Zmaganie z polskością w "Przedwiośniu" Stefana Żeromskiego

Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 10.02.2024 o 15:35

Rodzaj zadania: Wypracowanie

Dodane: 9.02.2024 o 0:15

Przedwiośnie Stefana Żeromskiego to jedno z najważniejszych dzieł w kanonie literatury polskiej, które porusza problematykę poszukiwania tożsamości narodowej i zmagań z polskością. Żeromski ukazuje tu losy młodego Cezarego Baryki, który przez większość życia mieszkał w Baku, skąd po rewolucji 1917 roku wyrusza wraz z ojcem na niebezpieczną podróż do ojczyzny.

Zmagania z polskością w Przedwiośniu są wieloaspektowe. Poczynając od samych postaci, przez ich indywidualne historie, Żeromski prezentuje różne wizje polskości i różne wyobrażenia, czym powinna być Polska. Cezary Baryka staje się symbolem młodego człowieka zagubionego w swojej tożsamości, który mimo wykształcenia i doświadczeń zdobytych poza granicami kraju, próbuje odnaleźć własne miejsce w odrodzonej Polsce. Możemy mówić o trudnościach adaptacji, rozterkach moralnych i poszukiwaniu odpowiedzi na pytanie o to, co znaczy być Polakiem.

Już na początku powieści podczas podróży z Baku do Polski, Cezary styka się z różnorodnością języków, kultur i narodowości, co sprawia, że w jego umyśle pojęcie polskości staje się jeszcze bardziej abstrakcyjne. Po przybyciu do kraju Baryka odkrywa klasowe podziały i społeczne antagonizmy, z którymi wcześniej się nie zmagał. Świat przedstawiony w Przedwiośniu to Polska zagubiona między przeszłością a przyszłością, zmęczona walką o swoją niepodległość.

Punktem kulminacyjnym w zmaganiami Baryki z polskością jest jego przybycie do Warszawy, gdzie kontrast między ideałem a rzeczywistością jest najostrzejszy. Marzenia o Krainie Szczęśliwości, zaczerpnięte z ochłapów historii i opisów ojca, zdają się być druzgocąco zamieniane w pył przez widok biedy, korupcji i moralnego upadku nowych elit. Cezary próbuje kształtować swoją tożsamość nie tylko przez konfrontację z rzeczywistością, ale i poprzez zmagania ideologiczne.

W Przedwiośniu pojawiają się różne koncepcje polskości – od konserwatywnej i nacjonalistycznej, reprezentowanej przez postać Hipolita Wielosławskiego, po proletariacką i socjalistyczną, którą personifikuje Szczęsny, mówiący o nieuchronnym triumfie proletariatu. Cezary waha się między tymi nurtami, a jego postawa wobec nich ewoluuje wraz z kolejnymi wydarzeniami i rozterkami, które go dotykają.

Kolejnym aspektem zmagań z polskością jest kwestia roli społeczeństwa w kształtowaniu własnej przyszłości. Postać Seweryna Baryki, ojca Cezarego, ukazuje pokolenie, które całym sercem i życiem oddało się pracy dla dobra ojczyzny.

W konkluzji zmaganie z polskością w Przedwiośniu Żeromskiego to obraz poszukiwań indywidualnej i kolektywnej tożsamości narodowej, zadanie, które wymagało od postaci nie tylko zrozumienia własnej historii i tradycji, ale też konfrontacji z trudnościami rzeczywistości, w której Polska musiała się od nowa definiować. Baryka, jak i jego rodacy, stoją przed wyborem między różnymi wizjami przyszłości, między zachowaniem tożsamości a dostosowaniem się do nowych warunków. Ostatecznie, każdy z bohaterów Przedwiośnia Żeromskiego w jakiś sposób zmagają się z własną polskością, co czyni tę powieść ponadczasową medytacją nad sensem bycia Polakiem.