Czy Harpagon mógłby być szczęśliwym człowiekiem?

Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 15.11.2023 o 20:02

Rodzaj zadania: Rozprawka

Dodane: 15.11.2023 o 11:51

Harpagon, postać stworzona przez Moliera w komedii "Skąpiec", jest jednym z najbardziej oszczędnych i skąpych ludzi jakich możemy spotkać. Jego obsesja na punkcie pieniędzy i materialnych dóbr sprawia, że stawia je na pierwszym miejscu w swoim życiu, przedstawiając swoje szczęście jako zależne od bogactwa. Jednak czy taka postawa jest wystarczająca, aby Harpagon mógł naprawdę być szczęśliwym człowiekiem?

Zarówno w komedii, jak i w życiu, Harpagon przedstawiany jest jako postać skąpa, egoistyczna i pozbawiona empatii. Jego jedynym celem jest gromadzenie jak największego majątku i dbanie tylko o swoje interesy. W swojej codziennej egzystencji nie czerpie przyjemności z niczego innego niż z oglądania i liczenia swojej zgromadzonej fortuny. Jednakże, czy nieistnienie innych wartości, takich jak miłość, przyjaźń, czy pasje, nie jest przyczyną nieszczęścia Harpagona?

Wydaje się, że Harpagon pozbawiony jest zdolności do prawdziwej radości i satysfakcji wynikającej z poznawania świata i innych ludzi. Jego skąpstwo i chciwość uniemożliwiają mu budowanie wartościowych, głębokich relacji z innymi. Igła, która pilnuje swojego majątku, nie pozwala mu dostrzec piękna i obfitości, które życie oferuje. Harpagon jest uwięziony w swojej skąpocie i braku zaufania do innych, co wydaje się być podstawową przeszkodą na drodze do jakichkolwiek emocji szczęścia.

Czy jednak można być naprawdę szczęśliwym, kiedy jedynym celem życia jest kumulowanie bogactwa? Harpagon błąka się w swoim skąpstwie, chciwości i niepohamowanej żądzy pieniądza, niszcząc wkrótce wszystkie pozytywne relacje w swoim życiu. Zamiast doznawania radości ze szczerych i prawdziwych relacji, Harpagon skazuje się na samotność i nieustanną walkę o materialne dobra. W ten sposób nie może doznać pełni szczęścia, które wynika z dawania i otrzymywania miłości, życzliwości i wsparcia od innych ludzi.

W rezultacie, pomimo posiadania bogactwa, Harpagon jest jednym z najbardziej nieszczęśliwych bohaterów w literaturze. Jego skąpstwo i chciwość prowadzą go do samotności, a brak prawdziwej radości i satysfakcji sprowadza go na dno własnego życia. Szczęście nie może polegać jedynie na posiadaniu materialnych dóbr, musi mieć również korzenie w budowaniu autentycznych relacji i czerpaniu radości z drobnych, codziennych chwil.

W zakończeniu, Harpagon, mimo swojego nieprzeciętnego bogactwa, nie byłby w stanie być szczęśliwym człowiekiem. Jego życie, skupione wyłącznie na posiąganiu majątku, pozbawione jest wartości i odkrywania prawdziwego sensu istnienia. Skąpstwo i chciwość są niezdolne dostarczyć prawdziwego szczęścia, które zawsze musi być oparte na zdolności do miłości, empatii i bliskości z innymi.