Życie w PRL-u

Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 8.02.2024 o 21:42

Rodzaj zadania: Wypracowanie

Dodane: 8.02.2024 o 20:36

Okres Polskiej Rzeczpospolitej Ludowej w historii naszego kraju z pewnością jest jednym z tych najbardziej unikatowych i doświadczyło go wiele spośród starszego pokolenia Polaków. Życie w PRL-u było pełne sprzeczności – z jednej strony mieliśmy do czynienia z wszechobecną propagandą sukcesu socjalizmu, z drugiej zaś – z trudnymi warunkami życia, ograniczeniem wolności i brakami w zaopatrzeniu.

PRL należy rozumieć przez pryzmat zróżnicowanych okresów swojej historii. Początkowo, po zakończeniu II Wojny Światowej w 1945 roku, kraj znalazł się pod silnym wpływem Związku Radzieckiego i realizował budowę socjalistycznego państwa. Był to czas utraty niepodległości, nacjonalizacji przemysłu i kolektywizacji rolnictwa. Wymusiło to na ludności wiejskiej przystosowanie do nowych zasad gospodarowania, które często były dla nich niekorzystne. Zmieniający się charakter wsi, migracje do miast w poszukiwaniu pracy i lepszego życia - to wszystko miało miejsce w PRL-u.

W mieście zaś, życie toczyło się w blokowiskach wybudowanych w ramach tzw. wielkiej płyty, które miały być szybkim rozwiązaniem problemów mieszkaniowych. Warunki mieszkaniowe nierzadko były trudne, rodziny żyły w ciasnych przestrzeniach, często korzystając z jednej łazienki na cały korytarz w tzw. "domach komunalnych".

W codziennym życiu obywatele PRL zmagać się musieli z deficytem podstawowych towarów – długie kolejki po żywność czy konieczność zdobywania wielu produktów na kartki stanowiły codzienność. W latach 70. Polska zaczęła borykać się z problemem zadłużenia, który wynikł z pożyczek zagranicznych i niegospodarności państwa. Wzrost cen, gorsząca jakość produktów i niedobory skłoniły część społeczeństwa do rozpoczęcia protestów.

Między latami 50. a 80. ważnym fenomenem było także życie kulturalne i towarzyskie. Mimo cenzury i ograniczeń, polscy artyści tworzyli dzieła o wielkim znaczeniu. Festiwale jazzowe, spektakle teatralne, filmy takie jak "Człowiek z marmuru" Wajdy, to wszystko kształtowało świadomość społeczeństwa i pozwalało na chwilowe zapomnienie o szarej rzeczywistości. W tym czasie powstawała również legendarna polska szkoła plakatu.

Sytuacja polityczna i społeczna stale się zmieniała, a punktem kulminacyjnym był sierpień 198 roku, kiedy to wybuchły strajki w Stoczni Gdańskiej, czego efektem było powstanie Solidarności – pierwszego niezależnego związku zawodowego w bloku wschodnim. Wprowadzenie stanu wojennego 13 grudnia 1981 roku przez Wojciecha Jaruzelskiego było odpowiedzią władz na rosnącą opozycję i miało zapobiec wprowadzeniu przez ZSRR bezpośredniej interwencji wojskowej, jak to miało miejsce w Czechosłowacji w 1968 roku.

Życie w PRL-u to także codzienna walka o zachowanie godności i prawdy w warunkach, kiedy media podlegały cenzurze, a system edukacyjny był w dużym stopniu zideologizowany. W tym czasie doszło do wielu represji wobec działaczy opozycyjnych, studentów uczestniczących w protestach, a także represjonowania duchownych, co szczególnie zostało uwidocznione po zabójstwie księdza Jerzego Popiełuszki w 1984 roku.

Końcowe lata PRL były czasem głębokich przemian. Ostatecznie, rozmowy Okrągłego Stołu w 1989 roku otworzyły drogę do przemian demokratycznych. Zmiany te doprowadziły do pierwszych częściowo wolnych wyborów w czerwcu 1989 roku, które zainicjowały proces transformacji ustrojowej.

Podsumowując, życie w PRL-u było złożone i pełne przeciwieństw. Z jednej strony było doświadczeniem życia w reżimie totalitarnym z jego ograniczeniami i niedoborami, z drugiej strony zaś - czasem żywej kultury i początkiem ważnych zmian społeczno-politycznych w Polsce. Przekształcenia te odcisnęły trwałe piętno na dalszych losach naszego kraju i przyczyniły się do odzyskania przez Polskę pełnej suwerenności.