„Dziełami wielkimi i moralnymi są tylko dzieła prawdy”?- Jak rozumiesz słowa Emila Zoli?

Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 14.02.2024 o 20:54

Rodzaj zadania: Wypracowanie

Dodane: 14.02.2024 o 19:15

W literaturze prawda zajmuje wyjątkowe miejsce, będąc fundamentem, na którym wznoszone są wielkie dzieła. Emil Zola, wybitny francuski pisarz, podkreślając znaczenie prawdy w literaturze, stwierdził, że "Dziełami wielkimi i moralnymi są tylko dzieła prawdy". Interpretując te słowa, należy zwrócić uwagę na rolę, jaką literatura pełni w ukazywaniu i przekazywaniu prawdy, a także na wpływ literackiego przedstawienia rzeczywistości na wykształcenie postaw moralnych u czytelników.

Prawda w literaturze manifestuje się na różne sposoby. Jest nie tylko rekonstrukcją faktów historycznych czy obiektywnym opisem rzeczywistości, ale też prawdziwym oddaniem emocji, dylematów moralnych czy wewnętrznych przeżyć postaci. Różnica między prawdą subiektywną a obiektywną jest tu kluczowa. Autor nie zawsze przedstawia obiektywne fakty, lecz często kieruje się własną interpretacją rzeczywistości, przez co literatura staje się medium prawdy subiektywnej, którą czytelnik może zinterpretować na wiele sposobów.

Literatura, postrzegana jako źródło refleksji nad wartościami i normami moralnymi, odgrywa istotną rolę w kształtowaniu postaw etycznych. Przykładem może być literatura dydaktyczna, której celami są nie tylko edukacja, ale także ukazanie konsekwencji moralnych różnych działań. Takie dzieła często zmuszają czytelników do przemyśleń i wyciągania wniosków dotyczących własnych postaw.

Doskonałym przykładem literatury, która łączy wartości moralne z prawdą, jest "Antygona" Sofoklesa. Tragizm sztuki wynika z konfliktu między prawem boskim a ludzkim, skłaniając widza do zastanowienia się nad pytaniem, która z tych prawd jest bardziej uniwersalna i ponadczasowa. W romantyzmie z kolei "Dziady cz. III" Adama Mickiewicza ukazują bunt przeciwko niesprawiedliwości i podziałom społecznym, wskazując na moralną odwagę jako cnotę wartej naśladowania.

XX wiek przyniósł dzieła, które w brutalny sposób ukazywały prawdę o największych tragediach ludzkości. "Inny świat" Gustawa Herlinga-Grudzińskiego i "Medaliony" Zofii Nałkowskiej to tylko niektóre przykłady literatury, która nie boi się mówić prawdy o wojennej rzeczywistości i jej wpływie na człowieka.

Dzieła te ukazują, że literatura, której fundamentem jest prawda, ma moc wywoływania głębokich emocji, empatii oraz identyfikacji z przedstawionymi sytuacjami i postaciami. Tylko przez konfrontację z prawdą, czytelnik może nauczyć się dostrzegać złożoność moralną świata i jego problemów. Jednocześnie, literatura, która odważnie mierzy się z trudnymi prawdami, spełnia ważną funkcję edukacyjną, ukazując konsekwencje różnych wyborów i postaw życiowych.

W krytyce tego podejścia zwraca się uwagę na subiektywną interpretację prawdy i rolę fikcji jako narzędzia do wyrażania uniwersalnych prawd moralnych. Warto jednak podkreślić, że nawet najbardziej subiektywna interpretacja prawdy może przenosić wartości uniwersalne, a wykorzystanie elementów fikcyjnych nie umniejsza wartości moralnej dzieła, lecz często pozwala na głębsze zgłębienie problematyki.

Podsumowując, słowa Emila Zoli można zrozumieć jako wyraz przekonania, że literatura, bazująca na prawdzie, jest w stanie poruszyć najgłębsze struny ludzkiej duszy, skłaniając do refleksji nad własnymi wartościami. Dzieła wielkie i moralne, poprzez odwagę w mierzeniu się z trudnymi prawdami, zdobywają uniwersalność i ponadczasowość, stając się niezastąpionym źródłem wiedzy nie tylko o świecie zewnętrznym, ale także o wnętrzu człowieka.