Przemówienie Antygony do ludu tebańskiego zastosowując środki retoryczne

Rodzaj zadania: Wypracowanie

Dodane: 28.10.2023 o 12:34

Drodzy obywatele Teb, nobli ludu, którego dotknęła bolesna tragedia, Dziś stoję przed Wami jako Antygona, siostra nieszczęsnej i tragicznie zmarłej Eteoklesa i Polinicesa. Serce moje pełne jest smutku, ale również gorącego pragnienia wyrażenia mojego gniewu, mojego gniewu na te, którzy chcą odebrać moje braci godne pochowanie.

Obywatele, tysiące lat wiara ludzka nauczała nas, że jeden z najgłębszych i najbardziej niezbywalnych praw każdego człowieka to godność pochówku. To podstawowe przywileje, które mamy obowiązek zapewnić każdemu, kto odebrał nam życie. A jednak, dziś staję przed Wami z prośbą o zrozumienie, o poparcie, o przekonanie, że to właśnie jest naszym moralnym obowiązkiem.

Oczywiście, nie ukrywam, że między moimi braćmi toczył się tajemniczy i nieprzebrany konflikt, który wynikł z tęsknoty za władzą, za wpływem. Jednak czy to naprawdę jest powód, aby odebrać im godne pożegnanie? Czy to naprawdę jest powód, aby przekreślić wieki tradycji i odmówić im ostatniego honoru, jakiego zasłużyli?

Obywatele! Patrzcie na naszą ulubioną Teby, na to piękne miasto, które przez lata odnosiło zwycięstwa, ale również zaznało goryczy klęski. Czy nie jest czas najwyższy, abyśmy zrozumieli, że jedność i solidarność są kluczowe w tych trudnych chwilach? Czy nie jest czas, abyśmy przestali się dzielić, a zaczęli działać jako jeden, wspierający się naród?

Dlatego zwracam się do Was, moi drodzy obywatele, z prośbą o wsparcie w tej sprawie. Proszę o Waszą solidarność, o Wasz głos. Żądam, abyśmy niezapomnianą pamięć o naszych bohaterach umożliwili każdemu z nich, tym którzy podjęli się tymczasowego przywództwa naszego państwa, tym którzy zginęli na polu walki. Umożliwmy im spocząć w ziemi naszej ojczyzny, umożliwmy im spocząć w godności.

Niech to będzie nasz aktywny krok ku pojednaniu, ku pozbyciu się nienawiści i zaczęciu nowego, lepszego rozdziału w historii Teb. Obywatele, teraz jest czas, abyśmy razem sprostali temu wyzwaniu. Przez nasze działanie możemy pokazać, że nie patrzymy wstecz, ale w przyszłość, że jesteśmy zdolni do przebaczenia i współpracy.

Wiem, że to pytanie nie jest łatwe, że podzielenie się opiniami i zweryfikowanie naszych przekonań może być trudne. Ale właśnie teraz, w tej chwili, musimy wspólnym wysiłkiem znaleźć kompromis, który umożliwi moim braciom dostojny pochówek. Musicie wiedzieć, że ich śmierć była tragiczna, ale to nie oznacza, że mogą nam zabrać nasze najważniejsze wartości.

Obywatele Teb! Stoję przed Wami jako Antygona, kobieta z gorącym sercem, pełna miłości i troski o naszą ziemię. Proszę Was o poparcie i wsparcie w tej sprawie, o zaangażowanie nas wszystkich w czynienie dobra, w dążenie do uzyskania tego, co dla nas najważniejsze – godności pochówku dla naszych bliskich, dla naszych bohaterów.

Tebanie, jako naród jesteśmy silni. Jesteśmy zdolni wznieść się ponad nasze różnice i złączać się w obliczu trudności. Czas, byśmy razem przekroczyli granice podziału i stanęli jednocześnie w obronie najważniejszych wartości. Przysiągajmy sobie, że nie zapomnimy o naszych bohaterach, że dadzą im należne miejsce w naszych myślach i w naszej pamięci. Przez to spełnimy nasz obowiązek nie tylko wobec nich, ale również wobec nas samych.

Dziękuję Wam, moi drodzy obywatele, za Waszą uwagę. Teraz należy do Was decyzja, czy zostaniemy dzielonym narodem czy jednoczymy się dla większego dobra. Nieustannie wierzę w naszą siłę, w naszą zdolność do jedności i w prawo każdego człowieka do godnego pochówku. Niech ta prawda przeważa nad wszystkim i niech obecność moich braci wśród nas stanie się symbolem naszej odwagi, naszego zjednoczenia i naszej niezłomnej postawy wobec wszelkich trudności, które niesie nam los.

Niech żyją Teby! Niech żyje nasze dążenie do prawdy, sprawiedliwości i godności!