Relacje dziecka i rodzica w "Chłopach" W. Reymonta i "Przedwiośniu" S. Żeromskiego - analiza z uwzględnieniem kontekstów

Rodzaj zadania: Wypracowanie

Dodane: 30.10.2023 o 19:12

Relacje dziecka i rodzica są niezwykle istotne i wpływają na formowanie osobowości oraz kształtowanie się wartości moralnych i społecznych. W swojej pracy chciałbym omówić te relacje na podstawie dwóch klasyków polskiej literatury: "Chłopów" Władysława Reymonta oraz "Przedwiośnia" Stefana Żeromskiego.

Analizując "Chłopów" Reymonta, natrafiamy na galerię postaci, które ukazują różnorodność relacji rodzinnych. Przykładem może być skomplikowana relacja Macieja Boryny z synem, Antkiem. Maciej, będący gospodarzem, zdaje się odgrywać zarówno rolę surowego władcy, jak i opiekuna, co ma przełożenie na jego relacje z dziećmi. Konflikty między nim a Antkiem są odzwierciedleniem zderzenia starego porządku z młodym pokoleniem, które dąży do zmian. Istotny jest tutaj też aspekt ekonomiczny, który dominuje w relacjach rodzicielskich, czego przykładem jest problem dziedziczenia ziemi.

W przypadku "Przedwiośnia" Żeromskiego relacje rodziców z dzieckiem są przedstawione na przykładzie Cezarego Baryki i jego rodziców. Już na początku dzieła widzimy dramat rodziny, która traci swoje korzenie, opuszczając rodzinne strony w obliczu rewolucji październikowej. Tęsknota za ojczyzną, którą wyraża ojciec Seweryn Baryka, przenosi się na syna, kształtując jego postawy oraz decyzje życiowe. Ta głęboka więź z ojcem i dziadkiem, a także tragedia utraty matki w trakcie ucieczki, kreują na Cezarym obowiązek kontynuacji rodzinnych ideałów i dążenie do realizacji marzeń o lepszej Polsce. To, co otrzymuje od rodziców – wartości, marzenia, ale także rozczarowania – staje się dla niego punktem wyjścia do własnych przemyśleń o przyszłości kraju i swojego miejsca w tej przyszłości.

W przypadku obu powieści kontekstem, który warto uwzględnić, jest sytuacja społeczno-gospodarcza polskiej wsi. W "Chłopach" Reymont ukazuje trudności i ucisk, jaki spotykał chłopów w zależności od ziemiaństwa i władzy. To wpływa na relacje między rodzicami a dziećmi, które starają się zapewnić im lepsze życie m.in. przez naukę, ale często zmagają się z ograniczeniami finansowymi. Natomiast "Przedwiośnie" odzwierciedla polski los po zaborach, gdzie nadal żywe jest poczucie niedoskonałości i braku możliwości aspirowania do wyższych sfer. To z kolei wpływa na rozwinięcie potrzeby awansu społecznego u młodych bohaterów, co często stanowi przyczynę konfliktu między nimi, a rodzicami.

W podsumowaniu, chociaż różni autorzy i różne konteksty społeczne, zarówno "Chłopi" Reymonta, jak i "Przedwiośnie" Żeromskiego, pokazują ważność relacji dziecka i rodzica. W obu dziełach widoczne są trudności, konflikty i różnice zdań między nimi, ale także miłość i troska o przyszłość swoich dzieci. Relacje te są kluczowym elementem budowania tożsamości i charakteru młodych ludzi, a ich rozważanie w kontekście społecznym pomaga nam lepiej zrozumieć rolę i znaczenie tych relacji w życiu jednostki.