Historia łamania szyfru Enigma przed wybuchem II wojny światowej

Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 1.02.2024 o 18:15

Rodzaj zadania: Wypracowanie

Dodane: 29.01.2024 o 17:35

Kryptografia to nauka o technikach zabezpieczania komunikacji przed niepowołanym dostępem, a jej historia jest tak stara, jak sama potrzeba utajnienia informacji. Jednak jednym z największych osiągnięć w dziedzinie kryptoanalizy jest złamanie niemieckiego szyfru Enigma. Historia tego wydarzenia rozpoczyna się w momencie wynalezienia maszyny szyfrującej Enigma przez niemieckiego inżyniera Arthura Scherbiusa w 1918 roku.

W latach dwudziestych XX wieku, urządzenia Enigma, które pierwotnie były używane w celach cywilnych, zaczęły znajdować zastosowanie w niemieckim wojsku i rządzie. W 1926 roku Enigma została wprowadzona do użytku przez Reichswehr – niemieckie siły zbrojne. Maszyna ta wykorzystywała mechanizm obracających się rotorów i przeprowadzała wielokrotną zamianę liter, co generowało nadzwyczaj wysoki poziom skomplikowania szyfrów.

W roku 1929, już przed wybuchem II wojny światowej, dwóch francuskich oficerów wywiadu uzyskało od niemieckiego szpiega – Hansa-Thilo Schmidta – pierwsze dokumenty zawierające detale funkcjonowania Enigmy, co umożliwiło początki kryptoanalizy tej maszyny przez Francuzów. Schmidt, oznaczony w dokumentach jako "Asche", regularnie dostarczał informacje aż do roku 1938.

Pierwsze istotne kroki w stronę złamania szyfru Enigma podjął jednak zespół polskich matematyków i kryptologów z Biura Szyfrów przy Sztabie Głównym Wojska Polskiego. Próby te nasiliły się zwłaszcza po 1932 roku, kiedy to Marian Rejewski, genialny matematyk pracujący w Biurze Szyfrów, opracował metodę "cykli", która pozwoliła na poznanie struktury kodu bez znajomości ustawień dnia. Rejewski, wspierany przez Jerzego Różyckiego oraz Henryka Zygalskiego, skonstruowali także urządzenie o nazwie "bomba kryptologiczna", które było w stanie przyspieszyć proces złamania szyfru.

W grudniu 1932 roku Rejewski, przy użyciu danych przekazanych przez Francuzów oraz własnych odkryć, po raz pierwszy rozszyfrował wiadomość zakodowaną za pomocą Enigmy. Kolejne lata przynosiły udoskonalenia metody i narzędzi stosowanych przez polskich matematyków.

W 1938 roku Niemcy złożyli kolejne komplikacje do mechanizmu Enigmy, wprowadzając dodatkowe rotory. Polacy, mimo trudności, nadal pracowali nad udoskonaleniem swoich metod. Jednak z powodu ciągłego wzrostu zabezpieczeń Enigmy, polski wywiad podjął decyzję o podzieleniu się zdobytą wiedzą z sojusznikami - Francją i Wielką Brytanią. Przekazanie kluczowych informacji odbyło się podczas tajnego spotkania w lipcu 1939 roku, na którym polscy kryptolodzy przekazali swoje materiały i wyniki badań dotyczących Enigmy, w tym replikę maszyny.

Ta wymiana informacji miała kluczowe znaczenie dla dalszych prac nad złamaniem szyfrów niemieckich w czasie II wojny światowej. Na bazie tej wiedzy, w brytyjskim ośrodku kryptologicznym Bletchley Park, pod kierownictwem matematyka Alana Turinga i jego zespołu, podjęto i rozwinęli prace nad metodami dekodowania niemieckich szyfrów, co finalnie przyczyniło się do alianckiego zwycięstwa w wojnie.

Łamanie szyfru Enigma było więc procesem, w którym kluczową rolę odegrał wysiłek, talent i współpraca międzynarodowej grupy naukowców i kryptologów. Zaczęło się od niemieckich innowacji technologicznych, przez francuski wywiad, a skończyło na gruntownej pracy polskich matematyków, którzy swoimi odkryciami przetarli drogę do jednego z największych sukcesów wywiadowczych w historii.