Przedstaw sylwetki tych postaci literackich, których życie jest naznaczone piętnem tragizmu. Bohater tragiczny w literaturze romantyzmu, modernizmu i współczesności.

Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 19.02.2024 o 13:08

Rodzaj zadania: Wypracowanie

Dodane: 18.02.2024 o 16:42

Bohater tragiczny to postać, której życie jest naznaczone piętnem tragedii, wynikającej z własnych wyborów lub zewnętrznych okoliczności. To figura, która pomimo szlachetnych intencji i wielkiej determinacji, doświadcza cierpienia, a jej historie opowiadają o nieuchronności losu, niemożności uniknięcia przeznaczenia oraz o konsekwencjach działania sprzecznego z własnym systemem wartości lub społecznymi oczekiwaniami. Tragiczność ich losów wyraża się również przez wewnętrzne rozdarcie, bunt przeciw światu, bogom lub samemu sobie. W literaturze romantyzmu, modernizmu oraz w okresie współczesnym, bohater tragiczny przejawia różnorodne oblicza, jednak łączą je uniwersalne pytania o sens życia, wolność wyboru i nieuchronność przeznaczenia.

Adam Mickiewicz wykreował ambitne, złożone postacie tragiczne, które wnikliwie odzwierciedlają ducha epoki romantyzmu. Konrad Wallenrod, główny bohater poematu o tym samym tytule, to postać, która pod pretekstem walki o wolność swego narodu dokonuje tragicznego wyboru, który prowadzi do jego upadku i śmierci. Wallenrod, pochłonięty ideą zemsty na wrogach, staje przed niemożliwym do rozwiązania dylematem moralnym, którego tragiczne rozstrzygnięcie definiuje nie tylko jego los, ale i losy innych. To bohater, który ostatecznie ulega własnym wewnętrznym konfliktom, stając się ofiarą systemu wartości, który sam wybrał.

Z kolei w "Dziadach" części III oraz IV, postać Konrada, czyli Gustawa, symbolizuje innego rodzaju tragedię - tragedię buntu i poszukiwania sensu istnienia. Jego bunt przeciw Bogu i społecznemu porządkowi, wynikający z osobistych przeżyć i niezrozumienia, popychają go do granic psychicznej oraz emocjonalnej wytrzymałości, aż po tragiczny finał - samotność i poczucie bezsensu życia.

W okresie modernizmu tragiczność bohatera literackiego nabiera nowego wymiaru. Tomasz Judym z "Ludzi bezdomnych" Stefana Żeromskiego, jest postacią, której życie stanowi ciągłe balansowanie między osobistym szczęściem a obowiązkiem wobec społeczeństwa. To społeczne zaangażowanie, przeniknięte głęboką empatią i nieustępliwym poczuciem misji, prowadzi do tragicznego wyboru - rezygnacji z własnego szczęścia na rzecz niesienia pomocy innym.

Postać Stasi Bozowskiej z "Siłaczki" Żeromskiego to kolejny przykład bohatera tragicznego modernizmu. Jej życie to ciągłe poświęcenie, pracy na rzecz lepszej przyszłości, co przynosi jedynie cierpienie i rozczarowanie. Charakterystyczne dla bohaterów tragedii modernistycznej jest to, że pomimo ogromnego wysiłku, ich działania wydają się być skazane na niepowodzenie.

Wiek XX i współczesność przynoszą nowy wymiar tragedii - tragedię człowieka zdehumanizowanego, rozdartego konfliktami i cierpieniem spowodowanym przez wojnę. "Medaliony" Zofii Nałkowskiej to zbiór opowiadań, które ukazują prawdziwy obraz tragedii ludzkiej podczas II wojny światowej. Jest to literackie przedstawienie, które pokazuje, jak wielką tragedią jest utrata człowieczeństwa i godności wobec wojennego barbarzyństwa.

Podsumowując, bohater tragiczny, niezależnie od epoki, odzwierciedla uniwersalne dylematy ludzkiej egzystencji. To postaci, których tragedie, wynikające z wewnętrznych konfliktów, niemożliwych wyborów czy zewnętrznego świata, zbliżają nas do zrozumienia natury ludzkiego cierpienia, pokazując, że prawdziwym bohaterstwem może być próba zmierzenia się z własnymi słabościami i dążenie do idei, pomimo świadomości nieuniknioności tragicznego finału. Bohater tragiczny to więc postać, której losy zmuszają do refleksji nad własnym życiem, wartościami i miejscem w świecie.