Człowiek w poszukiwaniu szczęścia na podstawie "Makbeta", "Lalki", Księgi Koheleta oraz wybranych kontekstów

Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 21.11.2025 o 19:48

Rodzaj zadania: Wypracowanie

Dodane: 18.11.2025 o 17:41

Szczęście jest uniwersalnym celem, do którego dąży każdy człowiek, niezależnie od miejsca i czasu, w którym żyje. Różne epoki literackie oraz kultury przedstawiały poszukiwanie szczęścia na rozmaite sposoby. W kontekście literatury polskiej i światowej można zauważyć, że droga do szczęścia bywa niełatwa i często prowadzi przez skomplikowane ścieżki moralne i etyczne. Przykłady można znaleźć w dziełach takich jak *Makbet* Williama Szekspira, *Lalka* Bolesława Prusa oraz w biblijnej Księdze Koheleta. Te dzieła literackie, choć różne pod względem gatunku i treści, podejmują temat poszukiwania szczęścia z zaskakująco podobnymi wynikami.

Dzieła literackie oferują nam rozmaite perspektywy na życie oraz dążenia ludzi do osiągnięcia upragnionego szczęścia. Na przestrzeni wieków autorzy różnych epok badali naturę ludzkiego zadowolenia, starając się zrozumieć, co naprawdę przynosi szczęście. "Makbet" Williama Szekspira, "Lalka" Bolesława Prusa oraz Księga Koheleta z Biblii to znaczące dzieła literatury, które głęboko analizują dążenia bohaterów do szczęścia. Każde z tych dzieł przedstawia inną ścieżkę poszukiwania i osiągania szczęścia, pozwalając nam na zrozumienie, jak różne podejścia mogą prowadzić do zupełnie odmiennych rezultatów.

Centralnym wątkiem w "Makbecie" Williama Szekspira jest nieustanne dążenie głównego bohatera do władzy jako synekdocha szczęścia. Makbet, stając się królem Szkocji po brutalnym zamordowaniu króla Duncana, ilustruje, jak żądza władzy i sukcesu może prowadzić do nieuchronnej zguby. Początkowo szczęście wydaje się być dla Makbeta w zasięgu ręki, ale szybko okazuje się, że jego działania wiążą się z nieustannym nadziejami i lękami. Makbet doświadcza paranoi, poczucia winy oraz izolacji, tracąc ostatecznie to, co początkowo uznawał za swoje szczęście. Ostatecznie jego pogoń za władzą prowadzi do katastrofy osobistej i społecznej, ukazując, że szczęście oparte na niemoralnych działaniach i chwilowych triumfach jest nietrwałe i złudne.

"Lalka" Bolesława Prusa przedstawia znaczące kontrasty w poszukiwaniu szczęścia. Główny bohater, Stanisław Wokulski, to ambitny kupiec, który stara się połączyć materialne sukcesy z romantycznymi uniesieniami, szczególnie poprzez swoją namiętną miłość do Izabeli Łęckiej. Jego dążenie do zdobycia jej serca oraz osiągnięcie społecznego prestiżu prowadzi go przez różnorodne działania, w tym nie zawsze etyczne inwestycje oraz próby poprawy swojego statusu społecznego. Jednak Izabela, będąca ucieleśnieniem wyidealizowanego świata arystokracji, okazuje się być osobą płytką i zainteresowaną głównie powierzchownymi aspektami życia. Dla Wokulskiego, poszukiwanie szczęścia kończy się rozczarowaniem, a jego złudzenia co do miłości i sukcesu społecznego prowadzą do pesymistycznego spojrzenia na życie, gdzie prawdziwe szczęście wydaje się być nieosiągalne.

Księga Koheleta z Biblii podchodzi do tematu poszukiwania szczęścia z perspektywy egzystencjalnej refleksji. Autor Księgi Koheleta rozważa fundamentalne pytania o sens życia, przemijalność i wartość ludzkich dążeń. Kohelet dochodzi do wniosku, że wszelkie osiągnięcia i bogactwa są "marnością nad marnościami", a prawdziwe szczęście znajduje się nie w materialnych zdobyczach, lecz w akceptacji życia takim, jakim jest, oraz w zrozumieniu jego cyklicznej natury. Mądrość jako źródło satysfakcji i wewnętrznego spokoju staje się kluczowym wnioskiem Koheleta, który uważa, że ludzkie dążenia mogą być pełne frustracji, jeśli nie są zgodne z naturą istnienia.

Dla porównania, w polskiej literaturze, na przykładzie "Zbrodni i kary" Fiodora Dostojewskiego, Raskolnikow dąży do szczęścia poprzez podjęcie radykalnych kroków mających na celu naprawę niesprawiedliwości społecznych. Jego mord na starej lichwiarce zostaje jednak potępiony przez jego własne sumienie, prowadząc do osobistego upadku i pojęcia szczęścia przez pryzmat moralnej odnowy i wewnętrznej przemiany.

W interpretacji tych dzieł można zauważyć, że szczęście często jest zbrukane iluzjami i fałszywymi oczekiwaniami. Bohaterowie literaccy, dążąc do upragnionego celu, muszą zmierzyć się ze swoimi słabościami i odpowiedzialnością za własne czyny. Poszukiwanie szczęścia staje się zatem nie tylko podróżą do zaspokojenia potrzeb i pragnień, ale przede wszystkim procesem wewnętrznej samoświadomości i zrozumienia, co w życiu jest naprawdę wartościowe.

Podsumowując, szczęście jest złożonym pojęciem, które różni bohaterowie literaccy rozumieją i postrzegają na swój sposób. *Makbet* ukazuje destrukcyjny wpływ ambicji i moralnych przewinień, *Lalka* wskazuje na próżność i złudzenia przeszkadzające w osiągnięciu prawdziwej satysfakcji, a Księga Koheleta proponuje refleksyjne podejście do życia i mądrości jako fundamenty szczęścia. W tych zróżnicowanych kontekstach jedno jest pewne – realne szczęście wymaga harmonii z samym sobą oraz zrozumienia głębszych wartości, które wykraczają poza powierzchowne triumfy.