Scharakteryzuj proces przejmowania władzy przez komunistów w latach 1945- 1948. Uwzględnij stosunek komunistów do poezji i literatury

Rodzaj zadania: Wypracowanie

Dodane: 26.10.2023 o 20:37

Proces przejmowania władzy przez komunistów w latach 1945-1948 był jednym z najważniejszych wydarzeń w historii Polski powojennej. Komuniści, skupieni wokół Polskiej Partii Robotniczej (PPR) oraz Polskiej Partii Socjalistycznej (PPS), wykorzystując korzystne warunki po zakończeniu II wojny światowej, zdobyli przewagę polityczną i stopniowo narzucali swoje rządy.

Po zakończeniu wojny Polska znalazła się pod wpływem Związku Radzieckiego, który wspierał komunistów polskich. Istotnym momentem w przejęciu władzy było utworzenie w 1945 roku Tymczasowego Rządu Jedności Narodowej, w skład którego weszły różne siły polityczne, w tym komuniści. Było to szczególnie ważne dla stworzenia pozorów demokratycznego ustroju, choć w praktyce komuniści stopniowo eliminowali konkurencję polityczną i wprowadzali swoich ludzi na ważne stanowiska.

Stosunek komunistów do poezji i literatury był zdecydowanie przewidziany przez ideologię marksistowsko-leninowską, która kładła nacisk na propagowanie rewolucyjnych treści i walkę klasową. Komuniści uznawali, że literatura i sztuka powinny służyć celowi ideologicznemu, propagowaniu komunizmu oraz budowaniu świadomości klasowej i etapowej. Twórczość literacka była zatem poddawana cenzurze i kontrolowana przez państwo, które narzucało określone tematy, style i treści.

W latach 1945-1948 dochodziło do stopniowego ograniczania swobody słowa i ekspresji artystycznej. Komuniści wprowadzili cenzurę oraz kontrolę nad wydawnictwami i gazetami, co miało na celu eliminację treści sprzecznych z oficjalną linią partyjną. Poetyka socrealizmu, czyli propagowania poezji o tematyce społeczno-politycznej, stała się dominującym nurtem w literaturze. Twórcy byli zmuszani do tworzenia utworów pochwalających władzę komunistyczną, gloryfikujących robotników i rolników oraz propagujących ideały komunistyczne. Poezja i literatura, które nie odpowiadały tym wytycznym, były tłumione lub wykluczane z oficjalnego obiegu.

Niektórzy pisarze, tacy jak Julian Tuwim czy Stanisław Piętak, początkowo wydawali swoje utwory, które były akceptowane przez władzę komunistyczną. Jednakże, wraz z postępującym procesem ugruntowania władzy, komuniści wprowadzali coraz bardziej restrykcyjne regulacje, wpływając na zawartość oraz formę dzieł literackich. Doprowadziło to do przymusowej emigracji wielu pisarzy i twórców, którzy nie chcieli pogodzić się z narzucanymi ograniczeniami.

Pomimo ograniczeń, które wprowadzała władza komunistyczna, część twórców potrafiła znaleźć subtelne sposoby wyrażania swoich przekonań i oporu wobec cenzury. Istniała tajna literatura, która była publikowana i rozpowszechniana w podziemiu, omijając oficjalne kanony oraz cenzurę. Wielu poetów i pisarzy musiało ukrywać swoje prawdziwe intencje i umiejętnie posługiwać się metaforą, aby uniknąć represji.

W skrócie, proces przejmowania władzy przez komunistów w latach 1945-1948 był związany z narzucaniem totalitarnych rządów, eliminacją konkurencji politycznej oraz kontrolą nad kulturą, w tym nad literaturą i poezją. Komuniści uznawali twórczość literacką za narzędzie propagandy i wykorzystywali ją do szerzenia swojego światopoglądu. Pomimo tych ograniczeń, niektórzy twórcy potrafili znaleźć subtelny sposób wyrażania swoich przekonań oraz oporu wobec cenzury.