznym komentarzem na Polskę lat 80. Reżyser nie ogranicza się jedynie do humoru sytuacyjnego, ale poprzez przerysowania i absurdalne sytuacje, komentuje ówczesną rzeczywistość. Ze szczególnym uwzględnieniem cenzury, propagandy oraz ograniczonych swobód obywatelskich. Przy tym wszystkim nie odmawia widzom zabawy, a film przepełniony jest dowcipnymi dialogami i scenami, które przełamują wszelkie konwenanse.

Warto też zwrócić uwagę na kreacje aktorskie – Jerzy Stuhr i Olgierd Łukaszewicz z łatwością nawiązują do innych słynnych duetów komediowych, a ich wzajemna chemia i timing są nieocenione dla dynamiki filmu. Obaj aktorzy tworzą barwne, charyzmatyczne postaci, z którymi łatwo się sympatyzuje.

Kolejnym ciekawym aspektem obrazu jest sposób, w jaki twórcy przedstawili świat „po męsku”, nie odwołując się do znanych stereotypów, lecz pokazując wizję przyszłości, w której wszystko zostało poddane inżynierii społecznej.

"Seksmisja" dotyka także kwestii etyki naukowej oraz pojęcia wolności indywidualnej. Zmusza do przemyśleń nad konsekwencją eksperymentów ludzkich i nad tym, jak daleko można posunąć się w nazwie wyższych celów społecznych lub naukowych. Dodatkowo, stawia pytanie o cenę utopiańskiego modelu społeczeństwa, gdzie wszystko jest pod kontrolą, a jednostki są podporządkowane systemowi, który ma służyć większości.

Film Machulskiego, choć ma już swoje lata, wciąż jest aktualny. Świadczy o tym nie tylko nieustannie duże zainteresowanie widzów, ale i to, że problemy, które porusza, wciąż znajdują odzwierciedlenie w nowych generacjach, które dostrzegają trwałość i uniwersalność zawartych w nim przesłań.

"Seksmisja" to też doskonały przykład tego, jak duże znaczenie w społecznym dyskursie mogą mieć filmy – zwłaszcza w sytuacji, gdy stanowią one metaforę dla rzeczywistej rzeczywistości, skłaniając do refleksji i debaty o świecie, w którym żyjemy.