Epoka baroku i oświecenia: nazwy, chronologia i filozofie epok

Rodzaj zadania: Rozprawka

Dodane: 24.10.2023 o 18:36

Epoce baroku i oświecenia zostały nadane nazwy na podstawie charakterystycznych cech, jakie dominowały w tych okresach w historii. Zarówno barok, jak i oświecenie to dwie wyjątkowe epoki, które znacząco wpłynęły na rozwój sztuki, filozofii i światopoglądu społeczeństw.

Barok, będący kontynuacją renesansu, trwał od XVI do XVIII wieku i zaznaczył się szczególnie w architekturze, malarstwie, literaturze i muzyce. Nazwę epoce zapożyczyliśmy od portugalskiego słowa "barroco", które oznaczało nieładny kształt lub drobne koraliki. Barokowi towarzyszył element przepychu, glorii i przesady. Charakteryzował się złożonością i bogactwem form, a także skomplikowanymi, rozbudowanymi motywami. W malarstwie barokowym często pojawiały się religijne tematy oraz portrety. Ważnymi artystami epoki baroku byli m.in. Caravaggio, Rembrandt czy Rubens.

Oświecenie za to to epoka, która nastąpiła po baroku i trwała od XVII do XVIII wieku. Nazwa epoki wywodzi się od łacińskiego słowa "illuminare", czyli oświecić. Oświecenie było związane z nowymi odkryciami naukowymi, rozwojem myśli filozoficznej i przekonaniem o potrzebie rozumu. Filozofowie, tacy jak Immanuel Kant czy Voltaire, propagowali idee oświecenia, zdobywając coraz większe wpływy.

Ważne jest, aby zaznaczyć, że chronologii epok nie możemy traktować dosłownie, jako coś dokładnego i niezmiennego, ponieważ granice między nimi były płynne i różniły się w zależności od kraju czy dziedziny. Barok i oświecenie występowały jednocześnie na niektórych obszarach i przenikały się wzajemnie.

Filozofie epok również w znacznym stopniu różniły się od siebie. Barok charakteryzował się przede wszystkim silnym umocnieniem wierzeń religijnych oraz afirmacją emocji. W mysli baroku dominowała koncepcja vanitas, czyli nietrwałości życia doczesnego i przelotności chwilowych przyjemności. Oświecenie natomiast kładło nacisk na rozum, naukę i postęp społeczny. Filozofowie oświeceniowi wierzyli w potencjał rozumu, który miał prowadzić do poprawy warunków życia ludzi.

W epoce baroku i oświecenia pojawiały się również rozmaite style artystyczne, które nierozerwalnie wiążą się z danymi okresami. W baroku dominował styl rokokowy, który cechował się delikatnymi, bogato zdobionymi formami i asymetrią. Natomiast w oświeceniu popularny był styl klasycyzujący, nawiązujący do starożytności i odwołujący się do ideałów estetycznych.

Epoce baroku i oświecenia przypisuje się ogromne znaczenie w rozwoju kultury europejskiej. Oba te okresy przyczyniły się do rozwoju sztuki, nauki, nowych pomysłów. Barok i oświecenie to dwa skrajnie różne bieguny, które wyrażają różne światopoglądy i wartości, a jednocześnie uzupełniają się nawzajem, tworząc złożoną mozaikę historii.